Jehovah's getuigen noemen God Jehovah. Dit is volgens hen de unieke en persoonlijke naam van de almachtige God uit de Bijbel, gebaseerd op de Hebreeuwse letters JHWH (het tetragrammaton).
JHWH of JHVH komt van de Hebreeuwse lettercombinatie יהוה Jod-Hee-Waw-Hee en is in de Hebreeuwse Bijbel de naam van God.
Jehovah (/dʒɪˈhoʊvə/) is een latinisering van het Hebreeuwse יְהֹוָה Yəhōwā, een van de klinkers van het Tetragrammaton יהוה (YHWH), de eigennaam van de God van Israël in de Hebreeuwse Bijbel / het Oude Testament. Het Tetragrammaton wordt beschouwd als een van de zeven namen van God in het jodendom en als een vorm van Gods naam in het christendom.
In de traditionele joodse leer zijn de zeven primaire namen van God die vanwege hun heiligheid niet gewist mogen worden: JHWH (het Tetragrammaton), El, en Elohim. Volgens de traditie en de Thora gaat het om de volgende zeven heilige namen: Wikipedia
Jehovah's Getuigen geloven in een almachtige God, Jehovah. Voor het Wachttorengenootschap is Jezus Christus het grootste voorbeeld. Hij is de eerste die de medemens bekeerd heeft en is de grootste Getuige, maar hij is geen goddelijkheid.
Hier is het korte antwoord: We bidden tot God de Vader, in de naam van de Zoon Jezus Christus. Laat me uitleggen wat dat precies betekent. Je hebt gelijk, Jezus is God, dus als je tot God bidt, bid je in feite tot zowel Jezus als God.
In de theologie van de Jehovah's Getuigen is alleen God de Vader (Jehovah) de enige ware almachtige God, zelfs boven zijn Zoon Jezus Christus. Zij leren dat de Logos Gods Eniggeboren Zoon is en dat de Heilige Geest Gods actieve kracht (geprojecteerde energie) is.
Naast de persoonlijke naam van God JHWH (uitgesproken met de klanken Jahweh of Jehovah), gebruiken christenen ook titels voor God zoals de Hebreeuwse titels Elohim, El-Shaddai en Adonai, evenals Oude der Dagen, Vader/Abba, wat in het Hebreeuws "Allerhoogste" betekent.
In de Vulgaat is JHWH vervangen door Dominus ('Heer'). Aangezien het oud-Hebreeuwse schrift geen klinkers heeft, blijft het moeilijk om te achterhalen hoe de naam oorspronkelijk werd uitgesproken. Over het algemeen wordt aangenomen dat JHWH klonk als jaawee.
In de Bijbel is de persoonlijke en echte naam van God JHWH (het tetragrammaton), meestal uitgesproken als Jahweh of vertaald als Jehova en 'de HEER'. Daarnaast wordt de naam in de islam aangeduid als Allah en in de joodse traditie vaak omwille van de heiligheid vervangen door Adonai (Heer).
Getuigen van Jehovah mogen geen verjaardagen of feestdagen vieren, geen bloedtransfusies ontvangen en niet meedoen aan politiek of militaire dienst. Deze en andere strikte leefregels zijn gebaseerd op hun eigen uitleg van de Bijbel. Meer informatie vind je op JW.ORG.
"Jehovah" is een onjuiste spelling/uitspraak. YHVH is correct, en... tja, toen God zei dat we zijn naam niet ijdel moesten gebruiken, had hij het over DIE naam, Zijn ECHTE naam. Mijn Bijbel zegt Yahweh, maar ik gebruik die naam zelf nooit. Omdat het tetragrammaton ruwweg vertaald kan worden als Yahweh, niet als Jehovah.
De overvloed aan vermelding van de Naam in de Schrift is een bewijs dat de Auteur, Jehovah God, wil dat wij Zijn naam kennen en gebruiken. "Uit eerbied werd de naam weggelaten vanwege de Joodse traditie." Het is waar dat de Joodse traditie een afkeer ontwikkelde van het uitspreken van de Naam.
Je mag de naam JHWH (vaak uitgesproken als Jahweh) niet uitspreken uit diepe eerbied, angst voor misbruik en een oud gebod. De belangrijkste redenen zijn respect voor de heiligheid van God, het voorkomen van ongeluk of zonde, en het feit dat de juiste uitspraak door de tijd heen verloren is gegaan.
Algemene verwijzingen naar de naam van God kunnen echter vertakken naar andere specifieke vormen die Zijn veelzijdige eigenschappen uitdrukken. Het Oude Testament/de Hebreeuwse Bijbel onthult JHWH (vaak uitgesproken met klinkers als "Yahweh" of "Adonai") als de persoonlijke naam van God, samen met bepaalde titels zoals El Elyon en El Shaddai.
Jehovah is niet Gods echte naam. Hij heeft eigenlijk geen naam, weet je. Om eerlijk te zijn, Jahweh is letterlijk een exacte uitspraak van hoe Gods naam in het Hebreeuws wordt gespeld.
Jahweh (of JHWH) is de persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel, die vaak wordt vertaald als "IK BEN" of "De Eeuwige". Deze naam bestaat uit vier medeklinkers (het tetragrammaton) en komt uit het oude Hebreeuws.
De echte historische naam van Jezus was Jesjoea (of Yeshua), wat in het Hebreeuws en Aramees klonk als een vorm van Jozua. Hij had geen achternaam, maar werd soms aangeduid als Jesjoea bar Jozef (Jozefs zoon) of Jesjoea uit Nazareth.
De naam van de godheid werd in het Paleo-Hebreeuws geschreven als 𐤉𐤄𐤅𐤄 (יהוה in blokschrift), getranslitereerd als YHWH; moderne wetenschappers zijn het erover eens dat dit als " Yahweh " moet worden getranslitereerd.
Nee. Jezus is niet Jahweh.
De Naam van de HEERE (JHWH) is immers: de na-ijverige God (EL). Want de HEERE (JHWH), uw God (ELOHIM), is de God (ELOHIM) der goden (ELOHIM) en de Heere (ADONAI) der heren (ADONIM), die grote, machtige en ontzagwekkende God (EL), Die niet partijdig is en geen geschenk in ontvangst neemt.
Yahweh (of JHWH) is de Hebreeuwse persoonlijke naam van God, wat "Ik ben die ik ben", "Ik zal er zijn" of "De Eeuwige" betekent. Het is afgeleid van het Hebreeuwse werkwoord haja, dat "zijn" betekent.
Laten we een reis maken door deze 16 namen van God: Elohim, Jahweh, El Elyon, Adonai, El Shaddai, El Olam, Jehova Jireh, Jehova Rapha, Jehova Nissi, Qanna, Jehova Mekoddishkem, Jehova Shalom, Jehova Sabaoth, Jehova Raah, Jehova Tsidkenu, Jehova Shammah.
Lydia. Veel mensen denken bij de Bijbel niet meteen aan onafhankelijke vrouwen, maar Lydia was een krachtig voorbeeld. De Bijbel vertelt ons niet veel over Lydia's privéleven, maar er wordt nergens vermeld dat ze een echtgenoot had. Zelfs als ze getrouwd was geweest, kunnen we dezelfde lessen uit haar daden trekken.
In de Bijbel is de persoonlijke en echte naam van God JHWH (het tetragrammaton), meestal uitgesproken als Jahweh of vertaald als Jehova en 'de HEER'. Daarnaast wordt de naam in de islam aangeduid als Allah en in de joodse traditie vaak omwille van de heiligheid vervangen door Adonai (Heer).