De tekst van Psalm 132:7 luidt: "Wij zullen in Zijn woningen ingaan, wij zullen ons nederbuigen voor de voetbank Zijner voeten". Er is geen unieke, officieel vastgestelde 'devotionele tekst' die uitsluitend aan dit ene vers is gekoppeld, maar in christelijke dagboeken en preken staat dit vers centraal in de thematiek van de ark van het verbond, de toenadering tot God en de vrijwillige vernedering in Zijn heiligdom.
Psalm 132:6-7 herinnert ons eraan dat we overal kunnen aanbidden.
God, ja. Wij prijzen U. Wij prijzen U, Jezus, omdat U het zelfs voor ons nu mogelijk hebt gemaakt om de Vader te bereiken. Zodat we in deze tijd vanuit huis kunnen aanbidden. Zodat we overal en altijd kunnen aanbidden.
Psalm 132 laat Christus, de Zoon van David, zien als de Koning Die het huis van God gaat bouwen. Psalm 133 laat Christus zien als de Priester Die de Heilige Geest laat werken in het overblijfsel, met als gevolg dat de vijandschap tussen het tweestammenrijk en het tienstammenrijk voorgoed voorbij is.
Psalm 132:7 zegt: " Laten wij naar zijn woonplaats gaan en Hem aanbidden aan zijn voetbank! " Wanneer wij Hem aanbidden, komen wij in direct contact met onze almachtige, alomtegenwoordige en alwetende hemelse Vader.
Veel van de achtergrond voor deze psalm is te vinden in 2 Samuel 6 en 7, waar koning David de Ark van het Verbond vindt en een permanente plek ervoor wil vinden/bouwen. We weten uit dat verhaal dat het niet David zou zijn die dit zou doen, maar Salomo.
Maar dit is precies waar Psalm 132 over gaat: Gods zoon die eindelijk zijn plaats op de troon in Sion inneemt. Het gaat erom hoe de zoon van David, die de Zoon van God is, eindelijk alle profetieën zal vervullen. Het gaat erom hoe alle onrecht zal worden rechtgezet. Het gaat erom hoe alle vijanden in schande zullen worden gehuld.
De psalmen herinneren ons eraan dat we God, het begin en het einde van alle dingen, moeten gedenken, op Zijn soevereiniteit moeten vertrouwen en in alle omstandigheden vreugde moeten vinden.
Psalmen 132:7-8 NLT (Nieuwe Levende Vertaling)
Laten we naar het heiligdom van de HEER gaan, laten we Hem aanbidden aan de voet van zijn troon. Sta op, HEER, en ga uw rustplaats binnen, samen met de ark, het symbool van uw macht.
De Heer leidde hem naar Psalm 88, de donkerste, meest wanhopige psalm in de Bijbel: O Heer… Mijn ziel is vol angst en mijn leven nadert het graf… U hebt mij in de diepste put geworpen, in de donkerste diepten.
Psalm 132 leert ons dat God zijn beloften nakomt, en daarom weten we dat hij zijn beloften aan David en aan ons zal nakomen. Jezus de Messias, afstammeling van David, zal voor eeuwig op de troon regeren. Door Jezus is God gekomen om voor altijd in en bij zijn volk te wonen.
Heer, bescherm de familie van David
Heer, bescherm de koning die u uitgekozen hebt. Want dat hebt u beloofd aan David, uw dienaar. U hebt beloofd om hem trouw te blijven, en dat zal altijd zo zijn.
Deze psalm is de zoveelste in een reeks van vijftien psalmen getiteld 'Een lied van de opgang'. De titel vermeldt geen auteur. Sommigen geloven dat David de auteur was, anderen denken dat de psalm na de ballingschap is geschreven.
De zeven boetepsalmen zijn een traditionele selectie van psalmen waarin schuld en berouw centraal staan: Psalm 6, 32, 38, 51, 102, 130 en 143.
De twee helften van Psalm 132 worden samengevoegd en vervuld in Jezus Christus. Hij is het huis, de tempel die David wilde bouwen als woonplaats voor de Heer in Sion. Maar hij is ook de zoon van David, de eeuwige koning die God beloofd heeft zijn volk voor eeuwig met liefde en rechtvaardigheid te zullen regeren.
Psalm 127 begrijpen
Het begint met de bewering dat, tenzij de Heer het huis bouwt, de arbeiders tevergeefs werken. Deze beeldspraak strekt zich uit voorbij fysieke constructie en omvat alle menselijke inspanningen, waarbij het belang van vertrouwen op Gods soevereiniteit en het zoeken naar Zijn zegeningen voor succes wordt benadrukt.
3 Hij wil zeggen: Gedenk wat Gij hem door Nathan beloofd hebt, 2 Samuël 7. Of: Laat blijken dat Gij David gedachtig zijt ten goede, hem gevende hetgeen hij ootmoediglijk met het gebed van U is verzoekende. 2 Dat hij den HEERE gezworen heeft, 4den Machtige Jakobs 5gelofte gedaan heeft, zeggende: 4 Zie Gen.
Deze psalm in het bijzonder vanavond, Psalm 132, spreekt over de berg Sion, een andere naam voor Jeruzalem. Dit is de plaats waar koning David, toen hij koning was, ernaar verlangde een huis en een paleis voor God te bouwen, zodat Hij daar een thuis zou hebben.
De psalmen 35, 55, 59, 69, 79, 109 en 137 worden door de meesten beschouwd als vervloekingspsalmen, waarbij 35, 69 en 109 de meest intense zijn.
Psalm 68 (of Psalm 67 in de Septuagint en Vulgaat) is "de moeilijkste en meest onduidelijke van alle psalmen". In de Engelse King James Version begint hij met "Let God rise, let his enemies be scattered". In de Latijnse Vulgaat begint hij met "Exsurgat Deus et dissipentur inimici eius".
16. Psalm 34:18. De Heer is nabij de gebrokenen van hart en redt hen die verpletterd zijn van geest.
Psalm 132 is de langste van alle Opgangsliederen en richt zich op aanbidding, die het volk Israël modelleerde naar de ervaring van zijn grootste koning en aanbiddingsleider, David. Israëls aanbidding was, net als die van David, doelbewust en weloverwogen. Dit lied vertelt over Davids (en Israëls) relatie met God.
'k Heb Mijn gezalfden knecht een licht, Een heldre lampe toegericht." Vers 12: "Wat vijand tegen hem zich kant', Mijn hand, Mijn onweerstaanbre hand, Zal hem bekleen met schaamt' en schand'; Maar eeuwig bloeit de gloriekroon Op 't hoofd van Davids groten Zoon."
In het boek zegt hij dat Psalm 132:7-8 verwijst naar de opstanding van Christus, omdat er staat dat de Heer volgens de profetie zou "opstaan... en naar [zijn] rustplaats gaan". Er werd ook gezegd dat de ark naar deze plaats zou gaan.
Nadat je de psalm een of twee keer hebt gelezen, neem dan de tijd en lees gewoon één woord of zin tegelijk. Gebruik dat woord of die zin vervolgens als uitgangspunt voor een gebed. Als je bijvoorbeeld Psalm 23 leest, lees je: 'De Heer is mijn herder.' Stop daar!
De Psalmen spreken niet alleen over emoties, gevoelens en gedachten van mensen. Nee, ze zijn véél meer dan dat. Ze spreken vooral ook over de grote daden van God en over hoe Hij trouw is aan Zijn volk. Ze herinneren aan de beloften van God in het verleden en doen een beroep op Gods goedheid voor de toekomst.