Door WereldData · Gepubliceerd op
Psalm 90 was oorspronkelijk bedoeld als een gebed voor het volk Israël in de woestijn, opgeschreven door Mozes.
Dit hoofdstuk voorgelezen (m): Mozes lovende Gods voorzienigheid en macht, beschrijft de zwakheid, ellende en kortheid van het menselijk leven; God biddende dat Hij hem en allen mensen dezelve recht lere kennen.
Psalm 90: 'Een ootmoedig gebed om Gods terugkeer'
Bij Psalm 90 krijg je de indruk dat Mozes het tentenkamp van Israël in de woestijn in de avonduren even heeft verlaten; dat hij ergens op een heuvel neerknielt en in gebed gaat. Hij belijdt allereerst wie God is, ook in Zijn eeuwig bestaan.
Een ontmoeting met God
Zoals de titel al aangeeft, "Een gebed van Mozes, de man Gods", is Psalm 90 geschreven door Mozes. Aangezien hij rond 1400 v.Chr. leefde, is Psalm 90 de oudste psalm en is Mozes de eerste componist van religieuze hymnen.
Psalm 90 in De Nieuwe Psalmberijming benadrukt de eeuwige grootheid van God tegenover de diepe kwetsbaarheid en vergankelijkheid van de mens [5.4, 5.6]. Het lied, toegeschreven aan Mozes [5.13], contrasteert Gods tijdloosheid met het korte mensenleven [5.4], vraagt om vergeving voor zonden [5.4], en sluit af met een smeekbede om Gods genade en de zegening van ons werk [5.2, 5.7].
“ Leer ons onze dagen te tellen, opdat wij een hart vol wijsheid verkrijgen.” —Psalm 90:12 “Het leven is een tijdelijke opdracht. Net als de psalmist moeten we de Heer vragen ons te helpen onze dagen te tellen, zodat we beseffen dat we hier op aarde maar beperkte tijd hebben. Wat er echt toe doet, is hoe we de dagen gebruiken die Hij ons geeft.”
Psalm 90 is de enige psalm die aan Mozes wordt toegeschreven. Hij onderscheidt zich door zijn toon en diepgang – een plechtige overdenking gevormd door jaren van omzwervingen, gebeden en het ervaren van zowel goddelijk oordeel als genade. Terwijl de Israëlieten van slavernij naar het Beloofde Land trokken, verhief Mozes zijn stem in gebed.
Psalm 90 (berijming 1773) Vers 1: Gij zijt, o Heer', van d' allervroegste jaren Voor ons geweest een toevlucht in gevaren. Eer berg en rots uit niet geboren waren, Eer d' aarde rustt' op hare grondpilaren Van eeuwigheid, o God Die eeuwig leeft, Zijt Gij de God, Die eind noch oorsprong heeft!
De psalmen herinneren ons eraan dat we God, het begin en het einde van alle dingen, moeten gedenken, op Zijn soevereiniteit moeten vertrouwen en in alle omstandigheden vreugde moeten vinden.
Schrijver. Volgens het eerste vers van deze psalm werd deze psalm door Mozes geschreven. Het is de enige psalm in het psalmenboek waarin Mozes als schrijver vermeld wordt.
De tekst en betekenis van Psalm 90 vers 9 hangen sterk af van de gebruikte Bijbelvertaling of berijming.
12 Leer [ons] zó onze dagen tellen, dat wij een wijs hart verkrijgen. De dood is een natuurlijk proces, maar niet iets dat God tijdens de schepping in gedachten had. Het is Gods oordeel (vers 7) over de zonde (vers 8).
De 'leeftijd der zeer sterken' is de leeftijd van tachtig jaar.
Populaire Bijbelverzen uit Psalm 90. Delen
O Heer onze God, laat uw zoete schoonheid op ons rusten. Werk met ons samen, dan zullen onze werken standhouden; U zult ons succes geven in alles wat we doen. Laat de zonsopgang van uw liefde een einde maken aan onze donkere nacht. Breek opnieuw door onze bewolkte dageraad!
Psalm 90 wordt ook wel de Oudejaarspsalm genoemd. Vroeger werd deze psalm in veel huisgezinnen kort voor twaalf uur op Oudejaarsavond voorgelezen en in sommige kringen is dat nog steeds gebruikelijk.
Het Bijbelboek Psalmen is niet door één persoon geschreven, maar is een verzameling van 150 liederen en gebeden van verschillende auteurs. De bundel is gedurende een lange periode, tussen ruwweg 1000 en 150 v.Chr., samengesteld.
Maar Psalm 90 vertoont weliswaar enkele overeenkomsten met Deuteronomium, maar verschilt er ook van. Het is een klaagzang, compleet met een klacht en een smeekbede om Gods genade. De psalm werd geschreven vlak voor Mozes' dood. Mozes blikt als het ware terug op zijn leven en op dat van de natie Israël gedurende de afgelopen veertig jaar.
Psalm 90 is een terugblik van Mozes op zijn leven. Hij is op dit punt ongeveer 120 jaar oud. Hij heeft het volk Israël uit de slavernij in Egypte geleid. Het was zijn taak om hen naar het Beloofde Land te leiden.
Ik vind het prachtig dat Mozes meteen ter zake komt aan het begin van Psalm 90:1-2: "Heer, U bent onze woonplaats geweest van geslacht tot geslacht. Voordat de bergen werden gevormd, voordat U de aarde en de wereld had geschapen, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God."
Een gebed van Mozes, de man Gods. O Heer, U bent onze toevlucht geweest in elke generatie. Voordat de bergen ontstonden, voordat U de aarde en de wereld schiep, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God. U doet de mens terugkeren tot stof; U hebt bepaald: "Keer terug, stervelingen!"
"Leer ons onze dagen te tellen" is een gebed om meer bewust te worden van de kortheid van het leven. Het is geen wiskundige telling van hoeveel dagen we nog te leven hebben, maar eerder een verzoek om hulp bij het verstandig besteden van onze tijd.
“ Leer ons onze dagen te tellen, opdat wij een hart vol wijsheid verkrijgen.” — Psalm 90:12 Elke verjaardag herinnert me eraan dat ik met elke dag die voorbijgaat ouder word, en het trekt mijn hart als christen naar een diepere geestelijke waarheid: dat deze wereld niet eeuwig is.
Psalm 90:12 zegt: " Leer ons onze tijd ten volle te benutten, zodat we wijs kunnen leven." Deze psalm gaat over het optimaal benutten van ons korte leven. Hij herinnert ons eraan dat onze tijd op aarde vluchtig is, zoals gras dat verdort en sterft. Zelfs onze grootste prestaties zijn slechts een kort, moeizaam moment in het grote geheel.
Psalmen 90:9-10 NIV (Nieuwe Internationale Versie)
Al onze dagen gaan voorbij onder uw toorn; wij eindigen onze jaren met een klaagzang. Onze dagen mogen zeventig of tachtig jaar duren, als onze kracht het toelaat; toch zijn de beste dagen slechts ellende en verdriet, want ze gaan snel voorbij, en wij vliegen weg.
De psalm laat ons de regeringswegen van God in het leven van het verdrukte gelovig overblijfsel zien (Ps 10:18) in 'tijden van benauwdheid' (Ps 9:10; 10:1). Daarbij gaat het in Psalm 9 vooral om vijanden van buitenaf, en in Psalm 10 om vijanden van binnenuit.