De exacte datum of het jaar waarin koning David Psalm 143 schreef, is in de Bijbel niet precies vastgelegd. Wel wijzen de inhoud en historische context naar een specifieke periode in zijn leven.
Volgens Augustinus van Hippo werd deze psalm waarschijnlijk geschreven tijdens de opstand van Absalom, de zoon van David.
Psalm 143, net als Psalm 142 ervoor, werd door David geschreven tijdens een moeilijke periode in zijn leven. Hij was de voortdurende dreigingen van zijn vijanden beu; hij voelde zich alsof ze als een loodzware last op zijn schouders drukten en hem ter aarde dreven. Zijn ziel was uitgeput. In zijn uitputting mediteerde hij over alle grote daden van God uit het verleden.
De titel van deze psalm is simpelweg 'Een psalm van David'. Het is een nieuwe noodkreet tot God uit een tijd van crisis en beproeving vanwege Davids vele vijanden. Hij behoort tot de zeven boetepsalmen – liederen van belijdenis en nederigheid voor God.
Het was in de heuvels rond Bethlehem dat David veel van de psalmen schreef die we in de Bijbel vinden. David was een herder en begreep het herderschap heel goed. Herder zijn was een van de minst gewilde beroepen. Het is saai, eenzaam en vergt lange werkdagen.
Het boek Psalmen werd geschreven over een periode van duizend jaar.
De meeste psalmen (maar liefst 73) zijn geschreven door David, die bekend stond als de singersongwriter van zijn tijd.
Deze psalm gaat over die momenten in ons leven waarop we beseffen dat we niet de mensen zijn die we zouden moeten zijn, waarop we ons opnieuw realiseren hoe diep we kunnen zinken door egoïsme en liefdeloosheid, waarop we beseffen dat we gebroken, verslagen zondaars zijn en waarop we, ondanks onze beste bedoelingen en grootste inspanningen, opnieuw hebben gezondigd en...
De psalm begint met David als een zondaar die Gods vergeving en barmhartigheid nodig heeft: "O HEER, hoor mijn gebed, luister naar mijn smeekbede om genade..." (vers 1). Dit thema verklaart waarom het een van de boetepsalmen is.
Een ochtendgebed om moed aan de hand van Psalm 143 (in Handelingen-vorm)
Met elke opkomende zon geeft U mij nieuwe hoop. Dank U voor Uw trouwe liefde waarop ik kan vertrouwen. Heer, wijs mij alstublieft de weg die ik vandaag moet gaan. Leid mij wanneer ik twijfel en geef mij ogen om de schoonheid te zien in de momenten van de dag.
De afzonderlijke psalmen stammen uit verschillende perioden van de geschiedenis van Israël, maar in elke fase dienden ze als het liedboek van Gods volk. David schreef ongeveer de helft van de psalmen. Zijn rol als koning was meer dan die van een heerser. Hij moest het volk vertegenwoordigen en zelfs belichamen, en hun welzijn was verbonden aan zijn trouw.
Vers 143 van de Psalm verklaart dat Gods geboden het waard zijn om nageleefd te worden. "Moeilijkheden en angst hebben mij in hun greep, maar Uw geboden zijn mijn vreugde" (vers 143 van Psalm 119, HBFV).
Samen met het brengen van offers waren ze een middel om met God om te gaan. Sommige psalmen zijn bestemd voor iemand alleen en andere voor een grotere groep mensen of voor het volk Israël. De oudste psalmen zou koning David zelf geschreven hebben. Dat zouden er een 73-tal zijn.
“En oordeel niet over uw dienaar…” (Psalm 143:2) Met andere woorden: handel niet vanuit de vloekende kant van het verbond. God kan zijn rechtvaardigheid – zijn trouw aan zijn verbond – op twee manieren openbaren: hij kan vloeken of hij kan zegenen. Als zijn volk zich aan hun kant van het verbond hield, zouden ze gezegend worden.
Commentaar op Psalm 143
Voordat David bidt om verlossing van zijn problemen, bidt hij om vergeving van zijn zonden en vertrouwt hij alleen op Gods genade. Hij beklaagt zich over de last die de uiterlijke problemen op zijn gemoed drukken. Maar hij blikt terug en herinnert zich Gods vroegere verschijning voor zijn verdrukte volk, en in het bijzonder voor hem.
De baptistische predikant en bijbelcommentator Charles Spurgeon suggereert dat de psalm in Davids latere leven is geschreven, zoals blijkt uit de nadruk die de psalmist legt op de vergankelijkheid van het leven en zijn "grotere besef van de kostbaarheid van vergeving, omdat hij zich meer bewust was van de zonde".
Psalm 143 is een gebed om genade, leiding en verlossing in tijden van grote nood. Het werd waarschijnlijk geschreven door David toen hij door zijn vijanden werd achtervolgd. Davids leven was er een van ironie: hij bracht decennia door met het zoeken naar de belofte van Gods tastbare zegen, om diezelfde zegen vervolgens op te offeren toen hij zich veilig voelde!
Elke ochtend moet ik het gebed uit Psalm 143:8 navolgen: "Laat mij 's morgens horen van uw liefde, want op u vertrouw ik." Wanneer ik aan Gods liefde word herinnerd, kan ik alles wat ik op een bepaalde dag moet doen aan God toevertrouwen. Ik kan mijn zorgen, mijn angsten en mijn stress aan God overgeven.
Ik denk terug aan de dagen van weleer; ik overdenk al uw daden; de werken van uw handen overdenk ik. Ik strek mijn handen naar u uit; mijn ziel dorst naar u als een dorre woestijn. Haast u om mij te antwoorden, o Heer, want mijn geest begeeft mij. Laat mij bij zonsopgang horen van uw barmhartigheid, want op u vertrouw ik.
Psalm 143 is de laatste boetepsalm en geeft een stem aan de vermoeide gelovige die zijn verdriet, angst, zwakte en nood eerlijk voor de Heer brengt. David verbergt zijn zwakheid niet voor God. In plaats daarvan smeekt hij om genade, herinnert hij zich de werken van de Heer, vraagt hij om leiding en vindt hij rust in de onveranderlijke liefde van God.
📖 Psalm 143:8 (NIV) "Laat de ochtend mij het bericht brengen van Uw onfeilbare liefde, want ik heb mijn vertrouwen in U gesteld. Toon mij de weg die ik moet gaan, want aan U vertrouw ik mijn leven toe." Dit vers is een gebed van vertrouwen en overgave. De psalmist verlangt ernaar om elke ochtend Gods liefde te horen en kiest voor geloof in plaats van vrees.
Psalm 143:5 herinnert ons eraan te mediteren over Gods trouw.
Laten we, net zoals we het grote geheel van de geschiedenis overzien, in gebed stilstaan bij het werk van Gods handen. Op een manier die, naar ik vertrouw, kracht zal geven in het heden en hoop voor de toekomst, door terug te kijken naar wat God in het verleden heeft gedaan.
De bekendste psalm is psalm 23, De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets. Deze psalm zou geschreven zijn door koning David in een tijd van strijd.
De Heer leidde hem naar Psalm 88, de donkerste, meest wanhopige psalm in de Bijbel: O Heer… Mijn ziel is vol angst en mijn leven nadert het graf… U hebt mij in de diepste put geworpen, in de donkerste diepten.
Waarom? Het stond wel in de vroegste Griekse vertalingen van het Oude Testament, maar toen Hiëronymus de Psalmen in de 4e eeuw na Christus in het Latijn vertaalde, gebruikte hij de Hebreeuwse Masoretische tekst van het Oude Testament, waarin Psalm 151 niet was opgenomen.