Zondag is een bijzondere dag vanwege de christelijke opstanding van Jezus, de wekelijkse rustdag, en het einde van het weekend.
In de christelijke traditie is de zondag de eerste dag van de week. Op deze rustdag vieren christenen de verrijzenis van Jezus Christus. In de Germaanse talen is de christelijke rustdag genoemd naar de zon.
In de hindoeïstische traditie is zondag gewijd aan Surya Dev, de zonnegod. Veel mensen aanbidden de zon of vasten op deze dag, waardoor zondag voor miljoenen mensen een spiritueel belangrijke dag is.
Zondag wordt als de eerste, dan wel als de laatste dag van de week gezien. Zoek zondag op in het WikiWoordenboek. In het jaar 321 riep de Romeinse Keizer Constantijn de Grote per decreet de Dies Solis (dag van de zon) uit tot officiële rustdag in het West-Romeinse Rijk.
De zondag is ontstaan als rustdag vanuit de christelijke traditie. Christenen vieren op deze dag de opstanding van Jezus Christus. In het vroege christendom werd de oorspronkelijke joodse rustdag—de zaterdag of sabbat—om deze reden verschoven naar de eerste dag van de week.
De naam "zondag", de dag van de zon, is afgeleid van het traditionele astronomische naamgevingssysteem voor de dagen van de week. Dit systeem is waarschijnlijk ontstaan in het Nieuw-Babylonische Rijk tijdens de Joodse ballingschap in Babylon, hoewel het eerste directe bewijs ervan dateert uit het Romeinse Rijk.
In de bijbel staat het volgende: God sprak de tien geboden uit tegen Mozes waarvan dit er één van is. “Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag. Zes dagen lang kunt u werken en al uw arbeid veriichten, maar de zevende dag is een rustdag, die gewijd is aan de HEER, uw God; dan mag u niet werken.
De dag des Heren
Tot aan Zijn opstanding eerden Jezus Christus en Zijn discipelen de zevende dag als de sabbat. Na Zijn opstanding werd de zondag als heilige dag des Heren beschouwd, ter herinnering aan Zijn opstanding op die dag (zie Handelingen 20:7; 1 Korintiërs 16:2).
Jezus stond op uit de dood op zaterdag, vlak voor zonsondergang. Jezus stierf op woensdagmiddag, vlak voor de jaarlijkse sabbat, de eerste dag van het feest van de ongezuurde broden. Hij werd begraven en 72 uur later weer opgericht, vlak voor het einde van de wekelijkse sabbat, rond zonsondergang op zaterdag.
Het weekend is zaterdag en zondag. Niet vrijdag en zaterdag… ergo maandag is de eerste dag van de week.
**Het Edict van Constantijn**: In 321 na Christus erkende de Romeinse keizer Constantijn de Grote de zondag officieel als rustdag door deze tot een officiële feestdag uit te roepen. Hij moedigde het in acht nemen van de zondag als rustdag aan, wat aanzienlijk bijdroeg aan de vestiging ervan in de christelijke en heidense Romeinse samenleving.
De 'Dag van de Nationale Bevrijding' (Dag van de Sandinisten Revolutie) wordt jaarlijks op 19 juli gevierd, de dag waarop in 1979 het Nationale Bevrijdingsleger de familie Somoza van de troon stootte en het land bevrijdde van de dictatuur.
In de eerste eeuwen kreeg zondag, als feestdag ter ere van Christus' opstanding, aandacht als dag van religieuze diensten. Na verloop van tijd werd zondag daarom bekend als de dag des Heren (sommige kerkvaders noemden het "de achtste dag").
God vraagt ons om te rusten, om ons op Hem te richten, omdat Hij weet dat we dat nodig hebben. Rusten op zondag vereist werk op zaterdag.
Volgens de christelijke traditie is de zondag een rustdag, maar er is geen hard en algemeen verbod op specifieke dingen. Wat wel of niet mag, verschilt heel erg per stroming en persoon. Veel christenen proberen op zondag niet te werken, geen geld uit te geven en rust te nemen.
Van oudsher wordt zondag, de eerste dag van de week, gevierd als ' de dag des Heren ' – de Dies Domini. Het was op een zondag dat de apostelen de Heer ontmoetten na Zijn lijden en dood.
Het woord 'zondag' stamt af van het Latijnse dies solis, wat 'dag van de zon' betekent. In het jaar 321 maakte keizer Constantijn de Grote deze dag per decreet tot officiële wekelijkse rustdag in het Romeinse Rijk.
In 321 stelt keizer Constantijn de zondag in als verplichte rustdag. Dit om de christelijke zondagsrust te bevorderen in de hele samenleving. Zestig jaar later wordt er met een vergadering in Thessaloniki besloten dat ook slaven vrij zijn op de zondag.
Er is geen landelijke of verplichte 3 minuten stilte op Goede Vrijdag. Wel herdenken christenen wereldwijd op Goede Vrijdag om 15:00 uur de sterftetijd van Jezus Christus, vaak via een dienst van drie uur (12:00 tot 15:00 uur) of een kort moment van stilte.
De exacte geboortedatum van Jezus is historisch en volgens de Bijbel niet met zekerheid vast te stellen. Wel weten we zeker dat hij niet op 25 december in het jaar 0 is geboren.
Het feest van de Hemelvaart wordt gevierd op de 40e dag na Pasen, altijd een donderdag; sommige orthodoxe tradities hanteren een andere kalender, soms tot een maand later dan in de westerse traditie. De Lutherse Kerken en de Anglicaanse Kerk blijven het feest van de Hemelvaart vieren.
Volgens de christelijke traditie en de Bijbel werd Jezus gekruisigd op een vrijdag, die we nu herdenken als Goede Vrijdag. Volgens historische berekeningen was dit vermoedelijk op 3 april in het jaar 33 n.Chr. (of 7 april in het jaar 30 n.Chr.).
Christelijke denominaties die het sabbatisme op de eerste dag prediken, zoals de Vrije Presbyteriaanse Kerk van Ulster, beschouwen de dag des Heren als een dag van aanbidding en rust. Vroege christenen, aanvankelijk voornamelijk Joden, vierden de sabbat op de zevende dag (zaterdag) met gebed en rust.
In de tijd voor Jezus hield men de rustdag op de laatste dag van de week, in de tijd na Jezus doet men dat op de eerste dag van de week. Niet om zelf iets nieuws te verzinnen, maar op gezag van Jezus zelf.
De sabbat is de wekelijkse rustdag van de joden. Op deze zevende dag (de zaterdag) mag er niet gewerkt worden. Het is een dag speciaal aan God gewijd. Vanaf de tijd van de Babylonische ballingschap is de sabbat, samen met de besnijdenis, het teken van het verbond tussen Israël en God.