Nee, het Oude Testament is niet hetzelfde als de Tora, maar de Tora is er wel een belangrijk onderdeel van. De Tora bestaat uit de eerste vijf boeken van de Nederlandse Bijbelvertaalstichting, terwijl het Oude Testament veel groter is en uit 39 boeken bestaat.
Joden beschouwen alleen het Oude Testament als Heilige Schrift; zij noemen dit Tora of Tenach. Het woord TeNaCH is samengesteld uit de beginletters van de drie delen van de verzameling: Tora, Nebiim, Chetubim, dat wil zeggen Wet, Profeten en Geschriften.
Het belangrijkste verschil tussen de Torah en het Oude Testament is dat de Torah de eerste vijf boeken van de Hebreeuwse Bijbel omvat, terwijl het Oude Testament 39 boeken omvat, inclusief de vijf boeken van de Torah.
Het Oude Testament (Latijn:Vetus Testamentum) is in het christendom het eerste deel van de christelijke Bijbel. Het tweede deel heet het Nieuwe Testament. Het Oude Testament bevat dezelfde boeken als de Tenach, het heilige boek van het jodendom, waarbij de boeken in een iets andere volgorde staan.
Het 'Oude Testament', ook wel 'Eerste Testament' genoemd, is een bibliotheek van boeken en boekjes die langzaam tot stand kwam in de loop van de geschiedenis van Israël.
Je mag de naam JHWH (Jahweh) niet uitspreken uit diep respect voor de heiligheid van God en uit angst om het derde gebod te overtreden. In de joodse en christelijke traditie wordt de naam daarom vermeden en vervangen door een andere term.
Het Oude Testament, dat vooral in het christendom wordt erkend, komt overeen met de Hebreeuwse Bijbel, de heilige tekst van het jodendom.
De Thora, evenals de rest van de Tanach (Hebreeuwse Bijbel), zegt niets over Jezus of Maria. Deze teksten werden honderden jaren voor hun tijd geschreven.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar. Instagram
Jezus gehoorzaamde het Oude Testament, leerde anderen het te gehoorzamen en berispte hen die het niet begrepen of gehoorzaamden. Mattheüs 4:4,7,10 - Toen Jezus verzocht werd, citeerde Hij de Schrift als de onwrikbare maatstaf voor goed en kwaad.
Yeshua (Hebreeuws: יֵשׁוּעַ, geromaniseerd: Yēšūaʿ) was een veel voorkomende alternatieve vorm van de naam Yehoshua (יְהוֹשֻׁעַ, Yəhōšūaʿ, 'Jozua') in latere boeken van de Hebreeuwse Bijbel en onder Joodse mensen uit de Tweede Tempelperiode.
Volgens de joodse traditie is de Thora door Mozes op de Sinaï ontvangen. Er zijn echter verschillende aanwijzingen dat de Thora en de Deuteronomistische geschiedenis in de zevende eeuw voor onze jaartelling hun uiteindelijke vorm gekregen hebben, na verschillende redactionele bewerkingen.
Joodse geleerden weerlegden deze beweringen en stelden dat er geen verwijzingen naar Jezus in de Talmoed te vinden waren en dat namen zoals Jozua gangbaar waren en niets met Jezus te maken hadden. Deze discussies leidden ertoe dat veel verwijzingen uit latere edities van de Talmoed werden verwijderd.
Het Christendom komt dus direct voort uit het Jodendom. Het oude testament, het eerste deel van de bijbel, is overgenomen van het Joodse geloof. In het nieuwe testament staan de verhalen over het leven van Jezus. Daar staat ook in hoe je als christen moet leven: naar het voorbeeld van Jezus.
De Tora wordt ook wel Pentateuch genoemd (penta = vijf in het Grieks). De vijf boeken van Mozes, in gedrukte vorm, met hoofdstukindeling en vaak voorzien van rabbijns commentaar, wordt choemasj genoemd. Dit woord is afgeleid van het Hebreeuwse woord chameesj (vijf).
De bijbel van de joden heet de Tenach. Dit is een Hebreeuwse afkorting die staat voor de drie onderdelen van het boek: de Tora (Wet), de Nevi'im (Profeten) en de Ketoevim (Geschriften).
Omdat Jezus de hele wet heeft vervuld, leven christenen nu onder een nieuw verbond, niet onder het oude. En dat betekent dat we de vroegere ceremoniële en burgerlijke wetten van Israël niet langer hoeven na te leven.
Het Nieuwe Testament werd geschreven na de geboorte van Jezus Christus en bevat de leringen van Jezus, de werken van zijn apostelen, en de openbaring van Johannes. Het Nieuwe Testament is gericht op het leven, de dood en de opstanding van Jezus Christus, en de vroege christelijke kerk.
Jezus verwierp de wetten van het Oude Testament niet. Integendeel, Hij bracht ze tot hun beoogde vervulling. Voor de Joden was het Oude Testament een boek vol beloften die vervuld moesten worden, en in Christus vinden die beloften hun voltooiing.
In de Bijbel staat het getal 777 symbool voor goddelijke volmaaktheid, de volheid van God en de Heilige Drie-eenheid.
Oorsprong en betekenis van Gods naam “ Jehova ”
De Naam in de Bijbel: De persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel wordt weergegeven door vier Hebreeuwse medeklinkers יהוה, bekend als het Tetragrammaton. Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
De zeven heilige namen van God in het jodendom die vanwege hun heiligheid niet mogen worden gewist zijn El, Eloah, Elohim, Shaddai, Ehyeh, Tzevaot en JHWH (sommige tradities rekenen ook Adonai of Ehyeh-Asher-Ehyeh mee in plaats van een van de andere).
Volgens Mohammed is Jezus geen “zoon van God”. Mohammed heeft veel gesproken met christenen en Joden in zijn tijd. In heet islamitische heilige boek, de Koran, is daar veel van terug te vinden.
Joden geloven niet in Jezus als de Messias of Zoon van God vanwege drie hoofdredenen: het uitblijven van de vervulling van messiaanse profetieën, strikt monotheïsme, en een andere invulling van de verlossing. Volgens de joodse Otheo traditie heeft Jezus de verwachte wereldvrede en de volledige bevrijding van Israël niet gebracht. Otheo
Jezus' bewering over de Thora en de profeten
“ Ga er niet van uit dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen; ik ben niet gekomen om af te schaffen, maar om te vervullen.” Wat betekent het dat Jezus gekomen is om “de Torah en de Profeten volledig te vervullen”?