Koning Salomo had zoveel vrouwen (volgens de Bijbel 700 vrouwen van koninklijke afkomst en 300 bijvrouwen) vanwege politieke bondgenootschappen, een teken van grote macht en rijkdom, en zijn persoonlijke zwakte.
Mozes had twee vrouwen, Jakob en Abraham ook, David meerdere, Salomo nota bene zevenhonderd.
Hij had 700 vrouwen die prinsessen waren en 300 bijvrouwen. En zijn vrouwen maakten hem ontrouw aan de Heer. Want toen Salomo oud was geworden, haalden zijn vrouwen hem over om hun goden te gaan dienen. Daardoor diende hij niet meer met zijn hele hart zijn Heer God zoals zijn vader David had gedaan.
2De Heer had het volk Israël duidelijk opgedragen: ‘Jullie mogen niet met hen trouwen, want zij zullen jullie hart tot hun goden keren.’ Toch bleef Salomo hen liefhebben. 3Hij had 700 vrouwen van koninklijke afkomst en 300 bijvrouwen. En inderdaad, zij keerden zijn hart van de Heer af.
Koning Salomo had een harem van 300 vrouwen (door erfprinsessen te huwen stelde hij de veroverde gebieden veilig) en liet ook andere goden dan Jahwe toe in de tempel te Jeruzalem. Bijvoorbeeld: de god Baäl en de godin Astarte uit de Kanaänitische godsdienst.
Zo veel vrouwen hebben was waarschijnlijk een statussymbool voor Salomo. Veel van die vrouwen werden waarschijnlijk verkregen als onderdeel van een politieke strategie: denk aan buitenlandse prinsessen die in het huwelijk werden gegeven om vrede of allianties te verzekeren.
Naamah, een prinses van Ammon (een deel van het huidige Jordanië), die op veertienjarige leeftijd in Jeruzalem aankomt om met koning Salomo te trouwen en van al zijn vrouwen de enige is die zijn hart verovert en de moeder van zijn dynastie wordt, is de vertelster van de roman van Aryeh Lev Stollman, uitgegeven door Aryeh Nir/Modan (Tel Aviv) in het Hebreeuws.
Koning Salomo had duizend vrouwen, lezen we onder andere in Hooglied 8. Om precies te zijn: 700 vorstinnen en 300 bijvrouwen.
Het einde van Salomo's regering
Salomo had meer dan zevenhonderd vrouwen en driehonderd bijvrouwen. Deze vrouwen zorgden ervoor dat Salomo andere goden ging vereren, zoals Astarte en Milkom (1 Koningen 11:5). Hierdoor stuurde God vijanden op Salomo af, en viel het koninkrijk uiteen.
Door de hele wereldgeschiedenis heen stonden koningen bekend om hun harems. Een harem is een groep vrouwen, bestaande uit echtgenotes, concubines en dienstmeisjes, die aan het hof van de koning wonen. Het doel van de harem was onder andere om de verlangens van de koning te bevredigen. De Egyptische farao's hadden harems.
Volgens de Bijbel is het huwelijk oorspronkelijk bedoeld voor één man en één vrouw, maar werd het hebben van meerdere vrouwen in het Oude Testament wel oogluikend toegestaan. In het Nieuwe Testament en de vroege christelijke leer is de norm definitief teruggebracht naar monogamie.
Volgens de Schrift was Salomo ongeveer twaalf jaar oud toen hij met de dochter van de farao trouwde, en zij schijnt zijn eerste vrouw te zijn geweest.
Koning Salomo met zijn vrouwen. Illustratie uit 1668 van Giovanni Battista Venanzi. Volgens het Bijbelse verhaal had Salomo 700 vrouwen en 300 bijvrouwen.
De Bijbel bevat veel inspirerende vrouwen die op cruciale momenten moed, leiderschap en geloof toonden. Hier zijn drie krachtige voorbeelden, variërend van profetessen tot koninginnen en discipelen:
Opvallend in dit geslachtsregister is dat er naast Jezus' moeder nog vier vrouwen genoemd worden: Tamar, Rachab, Ruth en Batseba. Deze laatste wordt in vers 6 genoemd als 'die de vrouw van Uria was'.
Salomo, de derde koning van Israël (regeerde ca. 968-928 v.Chr.), zou een harem hebben gehad met 700 vrouwen en 300 bijvrouwen (1 Koningen 11:3). Tot zijn vrouwen behoorden naar verluidt de dochter van de farao, evenals vrouwen van Moabietische, Edomitische, Sidonische en Hettitische afkomst (1 Koningen 7:8; 11:1).
Het hebben van zoveel echtgenotes was waarschijnlijk een statussymbool voor Salomo. Veel van deze echtgenotes werden vermoedelijk verkregen als onderdeel van een politieke strategie: denk aan buitenlandse prinsessen die werden uitgehuwelijkt om vrede of bondgenootschappen te verzekeren. Ze werden waarschijnlijk ondergebracht op verschillende locaties die werden beheerd door eunuchen en ambtenaren.
Koning Salomo had volgens de BasisBijbel in totaal duizend vrouwen, bestaande uit 700 hoofdvrouwen (prinsessen) en 300 bijvrouwen.
Bathseba (/bæθˈʃiːbə, ˈbæθʃɪbə/; Hebreeuws: בַּת־שֶׁבַע Baṯ-šeḇaʿ, letterlijk 'Dochter van Sjeba' of 'Dochter van de Eed') was een Israëlitische koningin-gemalin. Volgens de Hebreeuwse Bijbel was zij de vrouw van Uria de Hethiet en later van David, met wie zij al haar vijf kinderen kreeg.
Salomo gaat andere goden vereren
Hij begon Astarte te vereren, de godin van het volk van Sidon. En hij ging Milkom vereren, de afschuwelijke god van het volk van Ammon. Salomo deed dingen die de Heer slecht vond. Hij was niet trouw aan de Heer, zoals zijn vader David.
De islamitische wetgeving laat polygamie toe: een man mag meer dan één vrouw hebben, met een maximum van vier (koran 4, 3).
God waarschuwde Salomo al voordat hij koning werd om geen vrouwen uit andere landen te trouwen, omdat zij zijn hart zouden verleiden. Zijn lust nam echter de overhand. Hij verruilde de rijkste heerschappij aller tijden voor lust.
Oude Testament
De allereerste melding is de bigamie van Lamech die Ada en Zilla tot vrouw had genomen (Gen. 4:29). Andere gevallen van bigamie zijn Elkana met Hanna en Peninna (1 Sam.
Een man met meerdere vrouwen noem je iemand die aan polygynie of polygamie doet.
Dit citaat, bekend als "Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet", komt uit de Bijbel (Matteüs 19:6). Het is een uitspraak van Jezus over het huwelijk, waarin Hij stelt dat de verbintenis tussen man en vrouw door God is gewild en daarom onverbroken zou moeten blijven.