In 2 Petrus 3:15 staat dat het geduld van de Heer redding betekent, en wordt gesproken over de brieven van de apostel Paulus. Je kunt de tekst online nalezen in de NBV21 Bijbelvertaling.
2 Petrus 3:15, 16. De apostel Petrus heeft geschreven over de zekerheid van de wederkomst van de Heer Jezus Christus en spoort zijn lezers aan om de Heer met geloof en volharding te verwachten. Petrus benadrukt dat Christus Zijn terugkeer niet onnodig uitstelt, maar werkt aan de volledige vergadering van Zijn Kerk.
Het lijden in de eindtijd
Wees daarom niet bang voor de mensen en laat u door niets in verwarring brengen; 15 erken Christus als Heer en eer Hem met heel uw hart. Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is, wees dan steeds bereid om u te verantwoorden.
God wil niet dat ook maar één mens verloren gaat. Petrus schrijft: 'De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat' (2 Petrus 3:9).
De Tweede Brief van Petrus maakt deel uit van het Nieuwe Testament. De auteur beroept zich op het apostolisch gezag. Hij waarschuwt tegen de dwaling en roept op tot waakzaamheid omdat het moment van de wederkomst van Christus onbekend is.
In deze brief waarschuwt Petrus twee keer voor corrupte leraren die de realiteit van Jezus' opstanding ontkennen en de gemeenschap misleiden. Op de komende Dag des Heren zal God het kwaad en de onrechtvaardigheid aan het licht brengen om plaats te maken voor een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
2 Petrus. Meest voorkomend: 2 Pet. 2 Pe.
De bekende volkswijsheid is dat de zin "Wees niet bang" (of varianten zoals "Vrees niet") 365 keer in de Bijbel staat – één keer voor elke dag van het jaar.
Velen citeren 2 Petrus 3:9 slechts gedeeltelijk en passen het verkeerd toe in preken, discussies en zelfs in gebeden. Ze zeggen tegen God dat Hij "niet wil dat iemand verloren gaat, maar dat allen tot bekering komen" (in de veronderstelling dat dit betekent dat Hij iedereen wil redden) voordat ze God om de redding van hun geliefden vragen.
De tien beroemdste uitspraken van Jezus zijn de Gulden Regel, "Ik ben de weg, de waarheid en het leven" en "Heb je vijanden lief". Deze citaten komen uit de evangeliën in de Bijbel.
Petrus verwoordde het als volgt: “Eer Christus de Heer in uw harten als heilig, en wees altijd bereid om aan ieder die u vraagt naar de reden van uw hoop, antwoord te geven ” (1 Petrus 3:15).
Tussen de mensen en hem komt een macht te staan die sterker is dan hij. Gods eigen Zoon wordt onze verlosser. Dat noemen we de 'moederbelofte'. Het is de eerste verkondiging van het evangelie van Jezus Christus.
Petrus (Grieks: Πέτρος, Petros, "(grote) steen", "rots") (Galilea - Rome (?), ca. 64) was volgens het Nieuwe Testament een van de twaalf apostelen van Jezus en leiders in het vroege christendom. Oorspronkelijk heette hij Simon (Matteüs 4:18; 10:2) of Simeon (Handelingen 15:14).
“Zij hebben de rechte weg verlaten en zijn afgedwaald, de weg volgend van Bileam, de zoon van Beor, die het loon van de ongerechtigheid liefhad.” Valse leraren zijn roofzuchtig (vv. 15,16). Petrus geeft Bileam als voorbeeld van iemand die religie misbruikte voor zijn eigen hebzucht. Hij was een prototype van een religieuze roofzuchtige.
Petrus schrijft in hoofdstuk 3 vers 15 van de vertaling die wij tegenwoordig gebruiken: “Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is, wees dan altijd bereid u te verantwoorden”. Dat is een opdracht voor christenen toen en nu.
Peter zegt dat mensen over het hoofd zien dat God een ander tijdsbesef heeft dan mensen. Wat voor ons lang lijkt, is kort voor God. Maar als God zegt dat iets binnenkort zal gebeuren, dan bedoelt Hij dat ook.
De Heer is niet traag in het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen denken; maar Hij is lankmoedig jegens ons en wil niet dat iemand verloren gaat, maar dat allen tot bekering komen.”
In dit vers benadrukt Petrus dat we geen menselijke eisen met betrekking tot tijd mogen stellen aan de beloften van God. Hij is niet traag in het nakomen van Zijn belofte. God is degene die de planning heeft gemaakt: Hij kan niet "te laat" zijn. In plaats daarvan houdt God elke belofte op het perfecte moment, tot Zijn eer en ten goede van hen die Hij liefheeft.
Neem bijvoorbeeld 1 Timoteüs 2:4, de tekst waar Tim naar vraagt. Paulus zegt daar: "[God] wil" — dat woord is thelei in het Grieks, wat "wil" of "verlangt" betekent — "dat alle mensen gered worden en tot de kennis van de waarheid komen." Maar Hij redt niet iedereen.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
In de Nieuwe Wereldvertaling van de Heilige Schrift (1961, 1984, 2013), uitgegeven door het Watch Tower Bible and Tract Society, komt Jehovah 7199 keer voor in de editie van 1961, 7210 keer in de herziening van 1984 en 7216 keer in de herziening van 2013, waarvan 6979 keer in het Oude Testament en 237 keer in het Nieuwe Testament.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).
De kernproblemen zijn het gebrek aan verwijzingen door vroege kerkvaders en de stilistische en literaire verschillen tussen 1 Petrus en 2 Petrus, gecombineerd met de aanzienlijke literaire overeenkomsten tussen 2 Petrus en Judas – zozeer zelfs dat sommigen beweren dat 2 Petrus eigenlijk 2 Judas zou moeten heten!
Petrus heette eerst Simon (of Simeon). Hij was een visser en de zoon van Jona. Jezus gaf hem later de nieuwe naam Petrus, wat 'rots' betekent. Meer informatie over zijn achtergrond vind je op De Bijbel.
Petrus is de Latijnse vorm van de Griekse naam Πέτρος (pétros), wat "rots" betekent, en is het gebruikelijke Engelse voorvoegsel "petro-" dat gebruikt wordt om op gesteente gebaseerde stoffen te beschrijven, zoals petro-oleum of "rock oil". Als bron van Peter is het een veelvoorkomende naam voor mensen van de oudheid tot de middeleeuwen.