Door WereldData · Gepubliceerd op
In de Bijbel betekent zonde in de kern het doel missen, ongehoorzaamheid aan God en het verbreken van de relatie met Hem en andere mensen.
Volgens de Bijbel is zonde in de kern alles wat ingaat tegen Gods wil en Zijn liefdevolle karakter. Het is een breuk in de relatie met God en met andere mensen. In het Oude Testament en Nieuwe Testament betekent het woord letterlijk "het doel missen".
In het christendom is een zonde het overtreden van Gods wetten, het handelen tegen Gods wil of het 'missen van het doel' dat God voor de mens heeft. Dit omvat verkeerd gedrag, foute woorden, slechte gedachten en een gebrek aan liefde voor God en de medemens.
Het woord zonde betekent in de kern het overtreden van een goddelijk gebod, het missen van het juiste doel of jammer in het dagelijks taalgebruik.
Zonde verwijst dan naar iets dat eigenlijk niet mag, maar zo lekker is. Als de Bijbel spreekt over zonde, dan wordt er iets heel anders bedoeld. Zonde is verschrikkelijk en vernietigend. Zonde betekent opstand en rebellie tegen God.
De Bijbel spreekt over overtreding, rebellie, afdwalen, struikelen, ongerechtigheid, ongehoorzaamheid en natuurlijk de term zonde zelf. De meest gebruikelijke manier waarop theologen naar zonde verwijzen, is als een schending van de wet – iets doen, denken of zeggen dat in strijd is met Gods heilige wet (1 Johannes 3:4).
43. Superbia, de Latijnse benaming voor hoogmoed of ijdelheid. Het wordt beschouwd als de ergste van de zeven zonden en eveneens de eerste: alle andere zonden komen uit superbia voort.
We moeten beginnen bij onze natuur, want het antwoord heeft betrekking op de menselijke natuur. We worden als vlees geboren, en zonde, in het enkelvoud, verwijst naar de zondige natuur van dit vlees. Het gevolg van die natuur zijn zonden – zonden zijn, zo u wilt, de vrucht van onze zondige natuur (Efeziërs 4:22; Romeinen 6:6, 8:5; Galaten 5:19-12).
Ten tweede moeten we zonde en de gevolgen ervan definiëren. In de meest eenvoudige vorm is zonde elke tekortkoming in het voldoen aan Gods volmaakte norm van heiligheid. Het kan innerlijk of uiterlijk zijn (Mattheüs 15:18-20; 1 Johannes 3:12). De gevolgen ervan leiden tot de dood en scheiding van God (Romeinen 5:12,17).
In vers 7 zegt Paulus: Is de wet zonde? Volstrekt niet! Ja, ik zou de zonde niet hebben leren kennen dan door de wet. Ik zou immers ook niet geweten hebben dat begeerte zonde was, als de wet niet zei: U zult niet begeren.
De zeven hoofdzonden in het christendom zijn klassieke ondeugden, in de 6e eeuw opgesteld door paus Gregorius de Grote. Ze vormen de spirituele wortels van al het menselijk kwaad.
Zondigen tegen de Heilige Geest – ook wel de onvergeeflijke zonde genoemd – is het bewust en blijvend goed als kwaad bestempelen, de overtuigende kracht van God afwijzen en verharden in ongeloof. In de Bijbel (Matteüs 12) zegt Jezus dat deze lastering niet vergeven wordt.
In het eerste verhaal van de Bijbel leidde de zonde van hoogmoed tot rebellie. De innerlijke houding van hoogmoed kwam tot uitdrukking in een uiterlijke daad van rebellie. Deze eerste zonde vond niet plaats op aarde, maar in de hemel.
God is heilig, en Hij eist van ons, als dragers van Zijn beeld, dat wij ook heilig zijn. Gehoorzaamheid aan Gods heilige wet definieert een heilig leven, zowel voor gelovigen als voor ongelovigen. Zonde is " liefdeloze ongehoorzaamheid " aan Gods wil, zoals die is vastgelegd in Zijn heilige wet en Woord. Daarin laat Hij ons zien wat Hij van ons eist en wat Hij verbiedt.
Bijbel. Ook in de Bijbel wordt regelmatig aangehaald dat onthouding van alcoholhoudende dranken en andere intoxicanten een grote deugd is (Daniel 1:5; Lucas 1:15) en dat overmatig alcoholgebruik leidt tot agressie, armoede, zorgen, onzekerheid en ongevoeligheid (Spreuken 20:1-2; 23:21-35).
Iedereen kent wel de 7 zonden – die ook wel de zeven hoofdzonden worden genoemd. Hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, onmatigheid, woede en gemakzucht. Hoofdzonde is een term die zijn oorsprong vindt in de rooms-katholieke kerk.
Volgens de Bijbel is zonde in de kern alles wat ingaat tegen Gods wil en Zijn liefdevolle karakter. Het is een breuk in de relatie met God en met andere mensen. In het Oude Testament en Nieuwe Testament betekent het woord letterlijk "het doel missen".
Alle mensen hebben te maken met drie soorten zonden: erfzonde, toegerekende zonde en persoonlijke zonde. Ten eerste komen we als gevolg van Adams zonde allemaal ter wereld met een gevallen natuur (dode geest, verdorven vlees) vol zondige neigingen, verlangens en gezindheden. Dit is erfzonde.
Het woord zonde heeft twee belangrijke betekenissen: een godsdienstige overtreding tegen Gods wil, en een spreekwoordelijke uiting van jammer of spijt.
Hier is een selectie van zonden, volgens Jezus: Kwaadspreken over anderen, hen beledigen en vernederen. Mannen die vrouwen begeren (let wel: niet vrouwen die zich onzedig kleden). Geweld met geweld beantwoorden. Je religie praktiseren om goedkeuring van anderen te krijgen.
Het goede nieuws is dat God de zonde vergeeft. Hij stortte Zijn goddelijke toorn over de zonde uit door Zijn eigen Zoon aan het kruis te straffen. "Hij werd doorboord om onze overtredingen, Hij werd verbrijzeld om onze ongerechtigheid" (Jesaja 53:5). De straf voor de zonde – de eeuwige dood – werd volledig betaald toen Jezus als onze plaatsvervanger stierf op Golgotha.
Zondigen betekent daadwerkelijk een zondige daad begaan, terwijl geboren worden met een 'zondige natuur' inhoudt dat je een eigenschap hebt die je vatbaar maakt om een zondaar te worden.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Hoofondeugd/Hoofdeugd: