In het jodendom is ongezonde trots of hoogmoed (in het Hebreeuws ga'avah of ga'on) een ernstige fout en een overtreding van de ethiek, hoewel het jodendom geen vaste lijst van 'hoofdzonden' kent zoals het christendom.
Dat hangt af van hoe je het bekijkt. Trots is niet altijd een zonde. Het is een complex begrip dat door de eeuwen heen is geëvolueerd.
Trots is een bijzonder verwerpelijke eigenschap. De Torah waarschuwt ons ervoor: "En uw hart zal trots worden, en u zult de HEER, uw God, vergeten" (Deuteronomium 8:14).
Vanaf het rabbijns jodendom is een zonde een fout in het nakomen van de rabbijnse wetten (halacha). Joden kunnen boeten voor zonden.
De Bijbel is heel duidelijk over trots en hoogmoed: het wordt gezien als een van de grootste zonden en een gevaar voor je geloof. Hooghartigheid leidt volgens de Bijbel tot conflicten en uiteindelijk tot de ondergang van een persoon.
In het boek Spreuken openbaart de Heer ons dat ‘ hoogmoed aan de val voorafgaat, en trots aan de ondergang ’ (16:18). We zien talloze voorbeelden hiervan in de Schrift. Over koning Uzzia lezen we: ‘Maar toen hij sterk was, werd hij hoogmoedig, tot zijn ondergang’ (2 Kronieken 26:16).
Trots is een menselijk gevoel van blijdschap en voldoening dat je hebt wanneer je iets goeds hebt gedaan, ergens bij hoort, of wanneer je te veel op jezelf gericht bent. Het heeft een positieve en een negatieve kant. Je kunt meer informatie vinden in het Woorden.org overzicht.
In het jodendom is het niet alleen toegestaan, maar zelfs verplicht om de meeste zonden te begaan, indien nodig om een mensenleven te redden. Dit principe wordt pikuach nefesh genoemd. De enige uitzonderingen zijn de drie uitzonderlijke zonden ( moord, afgoderij en seksueel wangedrag), waarvoor men liever sterft dan ze te begaan.
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Dit soort 'trots' is geen zonde; het is een zelfvertrouwen dat ons in staat stelt dingen voor elkaar te krijgen. Het heeft een positief effect. Maar dit is totaal anders dan de trots die hierboven is beschreven, die de wortel van alle zonde is.
Trots op jezelf, op je stam of je ras zijn is in totale tegenstelling met de principes van de Islam. Als er een oorspronkelijke zonde zou zijn, dan zou dat in de Islamitische ideologie die van trots zijn.
De eerste van de zeven hoofdzonden is hoogmoed. Die komt vanzelfsprekend als eerste – want zoals we lezen in Spreuken 16:18: Hoogmoed komt voor de val.
Het woord trots kan zowel positief als negatief zijn. Jij kunt voor jezelf bekijken of jij trots bent op jezelf, op je kinderen, enz. Je mag ook best trots zijn op jezelf als je door hard te werken een en ander hebt bereikt.
De zonde van hoogmoed leidt ertoe dat iemand gelooft meer te weten dan anderen en de absolute waarheid in pacht te hebben. Het zorgt ervoor dat ze zichzelf beter achten dan anderen en, in het geval van de Farizeeën, degenen veroordelen die volgens hen ongelijk hebben, waaronder Jezus.
De Bijbel leert dat boosheid een natuurlijke emotie is die niet per definitie zondig is, maar dat onbeheerste woede vernietigend werkt. De kern is: word boos, maar zondig niet en zorg dat je het op tijd bijlegt.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
De zeven hoofdzonden (ook wel de zeven dodelijke zonden genoemd) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, gulzigheid, woede en luiheid. In de christelijke traditie vormen deze slechte eigenschappen de wortel van al het andere kwaad.
Maar als er een andere Jood in de buurt is die hem ziet overtreden, is het beter dat de Jood sterft dan een andere Jood tot overtreding aan te zetten. Maimonides zei echter dat er drie geboden zijn die nooit overtreden mogen worden: 1) het aanbidden van andere goden, 2) verboden seksuele relaties en 3) moord.
In het jodendom is geld niet goed of slecht. Het is een instrument en het gaat erom hoe je het gebruikt. Joodse teksten benadrukken vrijgevigheid, delen en geven aan anderen en waarschuwen tegen hebzucht, uitbuiting en het negeren van mensen om je heen. Dus rijkdom op zich, dat is niet het probleem.
Orthodoxe Joden volgen de wetten van de Thora en eten alleen koosjer voedsel. Ze mogen elk dier met gespleten hoeven eten dat herkauwt, dus runderen, schapen, geiten, herten en bizons zijn koosjer. Varkensvlees en schaaldieren zijn verboden, maar vis met vinnen en schubben is toegestaan. Gevogelte zoals kip, gans, eend en kalkoen is toegestaan.
Trots is het verlangen om macht over anderen uit te oefenen. De kern ervan is het onvermogen om anderen te ontmoeten in onze gedeelde menselijkheid, als kinderen van dezelfde schepper. In Genesis, en de verleidingen in de woestijn, is dit de hoogmoed van het leven, het verlangen om God te verdringen en te verwerpen wie we zijn.
Het bekendste symbool voor trots is de pauw, bekend van het gezegde "zo trots als een pauw". De uitbundige verenkraag staat in de mythologie symbool voor waardigheid, schoonheid en gepaste trots. Daarnaast staat de leeuw wereldwijd symbool voor kracht, moed en nationale trots. Noud de Greef
Iemand die trots is, is arrogant en minachtend. Trotse mensen hebben meestal niet veel vrienden, omdat ze denken dat ze beter zijn dan alle anderen.