God verliet Hizkia tijdelijk om hem te beproeven en te testen wat er in zijn hart leefde. Dit wordt specifiek vermeld in de context van het bezoek van de gezanten uit Babel, waarbij Hizkia hoogmoedig werd en al zijn rijkdommen toonde.
"God liet Hizkia alleen om hem te beproeven, zodat Hij alles wat er in zijn hart omging zou weten." (2 Kronieken 32:31).
En opnieuw, toen Hizkia ziek werd, vertelde de Heer hem via de profeet Jesaja dat hij zou sterven. De koning smeekte God om meer tijd, en God gaf hem nog vijftien jaar extra in antwoord op Hizkia's gebed (Jesaja 38). Hizkia's kracht lag erin dat hij niet aarzelde om zijn noden aan de Heer voor te leggen.
In 2 Koningen 20 wordt koning Hizkia getroffen door een levensbedreigende ziekte . Het lijkt het einde voor Hizkia te betekenen, vooral wanneer de profeet Jesaja langskomt om aan te kondigen: "Zo spreekt de HEER: 'Breng uw huis in orde, want u zult sterven; u zult niet herstellen'" (2 Koningen 20:1).
Rond die tijd werd Hizkia doodziek. Hij bad tot de Heer, die hem genas en hem een wonderteken gaf. Maar Hizkia reageerde niet op de hem bewezen goedheid en werd hoogmoedig. Daarom ontbrandde de toorn van de Heer tegen hem en tegen Juda en Jeruzalem.
Jesaja zei: "Goed, God zal jullie een teken geven. Willen jullie dat de schaduw op de zonnewijzer tien stappen vooruit of tien stappen achteruit gaat?" Hizkia zei: "Achteruit." Ze keken toe hoe de schaduw de natuurwetten tartte en achteruit ging . Niet alleen een teken, maar een waar wonder.
Hoewel Hizkia niet perfect was, onderscheidt hij zich van de vele slechte koningen van Juda als een man van geloof en nederigheid . Hij verzette zich tegen de gebruiken van zijn familie en cultuur en leidde het volk van Juda terug naar God.
We lezen dat toen de Heer Hizkia genas, zijn leven met vijftien jaar werd verlengd . Vervolgens lezen we dat toen Hizkia stierf, zijn zoon Manasse op twaalfjarige leeftijd de troon besteeg. Het lijkt er dus op dat Hizkia op het moment dat hij met de dood bedreigd wordt, geen zoon heeft om op Davids troon te zitten.
Het Oude Testament geeft aan dat Henoch en Elia in de hemel werden opgenomen terwijl ze nog in leven waren en geen fysieke dood hadden ondergaan.
Zelfs Hizkia was niet immuun voor deze verleiding en verviel een tijdlang in de zonde van hoogmoed (25); dit bracht hem ertoe zijn rijkdom te tonen aan de gezanten van Babylon (31), wat vreselijke gevolgen had voor toekomstige generaties (2 Koningen 20:17-18).
Het gebed van Hizkia benadrukt de waarde van een intieme relatie met God . Hij had God gehoorzaamd en Zijn wil gedaan, en hij wist dat zijn band met God gebaseerd was op geloof, niet op werken. Dit vers leert ons drie fundamentele feiten over gebed. Ten eerste is bidden praten met God; we kunnen alles aan Hem voorleggen.
15 Hagar baarde Abram een zoon, en Abram noemde de zoon die Hagar hem baarde Ismaël. 16 Abram was zesentachtig jaar toen Hagar hem Ismaël baarde. God komt in Gn 17 voor Abraham en gaat met hem een verbond aan. Hij wil Abrahams nazaten tot koning maken over heel Kanaän en het latere Israël.
Nee, Hizkia heeft Gods mening niet veranderd . God heeft Hizkia's mening veranderd. Toen God Zijn profeet Jesaja stuurde om Hizkia te vertellen dat hij spoedig zou sterven, deed God dat om een reactie van geloof bij Hizkia uit te lokken. God gaf hem de kans om Hem te vertrouwen met betrekking tot zijn toekomst.
Hij smeekte God om hem te rechtvaardigen en zijn glorie onder de volken te tonen. Hizkia was wanhopig, maar hij wist ook dat zijn gebed in overeenstemming was met Gods vastgestelde plannen en doelen (2 Samuël 7:23; Psalm 67:1-2). De Heer verhoorde zijn gebed met een snelle en beslissende verlossing (2 Koningen 19:35-37).
Breng orde in uw leven, want u zult sterven en niet leven: God was opmerkelijk goed voor Hizkia door hem te vertellen dat zijn dood nabij was. Niet iedereen krijgt de tijd om orde op zaken te stellen. i. We weten uit een vergelijking tussen 2 Koningen 18:2 en 2 Koningen 20:6 dat Hizkia 39 jaar oud was toen hij hoorde dat hij spoedig zou sterven.
Hephzibah werd als kind geadopteerd door de profeet Jesaja en trouwde later met prins Hizkia voordat ze koningin werd . Het boek beschrijft haar jarenlange onvruchtbaarheid, haar gevangenneming door vijandelijke soldaten en het beleg van Jeruzalem door de Assyriërs, dat eindigde met de wonderbaarlijke overleving van haar echtgenoot.
God roept je wellicht op tot voorbede.
Van 3.00 tot 6.00 uur is de vierde tijd. Het was in deze periode dat Jezus bad en zelfs over het water liep naar Zijn discipelen toe . Veel gelovigen ervaren dat deze uren gekenmerkt worden door een intense geestelijke activiteit. Als je op dit tijdstip wakker bent, zou het de Heer kunnen zijn die je vraagt te bidden.
Op basis van Hebreeën 11:5 (King James Version), waarin staat: "Door het geloof werd Henoch opgenomen, zodat hij de dood niet zou zien", geloven sommigen dat Henoch nooit gestorven is en naar de hemel is opgenomen.
Ja, God wist alles over ons, zelfs voordat we geboren werden . Sterker nog, Hij gaf ons het leven, en we zijn hier omdat Hij ons geschapen heeft en ons geboren heeft laten worden. De Bijbel zegt: "Voordat Ik je in de moederschoot vormde, kende Ik je" (Jeremia 1:5).
Johannes werd door de Romeinse autoriteiten verbannen naar het Griekse eiland Patmos, waar hij volgens de overlevering het boek Openbaring schreef. Volgens Tertullianus (in De voorschrift van de ketters) werd Johannes verbannen (vermoedelijk naar Patmos) nadat hij in Rome in kokende olie was gegooid en daar niets van had ondervonden.
Hizkia was een van de meest vrome en trouwe koningen van Juda. Hoofdstukken 37 en 38 van Jesaja getuigen van zijn voorbeeldige vertrouwen in de Heer. Maar in Jesaja 39 zien we ook enkele zwakheden van Hizkia: zijn vatbaarheid voor vleierij en zijn trots op zijn bezittingen .
Van Hizkia's kinderen is alleen Manasse met name bekend.
De vroomheid van Hizkia, die volgens de Talmoedisten als enige de vernietiging van het Assyrische leger en de opmerkelijke bevrijding van de Israëlieten teweegbracht toen Sennacherib Jeruzalem aanviel, zorgde ervoor dat sommigen hem als de Messias beschouwden (Sanhedrin 99a).