Het zoroastrisme is een van de oudste monotheïstische en dualistische wereldgodsdiensten, gesticht door de profeet Zarathustra in het oude Perzië (Iran). Centraal staat de strijd tussen goed en kwaad, en de leefregel: goed denken, goed spreken en goed doen.
Centraal staat het dualistische geloof dat de kosmos en de mens ingeklemd zitten tussen goed en kwaad. Door goede daden steunt de mens de goede schepper Ahura Mazdâ, zodat de wereld gezuiverd wordt. De religie is sterk in invloed afgenomen door de islam.
Volgens de overlevering maakte de zoroastrische god Ahura Mazda zijn leerstellingen bekend aan de profeet Zarathustra ('Zoroaster' in het Grieks) in Centraal-Azië, zo rond het tweede millennium voor Christus.
Het bekendste symbool van het zoroastrisme is de Faravahar, een gevleugelde figuur die de menselijke ziel, wijsheid en de strijd tussen goed en kwaad verbeeldt.
Het zwaarste geloof in Nederland in de volksmond is de bevindelijk gereformeerde stroming binnen het protestantisme, met als strengste kerkgenootschappen de Gereformeerde Gemeenten in Nederland en de Oud Gereformeerde Gemeenten.
De titel van 'strengste kerk' in Nederland is subjectief, maar wordt in de volksmond doorgaans toegekend aan de meest behoudende stromingen binnen de bevindelijk gereformeerden, ook wel bekend als de 'zwartekousenkerken'. De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland (OGGiN) en de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (GGiN) gelden over het algemeen als de zwaarste in de leer.
De 'zwarte kousen kerk' is een bekende volksnaam voor streng protestantse, bevindelijk gereformeerde kerken. De term verwijst naar de sobere, donkere kleding die de gelovigen vaak dragen, zoals vrouwen in een rok of jurk en met een hoedje op. Ensie
Zoroastristen geloven wel in een messiaanse figuur, bekend als Saoshyant, en deze opvatting sluit enigszins aan bij die van Jezus, maar is niet expliciet. Het is daarom mogelijk dat individuele Zoroastristen in Jezus als messias geloven, maar het is geen wijdverbreide opvatting.
Het zoroastrisme is veel ouder; het ontstond zo'n 1.500 jaar vóór Christus, terwijl het jodendom ontstond in de vierde eeuw vóór Christus.
Zoroastristen geloven in één God, Ahura Mazda (wat 'Wijze Heer' betekent). Hij is barmhartig, rechtvaardig en de schepper van het universum. Ahura Mazda is alwetend (weet alles).
Aanhangers van het Perzische zoroastrisme geloven dat ze na de dood bij een brug komen waar hun ziel wordt gewogen. Rechtvaardigen worden door een mooie maagd over de brug geleid naar het paradijs, het huis der gezangen.
Het hindoeïsme wordt algemeen beschouwd als de oudste nog bestaande georganiseerde wereldreligie, met wortels en geschriften die teruggaan tot minstens 1500 voor Christus. Als we kijken naar de allereerste geloofsvormen van de mensheid, dan is het Animisme veruit het oudst.
1 Ahura-Mszda, 2 Vohumana, 3 A,ha-vahishta, 4 Khshathra-vairya, 5 Spenta-armaiti, 6 B:aurvatat en 7 Amere~t. Als Ahnra-Mazda, de naam van de Almachtige Heer, niet in de lijst wordt meegerekend, zijn er zes aartsengelen.
Zoroastristen mochten geen nieuwe huizen bouwen en geen oude huizen repareren. Er werden diverse methoden gebruikt om de minderheden te bekeren. Volgens een wet had elk familielid dat zich tot de islam bekeerde recht op de gehele erfenis. Het was hen verboden om lucratieve beroepen uit te oefenen.
Huwelijk tussen naaste familieleden. In Zoroastrische Middelperzische teksten verwijst de term xwēdōdah naar huwelijken tussen leden van het kerngezin, moeder en zoon, vader en dochter, broer en zus (huwelijk tussen naaste familieleden), en was een van de meest vrome handelingen die mogelijk waren (Lee, 1988; Macuch, 1991; Skjaervo, 2013).
Het christendom, het jodendom en het zoroastrisme zijn officieel erkend en beschermd en hebben enkele voorbehouden zetels in het parlement van Iran.
In dit vers worden zes religieuze groepen of gemeenschappen genoemd: moslims, joden, Sabeeërs, christenen, zoroastristen en polytheïsten (heidenen van Mekka).
Tijdvak: 1200 v. Chr. - 575 na Chr.
Zoroastristen geloven dat er één God is, genaamd Ahura Mazda (de Wijze Heer), en dat Hij de wereld heeft geschapen.
De Koran beschouwt christenen als "Mensen van het Boek" (Ahl al-Kitab), erkent hen als monotheïsten met een goddelijke openbaring, maar bekritiseert tegelijkertijd de leer over de goddelijkheid van Jezus. De visie in de Koran kent zowel positieve als scherpe of kritische kanten:
Voor het jodendom is Jezus een historische figuur, maar hij wordt niet erkend als de Messias of de Zoon van God. De meeste joodse teksten beschouwen hem als een leraar of rabbi, en sommige latere geschriften, zoals de Talmoed, noemen hem kritisch of zelfs controversieel.
Het christendom was er het eerst. Het christendom ontstond rond het jaar 30 n. Chr. De islam zag pas ruim zeshonderd jaar later, in het jaar 610 n. Chr., het levenslicht toen de profeet Mohammed zijn eerste openbaringen ontving.
Hoewel het verslag van Matteüs de motivatie voor hun reis niet expliciet vermeldt (anders dan het zien van de ster in het oosten, die zij aanzagen voor de ster van de Koning der Joden), stelt het apocriefe Syrische Kindheidsevangelie in het derde hoofdstuk dat zij een profetie van hun profeet Zoradascht nastreefden (...
In het Bahá'í-geloof
Shoghi Effendi, het hoofd van het Bahá'í-geloof in de eerste helft van de 20e eeuw, zag Bahá'u'lláh als de vervulling van een post-Sassanidische Zoroastrische profetie die de terugkeer van de Sassanidische keizer Bahram voorspelde; Effendi stelde ook dat Zoroaster ongeveer 1000 jaar vóór Jezus leefde.
Het zoroastrisme bijvoorbeeld beschouwt God als de bron van het goede en niet van het kwade. Joden en christenen daarentegen zien God als de bron van zowel het goede als het kwade. Bovendien is de erkenning van God als monotheïstisch gebaseerd op de openbaring die belangrijke profeten in elk van deze religies hebben ontvangen.