Door WereldData · Gepubliceerd op
Daniël weigerde te stoppen met bidden vanwege zijn onvoorwaardelijke trouw aan God en zijn weigering om wetten van mensen boven de wet van God te plaatsen.
Enkele ambtenaren die jaloers waren op Daniël overtuigden koning Darius van Babylon ervan dat iedereen die niet uitsluitend tot hem bad, in een leeuwenkuil geworpen moest worden. De koning stemde toe en ondertekende het decreet, maar toen diezelfde ambtenaren Daniël beschuldigden en zijn executie eisten, was de koning geschokt.
De wijzen van de koning zagen Daniël bidden en vertelden de koning dat Daniël de wet overtrad. De koning besefte dat zijn wijzen hem hadden bedrogen. Hij probeerde een manier te vinden om Daniël te redden, maar de koning moest zijn eigen wet volgen. Daniël werd in de leeuwenkuil geworpen.
Hij was wellicht verbaasd dat de vertraging werd veroorzaakt door geestelijke tegenstand. Zijn gebeden waren verhoord en het antwoord was onderweg. Daniël had het alleen nog niet ontvangen. Eindelijk, 21 dagen nadat hij gebeden had, kwam het antwoord.
Daniël kreeg te horen dat hij 30 dagen niet mocht bidden. Dit gebod, dit decreet, lijkt misschien niet zo'n groot probleem... Maar de achterliggende motivatie was groter dan de meesten beseften. Het was een gebod waaraan Daniël zich niet wilde houden en waarmee hij zijn leven op het spel wilde zetten.
Dit komt doordat de Joodse definitie van een Bijbelse profeet iemand is die rechtstreeks met God communiceerde. Daniël daarentegen ontving goddelijke inspiratie door de Heilige Geest (Ruach HaKodesh). Hij heeft God nooit daadwerkelijk gezien of gehoord. We zien dit soort inspiratie terug in zowel het boek Daniël als het boek Esther.
In de islam zijn er drie specifieke momenten waarop het verboden is om vrijwillige (nafl) gebeden te verrichten. Dit zijn de momenten waarop de zon opkomt, op haar hoogste punt staat en wanneer ze ondergaat.
Daniël 6:10b vertelt ons dat Daniël dankgebeden uitsprak. " Driemaal per dag knielde hij neer en bad, om zijn God te danken, zoals hij altijd al had gedaan." Omdat Daniëls reactie zo tegengesteld is aan hoe de meesten van ons zouden reageren, zet het me aan het denken.
De engel Gabriël, die tot Daniël spreekt, verwijst naar "de vorst van Perzië" als een geestelijk wezen waarmee hij in conflict was, wat suggereert dat er een geestelijk conflict schuilgaat achter de aardse gebeurtenissen. Op dezelfde manier wordt Michaël aangeduid als "een van de voornaamste vorsten" en "uw vorst", wat zijn rol als beschermer van Israël aangeeft.
De Daniëlvasten is een gedeeltelijke vastenperiode van 21 dagen die in de Bijbel wordt genoemd. Het is gebaseerd op de vasten die Daniël ondernam in Daniël 1 en 10 en het voornaamste doel ervan is om ons dichter bij God te brengen.
Daniël leefde een leven van lofprijzing en aanbidding.
Daniël leidde een leven van aanbidding en lofprijzing. Het was een vast en bewust patroon in zijn leven. Hij dankte de Heer de hele dag door: hij knielde neer, zocht de Heer en aanbad Hem als de Koning van de hemel voor elke beslissing die hij nam.
De Bijbel geeft geen enkel negatief oordeel over Daniël. Daniël 6:4 zegt: "Toen begonnen de andere bestuurders en hoge ambtenaren te zoeken naar een fout in de manier waarop Daniël de regeringszaken behandelde, maar ze konden niets vinden om hem te bekritiseren of te veroordelen. Hij was trouw, altijd verantwoordelijk en volkomen betrouwbaar."
O Heer, vergeef mij. O Heer, luister en handel! Wees omwille van uzelf niet langer treuzelend, o mijn God, want uw volk en uw stad dragen uw naam. 20Ik bleef bidden en mijn zonde en de zonde van mijn volk belijden, en smeekte de Heer, mijn God, om Jeruzalem, zijn heilige berg.
