De geschiedenis van "Rivers of Babylon" gaat terug van de Bijbelse oudheid naar de Jamaicaanse reggae en de Europese disco. Het lied is gebaseerd op Psalm 137 en Psalm 19, en werd wereldberoemd door The Melodians in 1970 en Boney M. in 1978.
Het lied Rivers of Babylon gaat terug op psalm 137, waaruit de eerste vier verzen letterlijk geciteerd worden, en psalm 19 vers 14. In deze psalmen gaat het om het Joodse volk, dat in ballingschap gedwongen is nadat de Babyloniërs Jeruzalem hebben veroverd. Ze zitten aan de Babel, denkend aan Jeruzalem (Zion).
Psalm 137 is geschreven na de terugkeer van een overblijfsel van Israël uit de Babylonische ballingschap in het beloofde land. De Godvrezende Jood kijkt op die periode terug en uit daarover zijn gevoelens. Profetisch zien we dat in het Loofhuttenfeest, het laatste feest van Leviticus 23.
"Rivers of Babylon" is gebaseerd op de Bijbelse Psalm 137 en gaat over het Joodse volk dat in ballingschap in Babylon (het huidige Irak) leeft na de verwoesting van Jeruzalem. De tekst drukt diepe heimwee uit en beschrijft hoe de ballingen weigerden te zingen voor hun onderdrukkers.
'Rivers of Babylon' is deels gebaseerd op Psalm 137 uit de Bijbel, een muziekstuk van zo'n 2600 jaar oud. De single is een nummer 1 hit voor Boney M, zowel in Europa als aan de andere kant van de Atlantische oceaan.
Het nummer, geschreven door The Melodians in 1970, werd een hoeksteen van de reggaemuziek en de Rastafari-beweging. De tekst is afgeleid van Psalmen 137 en 19 en drukt de pijn van de ballingschap en het verlangen naar huis uit dat het Joodse volk voelde na de verwoesting van Jeruzalem en hun Babylonische gevangenschap.
De Israëlieten huilen omdat ze zich de zonde herinneren die hen tot slavernij in Babylon leidde. Ze zijn gevangenen van hun eigen zonde, en pas wanneer het beloofde land hen wordt afgenomen, beseffen ze de ware schoonheid van hun thuis bij God.
De rivieren van Babylon zijn de Eufraat, haar zijrivieren en de Tigris. Psalm 137 is een hymne die de verlangens van het Joodse volk tijdens hun ballingschap in Babylon uitdrukt.
'Babylon' is een Griekse verbastering van het Akkadische Bab-Ilim, wat betekent: 'de Poort van God', of 'de poort naar God'. De Bijbel noemt Babylon 'Babel'. Het Nederlandse woord 'babbelen' is hiervan afkomstig via het verhaal over de toren van Babel.
Het verhaal van Babylon gaat over de opkomst en val van een van de machtigste en beroemdste steden uit de oude geschiedenis, bekend om koning Hammurabi, de Toren van Babel en de Hangende Tuinen. De stad lag aan de rivier de Eufraat in het huidige Irak.
Psalm 137 herinnert me eraan dat kind van God zijn niet betekent dat ik altijd in 'Jeruzalemse vreugde' leef. Soms woon ik aan vreemde rivieren, hang ik mijn harp op en vraag ik me af hoe ik in een vreemd land moet zingen. Maar zelfs daar luistert God. Zelfs daar houdt Hij mijn tranen vast, mijn herinneringen, mijn verlangen naar huis en mijn roep om gerechtigheid.
In dit artikel duiken we diep in een van de meest controversiële verzen uit de Bijbel: Psalm 137:9. We onderzoeken de achtergrond van uitdagende Bijbelverzen en verkennen de verschillende betekenissen ervan. Daarnaast introduceren we een perspectief dat uw begrip ervan mogelijk zal veranderen.
De Syrische versie van Psalm 137 schreef deze toe aan David. We zijn blij dat profetische woorden vóór de ballingschap, zelfs lang daarvoor, zijn opgeschreven.
Daarom verwijst "Aan de rivieren van Babylon" naar het leven in een onderdrukkende samenleving en het verlangen naar vrijheid, net als de Israëlieten in ballingschap. Rastafari's identificeren zich ook als behorend tot de Twaalf Stammen van Israël.
Babylon betekent letterlijk "de poort van God". Het is de historische stad uit de oudheid, een symbool voor verwarring in de Bijbel, en een moderne straattaalterm. Bijbel in 1000 seconden
Rivers of Babylon (uit " The Harder They Come ") - lied en tekst van TMC Movie Tunez | Spotify.
Babylon of Babel (Arabisch: بابل, Bābil) is een stad uit de oudheid, die zich in het huidige Irak bevindt, 80 km ten zuiden van Bagdad.
Babylon betekent in de straattaal politie of het gezag. Het woord komt oorspronkelijk uit de Rastafari-cultuur en reggae-muziek, waar het staat voor een onderdrukkend systeem of de overheid.
Als er sprake is van een Babylonische spraakverwarring, is er onbegrip tussen mensen en snappen ze niet waar de ander het over heeft. Mensen begrijpen elkaar niet en de boodschap die wordt overgedragen is dus abracadabra, omdat men elkaar niet verstaat, door elkaar heen praat of elkaar niet begrijpt.
“Aan de wateren van Babylon” De componist(en) van Psalm 137 nemen ons mee naar de oevers van de Eufraat en de Tigris en nodigen ons uit om het verschrikkelijke schouwspel van een verdreven en onderdrukt volk te aanschouwen.
Babylon (/ˈbæbɪlɒn/ BAB-il-on) is een oude stad gelegen aan de benedenloop van de Eufraat in Zuid-Mesopotamië, in het huidige Hillah, Irak, ongeveer 85 kilometer ten zuiden van het huidige Bagdad.
Het ligt in Irak aan de rivier de Eufraat ongeveer 85 kilometer ten zuiden van Bagdad. De naam Babylon is een Griekse verbastering van het Akkadische Bāb-Ilim, hetgeen betekent “de Poort van God”.
"Rivers of Babylon" is gebaseerd op de Bijbelse Psalm 137 en gaat over het Joodse volk dat in ballingschap in Babylon (het huidige Irak) leeft na de verwoesting van Jeruzalem. De tekst drukt diepe heimwee uit en beschrijft hoe de ballingen weigerden te zingen voor hun onderdrukkers.
Psalm 137:4 herinnert ons eraan dat de Heer met ons is in moeilijke tijden.
Een gebed voor allen die moe en uitgeput zijn in deze moeilijke tijden. De hele psalm is een verlangen om in de meest letterlijke zin van het woord terug te keren naar de normaliteit.
De psalmist bidt dat God een wrede wraak zal nemen op Edom en Babylon. Hij hoopt dat zij hetzelfde gruwelijke kwaad zullen ondergaan dat zij Israël hebben aangedaan.