Door WereldData · Gepubliceerd op
Ja, Psalm 103 vers 10 is berijmd. In de bekende berijming van 1773 luidt de tekst: "De HEER heeft Zich, als d' allerhoogste Koning, Een troon gevest in Zijne hemelwoning; Zijn koninkrijk heerst over 't wereldrond."
Loof, loof den HEER', mijn ziel, met alle krachten; Verhef Zijn naam, zo groot, zo heilig t' achten; Och of nu al, wat in mij is, Hem preez'!
Dat is geweldig, dat God met je handelt zoals Hij met zijn rechtvaardige Zoon handelt, wat betekent wat er in Psalm 103:10 staat: " Hij vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheid." We hoeven niet de ultieme prijs voor onze zonden te betalen, want Jezus heeft die al voor ons betaald.
De grondtekst van Psalm 103 is geschreven in het Hebreeuws en begint met het opschrift lə·ḏā·wiḏ (לְדָוִ֨ד, "Van David") en de bekende openingsregel bā·rîḵî na-fə-šî 'eṯ-YHWH (בְּרici / בָּרְכִי נַפְשִׁי את־יהוה, "Loof de HEERE, mijn ziel").
" Hij behandelt ons niet naar onze zonden, noch vergeldt Hij ons naar onze ongerechtigheid. Want zo hoog als de hemel boven de aarde is, zo groot is zijn liefde voor hen die Hem vrezen; zo ver als het oosten van het westen is, zo ver verwijdert Hij onze overtredingen van ons" (Psalm 103:10-12).
Tot slot dient Psalm 103 als een prachtige herinnering aan Gods trouw, barmhartigheid en liefde voor Zijn volk. Mogen wij, net als de psalmist, de Heer voortdurend prijzen en Zijn talloze weldaden nooit vergeten, en een leven leiden dat gekenmerkt wordt door dankbaarheid, lofprijzing en onvoorwaardelijke toewijding aan Hem.
Psalm 103:12 zegt: "Zo ver als het oosten van het westen is, zo ver heeft Hij onze overtredingen van ons verwijderd." Dit vers gebruikt de metafoor van de oneindige afstand tussen oost en west om de enorme omvang van Gods vergeving te illustreren, die zonde en schuld wegneemt.
Ik geloof dat Psalm 103 geschreven is in de latere jaren van Davids leven, toen hij zich meer bewust was van zijn eigen zonden en Gods kostbare vergeving. In deze levensfase was hij zich meer bewust van zowel zijn persoonlijke zwakheden als de rijkdom van Gods genade. Hij had veel om dankbaar voor te zijn.
Psalm 103 is een bekend lof- en danklied uit de Bijbel waarin Gods grote barmhartigheid, vergeving van zonden en trouw worden bezongen. Schrijver koning David roept zichzelf en de hele schepping op om God te prijzen voor Zijn goedheid.
Omdat het aantal verzen een even getal is, bestaat er geen enkel middelste vers in de Bijbel. Psalm 103:1-2 zijn de twee middelste verzen van de Bijbel, met 15.550 verzen ervoor en 15.550 verzen erna. Psalm 117 is het middelste hoofdstuk van de Bijbel.
De HEER is barmhartig en genadig, geduldig en vol genade. Hij zal niet altijd met ons strijden, noch zal Hij zijn toorn voor eeuwig bewaren.
Psalm 103:9-10 vertelt ons ook dat God ons niet altijd zal berispen of terechtwijzen. Zijn toorn en woede zullen niet voor eeuwig tegen ons gericht zijn. In Psalm 103:10 schrijft de psalmist ook: "Hij behandelt ons niet naar onze zonden, noch vergeldt Hij ons naar onze ongerechtigheid." God straft ons niet voor onze zonden tegen Hem.
Er is dus een oneindige afstand tussen oost en west. God koos oost/west in plaats van noord/zuid, om te laten zien dat de rechtvaardiging die we door Christus ontvangen hebben, een oneindige afstand creëert tussen ons en onze zonden.
Psalm 103 (berijming 1773) Vers 8: Gelijk het gras is ons kortstondig leven, Gelijk een bloem, die op het veld verheven, Wel sierlijk pronkt, maar krachtloos is en teer; Wanneer de wind zich over 't land laat horen, Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren; Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.
Barmhartig en genadig is de HEERE, geduldig en rijk aan goedertierenheid. Hij zal niet voor altijd ter verantwoording roepen, niet voor eeuwig handhaaft Hij Zijn toorn. Hij doet ons niet naar onze zonden en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden.
Psalm 103 prijst God voor wat Hij heeft gedaan. Dit omvat een lofzang op Zijn persoonlijke invloed, evenals de manier waarop God het volk Israël heeft gezegend. David moedigt lofprijzingen aan van hemzelf, van het volk in het algemeen, en zelfs van de engelen en hemelse legermachten.
God heeft de psalmist niet alleen gered van levensbedreigende ziekte en verwonding, maar Hij schenkt hem ook veel goeds. God kroont je met standvastige liefde (hesed) en barmhartigheid (Psalm 103:4). Beide begrippen verwijzen naar de verbondsrelatie tussen God en Israël. Ten slotte vervult God je verlangens.
Psalm 103: 7
Dan Isrels HEER op ieder, die Hem vreest; Hij weet, wat van Zijn maaksel zij te wachten, Hoe zwak van moed, hoe klein wij zijn van krachten, En dat wij stof, van jongs af, zijn geweest.
Loof Hem, die u vergunt uw zielsverlangen, En 't goede tot verzading doet ontvangen; Uw jeugd vernieuwt, gelijk eens arends jeugd.
Kronen met standvastige liefde en barmhartigheid
Standvastige liefde is een terugkerend thema in Psalm 103. Naast vergeving, genezing en verlossing is er ook de liefde van God. God houdt van zijn volk met een verbondsliefde die niet faalt. We krijgen wat we niet verdienen: de liefde van God.
Laten we samen kijken naar de eerste verzen van Psalm 103, een psalm van David (zoals we zien aan de inleiding vlak voor vers 1). Dit is wat David schrijft... Loof de HEER, mijn ziel, en alles wat in mij is, loof zijn heilige naam!
Deze psalm van David spoort ons aan Hem te prijzen en al Zijn weldaden niet te vergeten: Hij die al onze zonden vergeeft, onze ziekten geneest, ons leven verlost uit het graf, die ons leven kroont met liefde en mededogen, en die onze verlangens vervult met goede dingen, zodat uw jeugd vernieuwd wordt als die van een arend (mijn ...
De baptistische predikant en bijbelcommentator Charles Spurgeon suggereert dat de psalm in Davids latere leven is geschreven, zoals blijkt uit de nadruk die de psalmist legt op de vergankelijkheid van het leven en zijn "grotere besef van de kostbaarheid van vergeving, omdat hij zich meer bewust was van de zonde".
Ik loof de Heer, o mijn ziel, en alles wat in mij is, ik loof Uw heilige naam! U maakt Uw wegen aan mij bekend. Ik ben Uw kind en ik volg U.
Betekenis: David gebruikt twee analogieën om te beargumenteren dat Gods liefde het meest volledig wordt ervaren wanneer we Zijn vergeving zelf meemaken. Eerst laat hij ons de onoverbrugbare afstand tussen oost en west beseffen, en vervolgens maakt hij het ons duidelijk: zo ver reikt Gods vergeving!