Daniël werd beschouwd als een van de meest rechtvaardige mannen uit de geschiedenis – door God op één lijn geplaatst met Noach en Job (Ezechiël 14:14-20). Hij werd gestraft voor zijn gebeden, maar hield vol, werd voor de leeuwen geworpen en overwon. Een van zijn gebeden werd afgewezen door de "vorst van Perzië", maar God zond desondanks het antwoord (Daniël 10:12-13).
Koning Nebukadnezar werd woedend en liet de drie mannen bij zich komen. Het waren vrienden van de profeet Daniël, die ook gevangen was genomen en naar Babylon was gebracht. "Is het waar... dat jullie mijn god niet willen dienen, of het gouden beeld dat ik heb opgericht niet willen aanbidden?" vroeg de koning aan de mannen.
Daniël bad altijd driemaal per dag tot God. Driemaal per dag knielde hij neer om te bidden en God te prijzen. Hoewel Daniël over de nieuwe wet had gehoord, ging hij toch naar huis om te bidden. Hij ging naar de bovenkamer van zijn huis en opende de ramen die uitkeken op Jeruzalem.
Zijn trouwe dienst aan de Heer in een land en cultuur die niet de zijne waren, maakt hem uniek onder bijna alle personen uit de Schrift – Daniël is een van de weinige belangrijke figuren in de Bijbel die een volledig positief verslag van zijn daden heeft achtergelaten.
Daniël (Hebreeuws: דָּנִיּאֵל, Dāniyyēl, "God is mijn rechter") is de hoofdpersoon van het Bijbelboek Daniël in de Hebreeuwse Bijbel. Daniël kwam bekend te staan als een droomuitlegger en voorspeller van de toekomst (Daniël 5:12), omdat hij de verre toekomst en de toekomst van Israël kon voorspellen.
In Daniël moeten we er ook van uitgaan dat deze persoon Jezus is. Daniël 10:4-6 herinnert ons aan de hemelse Mensenzoon (Daniël 7:13, 14). Daniël ontmoet dus de pre-incarnatie Jezus in Zijn heerlijkheid.
Hij bad richting Jeruzalem als antwoord op het woord van God (1 Koningen 8:35-36). Hij knielde neer en bad, een teken van eerbied en nederigheid. Daniël had arrogant kunnen worden als hoofdbeheerder van het hele Medo-Perzische rijk, maar hij besefte dat hij slechts een dienaar was in de handen van een almachtige God.
Daniël bidt met behulp van de Schrift. Hij herhaalt tegen God wat God over Zichzelf heeft geopenbaard en welke beloften Hij aan Zijn volk, Israël, heeft gedaan. Zo zouden wij ook moeten bidden. We zouden zo doordrongen moeten zijn van en zo vertrouwd moeten zijn met Gods woord, dat het voor ons vanzelfsprekend is om tegen God te herhalen wat Hij al heeft gezegd.
Daniël was op dat moment een oude man – waarschijnlijk in de tachtig – en de koning was diepbedroefd over het feit dat hij hem ter dood moest veroordelen. Maar hij was gedwongen het te doen. Terwijl Daniël voor de leeuwen werd geworpen, zei de koning: "Uw God, die u voortdurend dient, Hij zal u redden" (vers 16).
Ja, volgens de Hanafi-rechtsschool mag je het Isha-gebed na middernacht verrichten, omdat het Isha-gebed eindigt bij het begin van het Fajr-gebed. Het uitstellen van het Isha-gebed tot na het midden van de nacht wordt echter als zeer afkeurenswaardig (makruh tahrimi) beschouwd.
Moslims verrichten dagelijks vijf verplichte gebeden op vastgestelde tijden:
Als men de tijd die Allah (swt) heeft aangegeven voor een bepaald gebed laat verstrijken zonder te bidden, dan heeft men het gebed gemist. Het verrichten van de rak'aa van dit gebed op een later moment, na de tijd die Allah (swt) heeft aangegeven voor het gebed, verandert hier niets aan.