De Cannon-Bard-theorie is een psychologische theorie die stelt dat een gebeurtenis tegelijkertijd een lichamelijke reactie (zoals een snelle hartslag) en een emotie (zoals angst) veroorzaakt. Beide processen gebeuren los van elkaar en op hetzelfde moment, aangestuurd door de hersenen.
De Cannon-Bard-theorie van emotie stelt dat stimulerende gebeurtenissen gevoelens en fysieke reacties teweegbrengen die gelijktijdig optreden. Het zien van een slang kan bijvoorbeeld zowel angst (een emotionele reactie) als een versnelde hartslag (een fysieke reactie) veroorzaken.
De Cannon-Bard-theorie over emotie werd ontwikkeld als reactie op de James-Lange-theorie, die stelt dat emoties voortkomen uit fysieke opwinding. De Cannon-Bard-theorie betoogt daarentegen dat fysiologische opwinding en emotionele ervaring gelijktijdig, maar onafhankelijk van elkaar plaatsvinden.
Ontwikkeld in de late 19e eeuw door de Amerikaanse psycholoog William James en de Deense fysioloog Carl Lange, stelt deze theorie dat emoties niet de oorzaak zijn van lichamelijke reacties, maar juist het gevolg ervan. Met andere woorden: we voelen ons verdrietig omdat we huilen, niet andersom.
Er bestaan zes belangrijke theorieën over emoties: de evolutionaire theorie, de James-Lange-theorie, de Cannon-Bard-theorie, de Schachter-Singer-theorie, de cognitieve beoordelingstheorie en de gezichtsfeedbacktheorie. Emoties kunnen mensen helpen snel op gevaar te reageren en hun overlevingskansen te vergroten.
In 1980 schetste Robert Plutchik een wiel van acht emoties: vreugde, vertrouwen, angst, verbazing, verdriet, walging, woede en verwachting, geïnspireerd door zijn Tien Postulaten. Plutchik theoretiseerde ook over vierentwintig "primaire", "secundaire" en "tertiaire" dyaden (gevoelens die uit twee emoties bestaan).
De 27 emoties: bewondering, aanbidding, esthetische waardering, amusement, woede, angst, ontzag, ongemak, verveling, kalmte, verwarring, verlangen, walging, empathische pijn, betovering, opwinding, vrees, afschuw, interesse, vreugde, nostalgie, opluchting, romantiek, verdriet, tevredenheid, seksueel verlangen, verrassing.
De Cannon-Bard Theorie van Emotie: deze theorie stelt dat de emoties in het brein gevormd worden. Wanneer we in de bovenstaande overval terecht komen, verwerkt ons brein deze situatie als gevaarlijk. In reactie erop stuurt het brein ons lichaam en onze emotie aan.
Er bestaan vier belangrijke theorieën over emotie: de James-Lange-theorie, de Cannon-Bard-theorie, de Schachter-Singer-theorie en de Lazarus-theorie.
De zeven basisemoties volgens de bekende uitbreiding op Paul Ekmans model (die de oorspronkelijke zes aanvulde) zijn woede, walging, angst, blijdschap, verdriet, verbazing en minachting.
De James-Lange-theorie stelt dat de toestand van het lichaam emoties of emotionele aanleg kan opwekken. Met andere woorden, deze theorie suggereert dat tranen een aanleg voor verdrietige emoties creëren; en dat een afwijkende hartslag angstgevoelens oproept.
De Cannon-Bard-theorie van emotie stelt dat fysiologische en emotionele reacties op omgevingsprikkels gelijktijdig en onafhankelijk van elkaar plaatsvinden. Volgens deze theorie, ontwikkeld door Walter Cannon en Philip Bard, speelt de thalamus een belangrijke rol in het proces van emotionele beleving.
Met betrekking tot de Cannon-Bard-theorie over emotie heeft recent onderzoek het idee ontkracht dat emotionele ervaringen door de thalamus worden aangestuurd.
De Cannon-Bard-theorie stelt dat we emoties en fysiologische reacties zoals zweten, trillen en spierspanning gelijktijdig ervaren. Meer specifiek suggereert de theorie dat emoties ontstaan wanneer de thalamus een boodschap naar de hersenen stuurt als reactie op een stimulus, wat resulteert in een fysiologische reactie.
De Cannon-Bard-theorie van emotie stelt dat we tegelijkertijd gevoelens en fysiologische reacties ervaren. Fysiologische reacties zijn de reacties van het lichaam, zoals spierspanning, transpiratie en trillen. Deze theorie werd ontwikkeld door Walter Cannon en Philip Bard.
De Cannon-Bard-theorie stelt dat fysiologische reacties en emoties gelijktijdig en onafhankelijk van elkaar optreden als reactie op een stimulus. Alleen Aarons scenario illustreert dit patroon, waarbij de emotie angst en de fysiologische reacties (snelle hartslag, zweten) gelijktijdig optreden als reactie op de aardbeving.
In de psychologie worden alle menselijke gevoelens teruggeleid naar vier fundamentele basisemoties: bang, boos, blij en bedroefd (ook wel bekend als de vier B's). Elke emotie is een instinctief signaal dat je lichaam activeert en je belangrijke informatie geeft over wat jij op dat moment nodig hebt.
(b) Voorbeeld: Als je een sollicitatiegesprek als een spannende kans beschouwt, voel je je enthousiast en zelfverzekerd. Als je het als een ontmoedigende uitdaging beschouwt, voel je je nerveus en gestrest. Als je geritsel in de struiken hoort, beoordeel je de situatie. Als je dat interpreteert als een potentiële roofdier, voel je angst.
De hypothese van gezichtsfeedback is gebaseerd op het idee dat een gezichtsuitdrukking niet alleen een emotie uitdrukt, maar ook dat uitdrukking en ervaring met elkaar verbonden zijn, in die zin dat afferente sensorische feedback van de gezichtsactie de emotionele ervaring beïnvloedt.
De basisemoties
Een cognitieve theorie stelt dat emotie in essentie een vorm van denken, ofwel oordelen, is. Voor Prinz (2004: 47-49) heeft cognitie te maken met een toestand van representaties die onder directe controle van het organisme staan (vanuit de prefrontale cortex).
Emotie of gevoel is een innerlijke beleving of gemoedsbeweging, zoals vreugde, angst, boosheid, verdriet, en kan door een situatie of gebeurtenis worden opgeroepen. Gevoelens kunnen ook spontaan opkomen. Emoties zijn subjectieve belevingen en gaan samen met lichamelijke reacties, gelaatsuitdrukkingen en gedrag.
In Browns meest recente boek, Atlas of the Heart, worden zevenentachtig emoties en ervaringen onderzocht die bepalen wat het betekent om mens te zijn. We ervaren allemaal die 87 emoties, misschien zelfs meer. De onderstaande tabel toont alle 87 emoties die haar expertise graag op één plek wilden delen.
Binnen Cognitieve Gedragstherapie worden 5 emoties het meest gebruikt. Ze worden ook wel de 5 B's genoemd: Blij, Boos, Bang, Bedroefd en Beschaamd.
Het getal "34.000" komt echter niet voor in het gelinkte artikel in American Scientist, waarin Plutchiks "acht fundamentele bipolaire emoties" worden besproken. Ongeacht de oorsprong ervan, is het verhaal over de 34.000 emoties wijdverspreid geraakt – in talloze blogartikelen en online journalistieke media.