Het idee dat de aarde 1 biljoen (1.000 miljard) mensen kan herbergen is theoretisch besproken in wetenschappelijke context, maar dit gaat uit van extreme scenario's, zeer geavanceerde technologie en fundamenteel andere levensstijlen.
Uit eerdere onderzoeken bleek dat de maximale draagkracht van de planeet zo'n 1 biljoen mensen bedroeg, ervan uitgaande dat fotosynthese het beperkende proces is.
De Verenigde Naties voorzien dat het plafond rond 2080 wordt bereikt met 10,4 miljard mensen, en dat dat aantal tot 2100 stabiel blijft. Volgens andere deskundigen bereiken we de piek al eerder, in 2064 met 9,7 miljard mensen.
Maar ook met deze correctie blijft de schatting van het aantal mensen dat ooit op aarde heeft geleefd afgerond 108 miljard. De huidige wereldbevolking bedraagt ongeveer 6,5 procent van dit aantal.
De meeste schattingen plaatsen de wereldbevolking op ongeveer 8,2 miljard, maar Josias Láng-Ritter – een postdoctoraal onderzoeker aan de Aalto Universiteit in Finland en hoofdauteur van de studie die in het tijdschrift Nature Communications is gepubliceerd – beweert dat deze schattingen de plattelandsgebieden aanzienlijk zouden kunnen onderschatten.
Het leven op de planeet aarde zal nog 1,75 miljard jaar mogelijk zijn. Dat blijkt uit een onderzoek uitgevoerd door astrobiologen aan de University of East Anglia in het Verenigd Koninkrijk. De wetenschappers zijn nagegaan hoe lang de aarde zich nog in een zogenoemde leefbare zone rond de zon zal bevinden.
Het artikel, gepubliceerd in het International Journal of Forecasting, breidt de probabilistische bevolkingsmodellen van de VN uit en concludeert dat onze bevolking in 2300 waarschijnlijk tussen de 2 en 26 miljard mensen zal liggen, met een mediane projectie van 7,5 miljard.
De aarde kan 100 miljard mensen dragen . Sommige mensen vrezen dat er te veel mensen op aarde zijn. Ze hebben het mis. We zouden onze bevolking twaalf keer zo groot kunnen maken, van 8 miljard (8B) nu naar 100 miljard, als we dat zouden willen, zonder dat de levenskwaliteit op aarde achteruitgaat.
Negentig procent van de wereldbevolking woont op het noordelijk halfrond .
Parfit wijst erop dat de aarde nog ongeveer een miljard jaar bewoonbaar zal blijven. En dit zijn wellicht de ondergrenzen van ons potentieel: als de mensheid zich buiten de aarde kan uitbreiden, zou de menselijke bevolking enorm kunnen toenemen en zou men nog triljoenen jaren kunnen overleven .
Sterker nog, zelfs als we onze uitgestrekte, nog onontdekte oceanen buiten beschouwing laten, wordt geschat dat meer dan 65% van het aardoppervlak nog onverkend is . Denk maar aan Groenland! Ondanks onze lange geschiedenis van ontdekkingsreizen en avonturen, heeft de mensheid nog veel meer te ontdekken.
Volgens de meest recente prognoses van de Verenigde Naties zal de wereldbevolking in 2050 naar verwachting 9,7 miljard bereiken en in de jaren 2080 een piek van ongeveer 10,4 miljard mensen halen , waarna ze zal afnemen, aangezien de vruchtbaarheidscijfers wereldwijd dalen.
Volgens hun prognose op middellange termijn zal de wereldbevolking groeien tot 10,0 miljard in 2050, 11,2 miljard in 2100 en 10,8 miljard in 2150.
De komende jaren neemt het aantal mensen op deze planeet toe van zo'n 8,2 miljard nu naar ongeveer 10,4 miljard mensen. Dat aantal zal in de jaren tachtig van deze eeuw bereikt worden, verwachten onderzoekers van de VN. Daarna zal de bevolkingsgroei afnemen, om in het jaar 2100 uit te komen op zo'n 10,2 miljard mensen.
De Amerikaanse bevolking groeide met 10,3 miljoen mensen (+3,1%) tussen april 2020 en juli 2025, waarbij het zuiden het grootste deel van de groei voor zijn rekening nam. Texas en Florida kenden de grootste bevolkingsgroei, terwijl New York en Californië de grootste dalingen lieten zien.
Sommige wetenschappers geloven dat het binnen enkele decennia mogelijk zou kunnen zijn dat mensen 1000 jaar of langer leven . Normaal gesproken ondergaan onze cellen na verloop van tijd veranderingen: ons DNA muteert, cellen stoppen met delen en schadelijke afvalstoffen – bijproducten van cellulaire activiteit – hopen zich op. Al deze processen samen zorgen ervoor dat we verouderen.
Klimaatkantelpunten: waarom 2030 een deadline is
Een onderzoek van de Oregon State University identificeert minstens 27 versterkende terugkoppelingseffecten, waarvan er vele onvoldoende zijn meegenomen in klimaatmodellen, die de opwarming per eenheid uitgestoten CO₂ intensiveren . Zodra deze kantelpunten zijn bereikt, kunnen we ze niet meer terugdraaien.
Schattingen van het Federaal Planbureau leren ons dat wie vandaag geboren is ongeveer 70 procent kans maakt om ooit negentig kaarsjes te mogen uitblazen. Voor boorlingen in 2050 springt die kans naar 80 procent, en wellicht zal dat percentage nog blijven stijgen.
In Nederland stief in 1883 de Quagga uit. De naam is afgeleid van het blaffende geluid wat deze zebra-achtige dieren maakten. Quagga's werden al enige tijd met uitsterven bedreigd, maar de laatste stierf in de stallen van het Amsterdamse dierenpark Artis. De Quagga leefde op de Zuid-Afrikaanse vlaktes.