Door WereldData · Gepubliceerd op
Jezus heeft ons van de zonde verlost door zijn plaatsvervangend lijden, zijn kruisdood en zijn opstanding uit de dood. Hij nam de straf voor onze fouten op zich en verbrak zo de macht van de zonde.
Door Zijn bloed aan het kruis te vergieten, nam Jezus de straf op zich die wij verdienden en bood ons Zijn gerechtigheid aan. Wanneer we op Christus vertrouwen voor onze redding, maken we in wezen een ruil. Door geloof ruilen we onze zonde en de bijbehorende doodstraf in voor Zijn gerechtigheid en leven.
Onvoorwaardelijke liefde
Jezus koos ervoor om alle schuld op zich te nemen. Hij had ons zo lief en wilde zó graag de kloof tussen jou en God herstellen, dat Hij aan het kruis stierf voor jou en mij. En zo kunnen wij vergeving ontvangen en weer een relatie met Hem hebben.
Jezus zegt dat er een zonde is die niet vergeven kan worden, de zonde tegen de heilige Geest. Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
Verlossing is bevrijding door Jezus Christus uit de macht van satan, de wereld en de zonde. Uiteindelijk zal Jezus de gelovigen van de dood verlossen en hun een nieuw lichaam geven.
In de christelijke theologie verwijst het naar de bevrijding van de slavernij van de zonde door het offer van Jezus Christus aan het kruis. De Bijbel zegt in Romeinen 3:23-24: "Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, maar allen worden vrijgesproken door zijn genade, door de verlossing die er is gekomen door Christus Jezus."
Verlossing is in het christendom "de redding van mensen van zonde en de gevolgen ervan, zoals dood en gescheiden zijn van God" door de dood en herrijzenis van Jezus.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de zonde (of lastering) tegen de Heilige Geest. Dit wordt ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd.
Spreuken 6:16-19 16 Deze zes dingen haat de Heer, ja, zeven zijn Hem een gruwel: 17 een hoogmoedige blik, een leugenachtige tong, handen die onschuldig bloed vergieten, 18 een hart dat boze plannen smeedt, voeten die snel naar het kwaad rennen, 19 een valse getuige die leugens spreekt, en iemand die tweedracht zaait onder de broeders.
Jezus kijkt naar je en ziet wie je bent, in je diepste wezen. Hij ziet niet wie je had kunnen zijn of wie je had moeten zijn; hij ziet je zonden niet en verliest je daardoor niet uit het oog. Hij ziet wie je bent, wie hij je heeft gemaakt, en hij houdt van je. Ja, je hebt gezondigd.
Jezus stierf door een kruisiging op bevel van de Romeinse bestuurder Pontius Pilatus, een gebeurtenis die in het christendom centraal staat en herdacht wordt op Goede Vrijdag.
Binet-Sanglé diagnosticeerde Jezus als lijdend aan religieuze paranoia: Kortom, de aard van de hallucinaties van Jezus, zoals beschreven in de orthodoxe evangeliën, laat ons concluderen dat de stichter van het christendom leed aan religieuze paranoia.
Soms werden de benen van de gekruisigde gebroken. Dat was geen extra straf, maar een manier om het lijden te verkorten. Als het lichaam vrij aan de armen hing, hield de ademhaling al snel op. Kruisiging was een zware straf, volgens de Romeinse redenaar Cicero zelfs 'de wreedste en meest walgelijke' die er bestond.
143: 2). De zonde wordt in de Bijbel zo ernstig genomen, dat van niemand wordl gezegd, dat hij zonder zonde is. De enige uitzondering is de Here Jezus Christus (Hebr. 4:15).
Het document beschrijft de zeven stappen van verlossing volgens de christelijke theologie: 1) Genade, 2) Geloof, 3) Belijdenis, 4) Bekering, 5) Doop, 6) Ontvangen van de Heilige Geest en 7) Volharding.
Ik denk vooral aan de frase 'gestorven voor onze zonden'. Die staat letterlijk in de Bijbel (1 Korintiërs 15:3, vergelijk Galaten 1:4). Veel christenen in Nederland en Amerika (daarbuiten een stuk minder) horen in die frase iets als: onze zonden verdienen straf, maar Jezus heeft met zijn leven die straf gedragen.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
God wist in Zijn alwetendheid dat de mensheid de vrije wil zou misbruiken, wat zou leiden tot zonde en scheiding van Hem. Toch belemmerde Zijn voorkennis Zijn scheppingswerk niet. Integendeel, het legde de basis voor de grootste demonstratie van Zijn liefde: het verlossingsplan door Jezus Christus.
We moeten beginnen bij onze natuur, want het antwoord heeft betrekking op de menselijke natuur. We worden als vlees geboren, en zonde, in het enkelvoud, verwijst naar de zondige natuur van dit vlees. Het gevolg van die natuur zijn zonden – zonden zijn, zo u wilt, de vrucht van onze zondige natuur (Efeziërs 4:22; Romeinen 6:6, 8:5; Galaten 5:19-12).
Met deze verklaring noemde Alma voor Corianton de drie meest afschuwelijke zonden in Gods ogen: (1) het verloochenen van de Heilige Geest, (2) het vergieten van onschuldig bloed en (3) het begaan van seksuele zonden. Overspel stond op de derde plaats, na moord en de zonde tegen de Heilige Geest, als afschuwelijke zonden.
De zeven zonden, in de christelijke traditie beter bekend als de zeven hoofdzonden, zijn hoogmoed, hebzucht en lust. Paus Gregorius de Grote stelde deze lijst in de zesde eeuw op als de diepere wortels van al het menselijk kwaad.
Het goede nieuws is dat God de zonde vergeeft. Hij stortte Zijn goddelijke toorn over de zonde uit door Zijn eigen Zoon aan het kruis te straffen. "Hij werd doorboord om onze overtredingen, Hij werd verbrijzeld om onze ongerechtigheid" (Jesaja 53:5). De straf voor de zonde – de eeuwige dood – werd volledig betaald toen Jezus als onze plaatsvervanger stierf op Golgotha.
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
Jehovah's Getuigen geloven in een almachtige God, Jehovah. Voor het Wachttorengenootschap is Jezus Christus het grootste voorbeeld. Hij is de eerste die de medemens bekeerd heeft en is de grootste Getuige, maar hij is geen goddelijkheid.
In principe mogen christenen alles eten; er zijn geen algemene spijswetten in het christendom. Volgens het Nieuwe Testament verklaarde Jezus alle voedsel rein. De enige uitzondering in de Bijbel is de richtlijn uit Handelingen 15:29, waarin staat dat men zich moet onthouden van vlees dat aan afgoden is geofferd, van bloed en van vlees van gewurgde dieren.