Een traditioneel besnijdenisritueel is een religieuze of culturele praktijk waarbij de voorhuid van de penis wordt verwijderd, met de belangrijkste tradities in het Jodendom (Briet Mila), de Islam (Khitan), en bij bepaalde Afrikaanse volkeren (zoals de Xhosa bij het Ulwaluko-ritueel).
Binnen het jodendom is de besnijdenis (brit milah) een van de oudste religieuze rituelen. Joodse jongens worden traditioneel op de achtste dag na de geboorte besneden als teken van het verbond tussen God en het volk Israël. Dit ritueel heeft een diepe spirituele betekenis en wordt vaak in familiekring gevierd.
De traditionele vormen van besnijdenismethoden
Drie instrumenten worden al tientallen jaren in ziekenhuizen gebruikt: de Gomco-klem, de Mogen-klem en de Plastibell. Deze methoden zijn miljoenen keren toegepast en zijn bekend bij de meeste verloskundigen en kinderartsen.
Bij een klassieke besnijdenis wordt de voorhuid van de penis operatief verwijderd. In UZ Leuven worden enkel nog besnijdenissen uitgevoerd omwille van medische redenen.
Besnijdenis is waarschijnlijk de oudste chirurgische ingreep van de mensheid. Historici denken dat het in de prehistorie is ontstaan als overgangsritueel naar volwassenheid of als straf voor krijgsgevangenen. Via het Oude Egypte verspreidde het zich naar religies zoals het jodendom en de islam.
Besnijdenis bij volwassen mannen
Hoe verloopt een Joodse besnijdenis? In de joodse gemeenschap worden jongetjes 8 dagen na de geboorte besneden. Dat gebeurt met een metalen plaatje dat boven de eikel over de voorhuid wordt geschoven. De voorhuid die boven het plaatje uit komt, wordt weggesneden.
Een besnijdenis doet tijdens de ingreep zelf geen pijn dankzij een lokale verdoving, maar de dagen na de operatie kun je milde tot matige napijn en gevoeligheid verwachten. Vatan Kliniek
Ja, besnijdenis is in de islam in de praktijk een sterk aanbevolen traditie en volgens de meeste wetsstromingen (fikh) zelfs verplicht voor mannen, hoewel het niet letterlijk in de Koran staat.
In de middeleeuwen werd de besnijdenistechniek beschreven door de Franse chirurg Guy de Chauliac (ca. 1360). Besnijdenis wordt uitgevoerd door de voorhuid tussen de vingertoppen te nemen en deze over de eikel naar het uiteinde van de penis te trekken.
Een besnijdenis heeft verschillende voor- en nadelen, zoals betere hygiëne, een verminderde kans op ontstekingen, en een mogelijk verminderde gevoeligheid van de eikel.
De Plastibell-methode (ringmethode) is de meest populaire en gangbare besnijdenismethode en wordt sterk aanbevolen en is geschikt voor baby's en jonge jongens, tenzij anders aangegeven. De Circumplast of Plastibell is een doorzichtige plastic ring met een handvat en een diepe groef die er helemaal omheen loopt.
In sommige Antambahoaka-gemeenschappen eten de grootouders tijdens de Sambatra-ceremonie de voorhuid van hun pas besneden kleinkind op.
Bij een besneden man is de voorhuid geheel of gedeeltelijk verwijderd. Hierdoor ligt de eikel altijd bloot, ook in slappe toestand. De schacht van de penis is strakker en de huid kan iets lichter van kleur zijn. Vaak is er een subtiele littekenrand onder de eikel zichtbaar.
Besnijdenis is een chirurgische ingreep waarbij de huid die de eikel van de penis bedekt, ook wel de voorhuid genoemd, wordt verwijderd. De ingreep is in sommige delen van de wereld, waaronder de Verenigde Staten, vrij gebruikelijk bij pasgeboren jongetjes. Besnijdenis op latere leeftijd is ook mogelijk, maar brengt meer risico's met zich mee en het herstel kan langer duren.
Als een jongen niet kort na de geboorte wordt besneden, heeft tot 10% van de jongens later alsnog een besnijding nodig om medische redenen. Betrouwbaar onderzoek toont aan dat de meeste vrouwen de voorkeur geven aan het uiterlijk van een besneden penis. Ze geven er ook de voorkeur aan tijdens seksuele activiteit.
Hoogstrakke besnijdenis
Het binnenblad is het gevoelige deel van de voorhuid. Door dit blad te sparen, wordt zoveel mogelijk gevoel behouden. Daarnaast is het binnenblad zeer elastisch en is bij behoud hiervan de kans op een te strak resultaat nagenoeg nihil.
De praktijk van penisamputatie werd daarom aangepast tot het afsnijden van de voorhuid van slaven bij een primitieve besnijdenis, om een permanent teken van slavernij te creëren.
Bij een mannelijke besnijdenis wordt de voorhuid van de penis (het losse velletje dat de eikel bedekt) geheel of gedeeltelijk weggehaald. (Als het om een vrouwelijk geslacht gaat, is dit een vorm van verminking waarbij de clitoris en soms de schaamlippen worden beschadigd of weggesneden).
Moslims scheren hun schaamhaar vanwege reinheid, de Soennah en fitrah (de natuurlijke aanleg van de mens) [5.4, 5.9]. Het wordt gezien als een belangrijk onderdeel van de persoonlijke hygiëne [5.4].
De medische wetenschap en klinieken adviseren voor een besnijdenis doorgaans de eerste maanden na de geboorte (tussen de 2 weken en 3 maanden oud) of anders pas vanaf de leeftijd van 6 jaar.
Wel, ik ben besneden. Besnijdenis staat niet in de Koran voorgeschreven, maar wel in de islamitische traditie (soenna). Dat betekent dat het niet verplicht is maar wel aanbevelenswaardig, wat niet minder belangrijk is in de islam. Het is geen klakkeloos ritueel.
De nadelen van een besnijdenis (het weghalen van de voorhuid) zijn direct te verdelen in fysieke risico's, veranderingen in gevoel en mogelijke medische of psychologische gevolgen.
Als na de besnijdenis de verdoving is uitgewerkt is er soms wat napijn, maar meestal is die bij volwassen mannen maar gering. Bij een normale genezing zonder problemen is de penis na 3 tot 4 weken geheeld.
De kosten van een besnijdenis variëren van ongeveer €325 tot €675 bij een gespecialiseerde kliniek, terwijl een ingreep in het ziekenhuis kan oplopen tot wel €900 à €2.000. De prijs hangt af van de leeftijd van de patiënt, de reden voor de ingreep (medisch of niet-medisch) en de gekozen locatie.