Eén persoon hielp Jezus het kruis dragen, namelijk Simon van Cyrene. De Romeinse soldaten dwingen deze voorbijganger om de last van Jezus over te nemen.
Jezus verricht meerdere wonderen in de Bijbel, ook bij het Meer van Tiberias in het huidige Israël. Volgens de evangeliën voedde hij hier 5000 mensen met vijf broden en twee vissen. Een ander verhaal vermeldt dat de apostelen grote hoeveelheden vis vingen op de plek die Jezus aanraadde.
Dat is een heel interessante passage die zegt dat bij het kruis van Jezus zijn moeder en zijn moeders zus, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena stonden. Je kunt aan de Griekse tekst zien of er vier of drie vrouwen staan.
In een beroemde passage somt de apostel Paulus een aantal gebeurtenissen op waarbij de opgestane Jezus aan mensen verscheen (1 Korintiërs 15). De meest mysterieuze daarvan is wanneer hij zegt dat Jezus "aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk verscheen, van wie de meesten nog in leven zijn, hoewel sommigen al zijn ontslapen".
"Je kruis dragen" is een bekend gezegde uit de Bijbel dat betekent dat je trouw leeft volgens het geloof, ook al brengt dit moeilijke tijden, verdriet of spot met zich mee. Het hoort bij het volgen van Jezus Christus.
Ja, je kunt zeker een kruis dragen als je niet gelovig bent. Veel mensen doen dit, maar er zijn wel verschillende meningen over.
Het Nieuwe Testament herhaalt Gods morele wet – inclusief het verbod op afgoderij – maar bevat niet het verbod op beelden die de ware God afbeelden. We zijn vrij om kruisbeelden of krucifixen te gebruiken bij onze eredienst, omdat dit ons helpt onze aandacht te richten op wat God voor ons heeft gedaan.
De Naam in de Bijbel: De persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel wordt weergegeven door vier Hebreeuwse medeklinkers יהוה, bekend als het Tetragrammaton. Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
Jezus Christus noemde de Heilige Geest 'Geest van de Waarheid' (Johannes 14:17; 15:26; Johannes 16:13) en waarschuwde ons: 'Alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden' (Matteüs 12:31).
In het Lucasevangelie vinden we het verhaal over de Emmaüsgangers, twee leerlingen, één van hen heet Kleopas. Ook zij herkennen de Verrezen Jezus. Als we dezen hier bij elkaar tellen, dan zitten we zeker al over de twintig.
Tegen God: "Vader, vergeef hen, want zij weten niet wat zij doen." Tegen de "goede dief": "Voorwaar, ik zeg u: heden zult u met mij in het paradijs zijn." Tegen Maria, zijn moeder: "Vrouw, zie, uw zoon"... en tegen Johannes: "Zie, uw moeder."
Nee, het lichaam van Jezus is nooit archeologisch of historisch teruggevonden. Zowel seculiere historici als de christelijke traditie erkennen dat er geen stoffelijk overschot is. Wel bestaan er twee totaal verschillende visies en theorieën over hoe dat komt. KU Leuven
Het evangelie van Johannes vertelt ons: "Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder en zijn moeders zus, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena" (Joh 19:25). Deze drie Maria's waren bijzondere getuigen van de dood van de Heer. Maar hun verhaal eindigt daar niet. Elke Maria is ook een bijzondere getuige van de opstanding.
Stel dat een gemiddeld persoon 10 seconden nodig heeft om genoeg brood en vis te pakken voor zichzelf en zijn gezin, en nog eens 4 seconden om de mand door te geven. 14 seconden per persoon, vermenigvuldigd met 5000 mensen, is meer dan 19 uur om het eten uit te delen.
Opnieuw dus een verwijzing naar de tekst uit het bijbelboek Jesaja. Maar nu met een duidelijke beschrijving dat er een os en een ezel in de stal aanwezig waren. Vanaf de 13e eeuw zien we deze dieren daarom consequent in miniaturen, schilderijen en fresco's over de geboorte van Jezus.
De tweede wonderbare spijziging
In die dagen, toen er een heel grote menigte bijeen was en zij niets te eten hadden, riep Jezus Zijn discipelen bij Zich en zei tegen hen: Ik ben innerlijk met ontferming bewogen over de menigte, want zij blijven al drie dagen bij Mij en hebben niets wat zij kunnen eten.
Dit is hoe ik het lees. De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
Talrijke verzen in het Nieuwe Testament verzekeren ons ervan dat geen enkele misdaad die vandaag wordt begaan, buiten het bereik van Gods vergeving valt. De onvergeeflijke zonde waar Jezus naar verwees, kon alleen plaatsvinden toen Hij op aarde leefde. Dus als schuldgevoelens je dreigen te overweldigen, lees dan Romeinen 8:1 met dankbaarheid.
Vergeving van zonden is mogelijk door het offer van Jezus. Als iemand niet gelooft dat Jezus dit heeft gedaan, kan hij niet vergeven worden. Iemand luistert dan niet naar de heilige Geest, die overtuigt van zonde. Iemand die doelbewust tegen de heilige Geest ingaat, en zich niet bekeert, beledigt God zelf.
In de Bijbel is de persoonlijke en echte naam van God JHWH (het tetragrammaton), meestal uitgesproken als Jahweh of vertaald als Jehova en 'de HEER'. Daarnaast wordt de naam in de islam aangeduid als Allah en in de joodse traditie vaak omwille van de heiligheid vervangen door Adonai (Heer).
Methuselah, de oudste persoon in de Bijbel, was de grootvader van Noach. Zijn vader leefde zo dicht bij God dat God hem tot zich nam. Methuselah stierf in hetzelfde jaar als de zondvloed en werd 969 jaar oud. Noach, de laatste van de langlevende patriarchen van voor de zondvloed, leefde nog 350 jaar na de zondvloed.
Jehovah (/dʒɪˈhoʊvə/) is een latinisering van het Hebreeuwse יְהֹוָה Yəhōwā, een van de klinkers van het Tetragrammaton יהוה (YHWH), de eigennaam van de God van Israël in de Hebreeuwse Bijbel / het Oude Testament. Het Tetragrammaton wordt beschouwd als een van de zeven namen van God in het jodendom en als een vorm van Gods naam in het christendom.
Nee. Het dragen van een kruisje aan een ketting wordt in de Bijbel niet als zonde beschouwd. Het is een persoonlijke keuze die veel christenen maken als een zichtbare uiting van hun geloof, geen religieuze verplichting.
Neem dagelijks mijn kruis op – Het kruis staat voor dood en een last. De last die we echter moeten dragen is licht en gemakkelijk (Matteüs 11:29-30), en we moeten dat juk dagelijks van de voeten van Jezus opnemen. Dit betekent dagelijks gemeenschap met Hem in gebed, luisteren naar Hem en vervolgens gehoorzamen aan wat de Geest ons leidt.
"We hebben allemaal ons eigen kruis te dragen." Deze uitdrukking wordt vaak gebruikt als we het hebben over een ondankbare taak, een vervelende situatie, een aanhoudende tegenslag of een voortdurende ergernis.