Nee, iemand van 60 jaar is niet bejaard. Je zit dan in de laatste fase van de middelbare leeftijd. Het woord 'bejaard' wordt gebruikt voor mensen van 65 of 70 jaar en ouder, die vaak minder vitaal of hulpbehoevend zijn. Tegenwoordig spreken we liever over een ouder iemand of 60-plusser.
Iemand boven de 60 noem je een 60-plusser, oudeur, of senior. Deze woorden zijn netjes en laten de persoon in hun waarde.
Recent onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Nature Aging, suggereert dat een groot deel van het verouderingsproces niet geleidelijk verloopt. In plaats daarvan vindt het plaats in twee pieken: een rond je 45e en nog een rond je 60ste.
Oudere. De term oudere is een levensfase in het leven van de mens, bedoeld om mensen aan te duiden van, bij benadering, 60 tot 70 jaar oud. De leeftijdsfase van oudere volgt hierin op de leeftijdsfase van de volwassene, en gaat vooraf aan de leeftijdsfase van de bejaarde mens.
Als je 60 wordt, verandert er veel op het gebied van je lichaam, je gezondheid en je toekomst. Belangrijke veranderingen zijn dat je lichaam sneller veroudert, je minder energie hebt, en je vaker nadenkt over je pensioen.
Uit Wetenschappelijk Onderzoek van Stanford University blijkt dat je lichaam niet geleidelijk veroudert, maar in twee duidelijke pieken rond je 44e en je 60e levensjaar. Op deze leeftijden veranderen duizenden moleculen in je lichaam plotseling heel snel.
Spieren verliezen na verloop van tijd kracht, uithoudingsvermogen en flexibiliteit. Dat kan op zijn beurt de coördinatie, stabiliteit en het evenwicht beïnvloeden. Deze veranderingen verhogen het risico op vallen. Vallen met zwakkere botten vergroot de kans op een botbreuk.
Je hebt meer helderheid en zelfbewustzijn. Een van de grootste geschenken van 60 worden is de helderheid die daarmee gepaard gaat. Mensen van in de zestig, die verschillende levensfasen hebben doorlopen, hebben een diepgaand begrip van zichzelf – hun sterke en zwakke punten, passies en doel.
Als je 60 bent, spelen genetica, zonblootstelling en leefstijl een grote rol. Veelvoorkomende kenmerken zijn rimpels, volumeverlies in de wangen en een dunnere huid die er wat droger uitziet. Vaak is er sprake van hangende oogleden, zichtbare poriën, ouderdomsvlekken en verlies van spierspanning.
Er is geen vaste leeftijd waarop iemand als oud wordt gezien, maar in de maatschappij wordt de grens vaak gelegd rond 65 jaar, de leeftijd van de pensioen en AOW. Mensen en wetenschappers gebruiken verschillende momenten om ouderdom te meten:
Vijf mentale tekenen van ouder worden zijn lichte vergeetachtigheid, een langzamere verwerking, meer moeite met multitasking, toenemende nostalgie en een veranderende aandachtsspanne. Naarmate je hersenen verouderen, veranderen de verbindingen tussen hersencellen, wat invloed heeft op je dagelijkse mentale gewoonten.
Normale tekenen van veroudering op 60-jarige leeftijd: een trager metabolisme, verminderde botdichtheid, lichte geheugenproblemen en ouderdomsvlekken die steeds zichtbaarder worden. Normale tekenen van veroudering op 70-jarige leeftijd: zwakte in de benen door ouderdom, evenwichtsproblemen en stijfheid in de gewrichten. Rimpels worden dieper en de tekenen van veroudering in het gezicht worden duidelijker zichtbaar.
'Vooral de functies die te maken hebben met het denkvermogen gaan met de leeftijd achteruit. Die noemen we de cognitieve functies, zoals je aandachts- en concentratievermogen, denksnelheid en geheugen. De hippocampus, die betrokken is bij het geheugen, is eveneens gevoelig voor veroudering.
Als je 60 bent, ben je volgens de officiële leeftijdsfasen een oudere, en in het dagelijks taalgebruik en de maatschappij word je gezien als een 60-plusser of senior. Sociaal en medisch gezien is dit de overgangsfase tussen de volwassenheid en de latere pensioenleeftijd.
Iemand tussen de 50 en 59 jaar wordt een quinquagenarian genoemd. Iemand tussen de 60 en 69 jaar wordt een sexagenar genoemd. Iemand tussen de 70 en 79 jaar wordt een septuagenar genoemd. Iemand tussen de 80 en 89 jaar wordt een octogenarian genoemd. Iemand tussen de 90 en 99 jaar wordt een noagenarian genoemd.
Iemand van 61 jaar oud bevindt zich in de categorie van oudere volwassenen, vaak gezien als de fase tussen middelbare leeftijd en de latere seniorenjaren. De beleving van deze leeftijd is erg persoonlijk, waarbij de ene persoon nog zeer actief is en de ander meer rekening moet houden met de gezondheid.
De huid maakt steeds minder natuurlijke stoffen aan zoals hyaluronzuur, collageen en elastine. Huidcellen delen zich minder snel en het vocht-en vetgehalte in de huid vermindert. Dit leidt uiteindelijk tot dunner worden en dehydratatie van de huid.
Naarmate we ouder worden, vernieuwt onze huid zich langzamer, waardoor ze er doffer uitziet. Het verlies van collageen en elastine, essentieel voor een stevige huid, speelt een grote rol in deze veranderingen. Studies tonen aan dat de hoeveelheid collageen en elastine al vanaf halverwege de twintig begint af te nemen. Tegen het einde van de twintig en begin dertig zijn deze veranderingen duidelijker zichtbaar.
Zeven veelvoorkomende tekenen van ouder worden zijn veranderingen in huid en haar, verminderde spierkracht, gewrichtsklachten, geheugenveranderingen, een tragere stofwisseling, verminderd gehoor of gezichtsvermogen, en een groter valrisico. Deze tekenen ontstaan meestal geleidelijk vanaf de leeftijd van vijftig jaar.