Jiddu Krishnamurti had no official or public partner and never married, but he maintained a clandestine, long-term romantic relationship with Rosalind Rajagopal—the wife of his close associate D. Rajagopal—lasting for roughly 25 years.
Rajagopal en Krishnamurti begonnen een langdurige romantische relatie. Dit leidde tot controverse toen het in 1991 openbaar werd gemaakt in het boek Lives in the Shadow with J. Krishnamurti, geschreven door haar dochter, Radha Rajagopal Sloss.
Krishnamurti. Volgens Radha Rajagopal Sloss was Krishnamurti afhankelijk van zijn volgelingen voor de financiering van zijn levenswijze en moest hij zijn imago als celibataire goeroe hooghouden om deze steun en levenswijze te behouden.
Krishnamurti overleed op 17 februari 1986 op negentigjarige leeftijd in zijn huis in Ojai, Californië. Zijn lichaam werd gecremeerd en zijn as werd verstrooid om te voorkomen dat volgelingen zijn nagedachtenis lokaal zouden vereren.
Hij was de achtste zoon van Jiddu Narianiah (vader) en Jiddu Sanjeevamma (moeder), die elf kinderen hadden. Zijn moeder stierf toen hij tien jaar oud was, terwijl zijn vader werkzaam was bij de belastingdienst van de Britse administratie en lid was van de Theosofische Vereniging [1].
Jiddu Krishnamurti werd geboren op 11 mei 1895 in Madanapalle, een klein stadje in Zuid-India. Hij werd in zijn jeugd geadopteerd door Dr. Annie Besant, destijds presidente van de Theosofische Vereniging.
Krishnamurti zei dat vrijheid 'een land zonder wegen' is. Alleen jij kan het pad uitstippelen en innerlijke vrijheid bereiken.
Volgens Krishnamurti kon een waar begrip van het bestaan van God alleen ontstaan door de zoektocht naar de waarheid en zelfonderzoek. Hij betoogde dat de waarheid niet gevonden kan worden via een externe autoriteit of tussenpersoon, maar direct door ieder individu ontdekt moet worden.
Krishnamurti bemoeide zich niet direct met de politiek, maar was zich terdege bewust van de problemen in India en daarbuiten. Jayakar was een goede vriend en vertrouweling van Indira, en toevallig is hij ook de biograaf van beiden: hij schreef de biografie van Krishnamurti in 1988 en die van Indira later, in 1992.
Alleen degene die op weg is, is belangrijk. De spreker is geen goeroe, hij is geen autoriteit, hij is geen gids. Je moet de innerlijke reis alleen ondernemen, niet als reactie omdat je de buitenwereld wilt vermijden, maar als een onontkoombaar proces om tot begrip te komen.
Volgens Krishnamurti is het leven "een land zonder wegen". Hij stelt dat er geen vaste formule, autoriteit of goeroe is om te volgen. Zelf probeerde hij met zijn leven vooral innerlijke vrijheid te bereiken door aandachtige observatie, en daagde hij anderen uit hetzelfde te doen.
Hij is vele malen verlicht geweest. Hij verklaart zichzelf verlicht: hij kan niet wachten. Vroeger werd hij verlicht en schreef hij vervolgens brieven waarin hij probeerde zijn verlichting te tonen – en het was allemaal onzin. Hij schreef aan alle regeringsleiders ter wereld; hij schreef brieven aan alle leden van de VN.
Hij was geen familie van zijn tijdgenoot Jiddu Krishnamurti, hoewel de twee mannen elkaar regelmatig ontmoetten vanwege hun band met de Theosofische Vereniging. UG heeft hem soms "[zijn] leraar" genoemd, ondanks dat hij uiteindelijk diens leerstellingen en het idee dat iets mogelijk was, verwierp.
Dus ze hebben het op alle mogelijke manieren voorkomen. En uiteindelijk bleef J. Krishnamurti, hoewel hij de theosofische beweging – hun wereldwijde leergezag dat ze hem wilden opleggen – had afgezworen, het idee koesteren dat een man zoals hij niet zou moeten trouwen. Zo diep geworteld raken miljoenen jaren van conditionering.
Hij bracht veel tijd door in Ojai, Californië, waar hij rust vond in de heuvels en boomgaarden. Zijn toespraken in deze periode kenmerkten zich door een diepe stilte, die de diepte van zijn inzichten weerspiegelde. Ondanks zijn wereldwijde invloed leefde Krishnamurti eenvoudig. Hij vermeed roem en koos ervoor om als een gewoon mens te leven.
De kern van de filosofie van Jiddu Krishnamurti is dat waarheid een land zonder paden is, en dat je geen enkele goeroe, kerk, organisatie of methode moet volgen om innerlijke vrijheid te vinden. Hij leerde dat verandering alleen begint bij diep, direct en oordeelloos bewustzijn van je eigen geest.
Nadat op 13 november 1925 Krishnamurti's broer Nitya was overleden, werd Desikacharya Rajagopal op 25 november 1925 benoemd tot algemeen secretaris en internationaal penningmeester van de Orde van de Ster in het Oosten.
Krishnamurti herinnerde zijn toehoorders er steeds weer aan dat we in de eerste plaats allemaal mensen zijn en geen hindoes, moslims of christenen, dat we net als de rest van de mensheid zijn en niet van elkaar verschillen. Hij vroeg ons om zorgvuldig met deze aarde om te gaan en onszelf of het milieu niet te vernietigen.
Ze was een vriendin en biografe van zowel de familie Nehru-Gandhi als J. Krishnamurti. Jayakar had een nauwe band met drie premiers: Jawaharlal Nehru, zijn dochter Indira Gandhi en haar zoon Rajiv Gandhi, en ze was een goede vriendin van Indira Gandhi.
Met andere woorden, wat ik wil zeggen is dat J. Krishnamurti een groot filosoof was, maar geen meester kon worden. Hij kon mensen niet helpen, hen niet voorbereiden op een nieuw leven, een nieuwe levensrichting. Maar toch houd ik van hem, omdat hij onder de filosofen het dichtst bij de mystieke levenswijze komt.
Volgens Jiddu Krishnamurti is innerlijke vrijheid geen doel of eindresultaat, maar het directe begin van waarneming: het helder en zonder oordeel zien van je eigen gebondenheid aan angst, gedachten en het verleden. Vrijheid is geen pad dat je via een goeroe of methode kunt volgen, maar een totaal onafhankelijke ontdekking in het hier en nu.
Dus, onder geen enkele omstandigheid: dood geen dier om op te eten. Ik heb nog nooit vlees gegeten in mijn leven.
K: Ja. R: Als er dus sprake is van een vrije wil, is die vrijheid slechts in relatieve zin en niet absoluut. Dat is het boeddhistische standpunt.
Volgens Krishnamurti zin de hersenen geoefend in het waarnemen, kiezen, veroordelen en rechtvaardigen Dit waarnemen is meestal op het uiterlijk gericht. Maar we kunnen dit uiterlijk waarnemen ook richten op ons innerlijk. Deze innerlijke blik blijft nog steeds binnen de grenzen van de eigen waarneming.
Total Freedom is zowel een inleiding tot Krishnamurti als een essentiële, uitgebreide verzameling. Het bevat selecties uit zijn vroege werk tot aan zijn latere werk, Krishnamurti to Himself: His Last Journal, en zijn waardevolle inzichten in de aard van het zelf, meditatie, seksualiteit, liefde en de mysteries van leven en dood.