Door WereldData · Gepubliceerd op
Een aflaat is in de Rooms-Katholieke Kerk een kwijtschelding van tijdelijke straffen voor zonden die in het vagevuur moeten worden uitgeboet. Volgens de Katholieke Encyclopedie heft een aflaat niet de zonde zelf op, maar wel de straf die na de biecht nog overblijft.
Een aflaat is in de rooms-katholieke kerk een kwijtschelding van de tijdelijke straffen in het vagevuur voor zonden die in de biecht al vergeven zijn. Het is geen vergeving van de zonde zelf, maar het opheffen van de straf die daar nog bij hoort.
Een aflaat werd door de Rooms-Katholieke kerk gebruikt om iemand of een ander zonden te vergeven. Ook kon je een aflaat 'verdienen' door mee te gaan op een kruistocht naar het Heilige Land of door de kerk op een andere manier te steunen.
1) Kerkelijke kwijtschelding 2) Ontheffing van straf 3) Ontheffing van kerkelijke straf 4) Rooms-katholieke strafkwijtschelding 5) Afdak 6) Genadebriefje in de Rooms Katholieke kerk 7) Absolutie 8) Kerkkwijtschelding van straf 9) Toegevendheid 10) Strafkwijtschelding (r.k.) 11) Strafontheffing 12) Kwijtscheld...
Het woord aflaat is afgeleid van het Oudnederlandse en Gotische woord voor 'kwijtschelding'. Het verwijst naar een praktijk in de Katholieke Kerk waarin de straffen in het hiernamaals voor begane en reeds vergeven zonden door het kerkelijk gezag worden kwijtgescholden.
Dit zijn dus de drie fundamentele waarheden, de gemeenschap der heiligen, het beginsel van de plaatsvervangende verzoening en de gemeenschappelijke schatkist van de Kerk, waarop de leer van de toepasbaarheid van aflaten op de zielen van de overleden gelovigen, evenals op anderen onder de levenden, berust.
Er bestaan twee soorten aflaten: gedeeltelijke en volledige. Een gedeeltelijke aflaat is de kwijtschelding van een deel van de tijdelijke straf die iemand verdient vanwege zijn zonden. Een volledige aflaat is de kwijtschelding van de volledige tijdelijke straf die iemand verdient vanwege zijn zonden.
Maar in de specifieke betekenis waarin het hier wordt opgevat, is een aflaat een kwijtschelding van de tijdelijke straf die verschuldigd is voor een zonde, waarvan de schuld is vergeven. Tot de equivalente termen die in de oudheid werden gebruikt, behoorden pax, remissio, donatio en condonatio.
laten, weglaten. Eene handeling, waaraan men bezig is, niet voortzetten.
Een netjes woord voor scheten laten is een wind laten, een windje laten of de formele term flatulentie hebben.
Heeft de Kerk de aflaten afgeschaft? Nee; hoewel de Kerk een einde heeft gemaakt aan sommige oneerlijke, misbruikende of bijgelovige praktijken met betrekking tot aflaten, blijven aflaten deel uitmaken van de leer en praktijk van de Kerk en passen ze in het gehele begrip van de verlossing dat de Kerk hanteert.
Jubileumkerken in het aartsbisdom tijdens Heilig Jaar
Een aflaat is de volledige kwijtschelding van straffen in het vagevuur die door de zonde zijn opgelopen, voor zichzelf of voor overledenen die mogelijk nog een loutering nodig hebben, voordat zij het hemelse leven kunnen binnengaan.
De aflaten als fenomeen ontstonden in de Rooms-Katholieke Kerk in de vroege Middeleeuwen, vermoedelijk in de zevende eeuw. De aflaat ontstond vanuit de biecht: de zonden waren individueel beleden aan de priester, ze waren vergeven en vanaf de zevende eeuw werden ze ook genoteerd in zogenoemde boetboeken.
'Een aflaat is een kwijtschelding voor God van de tijdelijke straf die verschuldigd is voor de zonden van een persoon wiens schuld reeds is vergeven. De gelovige christen die daartoe de juiste gezindheid heeft, verkrijgt deze onder bepaalde voorgeschreven voorwaarden door toedoen van de Kerk, die als dienaar van de verlossing deze straf verleent en toepast...'
Een aflaat van 10 jaren wordt verleend aan hen die tegenwoordig zijn bij een gezamenlijke maandelijkse Recollectie. Aan hen, die gedurende ongeveer een half uur Godsdienstonderricht geven of ontvangen, wordt een aflaat van 100 dagen verleend.
De drie gewone voorwaarden om een volle aflaat te verdienen zijn: biecht, communie en mondgebed (mondeling gebed, niet inwendig alleen) tot intentie van de paus.
Bijbelse zelfverwennerij is het voeden van ‘de hartstochten van het vlees’ (1 Petrus 2:11). Het is onszelf overgeven aan elk genot dat schadelijk is voor onze ziel en dat niet voortkomt uit geloof (Romeinen 14:23).
In eerste instantie konden aflaten worden verdiend door goede daden, zoals gebed, pelgrimages of het geven van geld aan de armen (aalmoes). Later ontstond de praktijk om aflaten ook tegen betaling te verkrijgen. Dit werd in de loop van de middeleeuwen steeds gebruikelijker.
In de huidige katholieke leer zijn er twee soorten aflaten beschikbaar: volle en gedeeltelijke aflaten. Een gedeeltelijke aflaat bevrijdt gedeeltelijk van de straf die voor zonden is opgelegd; een volle aflaat bevrijdt volledig van de straf die voor zonden is opgelegd.
Een netter woord voor poep is ontlasting, stoelgang of uitwerpselen.
"Breaking wind" en "squeezed cheese" komen wel voor, maar een andere die we veel gebruiken is "trump" of "trumping". Dit kwam ter sprake tijdens een discussie over brood, bap, roll en barm, met name over wat nu eigenlijk "baps" genoemd zou moeten worden.
Wat is een ander woord voor kotsen? Andere woorden voor kotsen zijn braken, gruwen, overgeven, spugen, spuwen, uitbraken en vomeren.
Een netter woord voor overgeven is braken of vomeren.
Synoniem van doorzetter
Daarom heet de werkplek van een afwasser ook wel de spoelkeuken. En na het voorspoelen zet je natuurlijk alle vaat netjes in de afwasmachine. Als alles is afgewassen moet je er vaak ook nog voor zorgen dat het bestek en de glazen glimmen.