Door WereldData · Gepubliceerd op
De Bijbel verbiedt het eten van bloed omdat bloed het leven van een dier is, het aan God toebehoort, en het heilig is.
Het eten van bloed
Maar vlees waarin nog leven is, waar nog bloed in zit, mag je niet eten. Omdat bloed het leven belichaamt, behoort het toe aan God. Het consumeren van bloed wordt daarom aan banden gelegd in de Bijbel. Zowel heidenen als Israëlieten mogen geen bloed van levende dieren tot zich nemen (Genesis 9:4).
Waarom is het eten van bloed verboden? Het antwoord vinden we in Leviticus 17, vers 11, waar de Bijbel zegt: " Het leven van ieder levend wezen is in het bloed, daarom heeft de HEER geboden dat al het bloed op het altaar wordt uitgestort om de zonden van het volk weg te nemen. Bloed, dat leven is, neemt de zonden weg."
Daarom heb ik tegen de Israëlieten gezegd: ‘ Jullie mogen geen vlees eten van dieren waar nog bloed in zit. Het leven van elk levend wezen is zijn bloed. Iedereen die zulk vlees eet, moet uit de gemeenschap van Israël worden verstoten.’
De algemene voedingsvoorschriften voor christenen in het Nieuwe Testament zijn: " Onthoud je van voedsel dat aan afgoden is geofferd, van bloed en van vlees van gewurgde dieren ".
In Leviticus 3:17 geeft God een belangrijke instructie: "Dit zal een blijvende wet zijn voor al uw geslachten, in al uw woonplaatsen: u zult geen vet [heleb] noch bloed eten." De wet betreffende het eten van vet en bloed geldt niet alleen voor de offers, maar is een permanente regel.
Volgens het Oude Testament mag je bepaalde dieren niet eten, zoals varkens, konijnen, roofvogels en waterdieren zonder schubben of vinnen (zoals paling en schaal- en schelpdieren). Bloed en vlees van wurgdieren zijn eveneens verboden. Binnen het christendom worden deze regels over het algemeen echter niet meer strikt nageleefd.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
Zelfs binnen het christendom, de erfgenaam van het jodendom, was het lange tijd verboden om voedsel te eten dat bloed bevatte. Pas zo'n 150 jaar geleden begon men voedsel met bloed te tolereren. Christenen kenden noch praktiseerden vormen van voedselonthouding of -uitsluiting om religieuze redenen.
In het Nieuwe Testament speelt een kwestie die met vegetarisme als zodanig niets te maken heeft, namelijk of christenen vlees mogen eten dat aan de afgoden geofferd is (1 Kor. 8; Rom. 14). Vleesmarkt en tempel waren vaak verbonden, zoals uit opgravingen gebleken is.
Bij de bevrijding van het Hebreeuwse volk uit de greep van Egypte droeg God hen op een bloedoffer te brengen van een smetteloos lam en vervolgens hun deurposten met dit bloed te bestrijken (Exodus 12:13). Kort daarna stelde God een wet in die een jaarlijks offer van onbevlekte geiten en lammeren verplicht stelde.
Paul Copan schrijft: " Deze afscheidingen vertegenwoordigden wat zich 'buiten' de heelheid van het menselijk lichaam bevond, net zoals onrein voedsel dat het lichaam binnenkomt symbolisch zou verontreinigen of bezoedelen. Vaginaal bloed en sperma zijn krachtige symbolen van leven, maar het verlies ervan symboliseert de dood."
"Vaarwel" (Handelingen 15:29). Dit principe is overduidelijk in de Bijbel. Het is zonde om vlees te eten dat zo rauw is dat er nog bloed uit sijpelt.
De Bijbel noemt het varken een onrein dier, omdat het zijn eten niet herkauwt. Men mag het daarom niet aanraken en ook niet offeren.
Van christenen wordt verwacht dat zij niet zondigen, wat in de praktijk betekent dat zij handelingen vermijden die indruisen tegen de Bijbelse liefde en de Tien Geboden, waaronder moorden, stelen en afgoden aanbidden. Wat wel en niet mag, verschilt per stroming; er is geen lijst met regels waar elke christen zich exact aan houdt.
Volgens de evangeliën at Jezus geen vegetariër. Als vrome jood at hij waarschijnlijk lam (tijdens het pesachmaal) en at hij geregeld vis. Hoewel sommige groeperingen (zoals de vroege Essenen) destijds vegetarisch waren, is er geen historisch bewijs dat Jezus dit voorbeeld volgde.
Uit Handelingen 15:29: “U moet zich onthouden van voedsel dat aan afgoden is geofferd, van bloed, van het vlees van gewurgde dieren en van ontucht. Het is goed voor u om deze dingen te vermijden. Tot ziens.”
Bloedrituelen zijn diep verankerd in zowel de Hebreeuwse Bijbel als de christelijke traditie en dienen als middel voor het sluiten van verbonden, reiniging, opoffering, identiteit en de relatie met het goddelijke.
Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: als u het vlees van de Mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drinkt, hebt u geen leven in u. Maar wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven, en ik zal hem op de laatste dag opwekken. Want mijn vlees is waarlijk voedsel en mijn bloed is waarlijk drank.
Volgens Jezus is er één ding dat een mens kan doen waarvoor geen vergeving bestaat, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd: het lasteren van de Heilige Geest.
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
Zij die zich schuldig hebben gemaakt aan de onvergeeflijke zonde van het verloochenen van de Heilige Geest en de onvergeeflijke zonde van het vergieten van onschuldig bloed, moeten Gods gerechtigheid onder ogen zien. Zij moeten de volle straf van de gerechtigheid ondergaan.
Om precies te zijn, Jezus dronk water en wijn, at alleen volkorenbrood, onthield zich van varkensvlees en schaaldieren, en at grote hoeveelheden gezonde voedingsmiddelen zoals olijfolie, druiven, vijgen, granaatappels, verschillende soorten groenten en vis. Dit is “de manier van eten van Jezus” [p. xv].
De Tien Geboden in het christendom zijn tien belangrijke leefregels die God volgens de Bijbel aan Mozes gaf. Ze gaan over liefde voor God en liefde voor andere mensen. Je vindt de tekst in de Bijbel in het boek Exodus.
Het belangrijkste geloof dat geen rundvlees eet is het hindoeïsme. Daarnaast eten ook aanhangers van het jaïnisme en sommige stromingen binnen het boeddhisme geen rund.