Joden geloven in één God (monotheïsme), in het verbond tussen God en het Joodse volk, en in de leer van de Thora. Het jodendom is een van de oudste en meest traditionele wereldgodsdiensten, en richt zich sterk op daden en de manier van leven in het hier en nu.
In het jodendom is God de enige, onzichtbare en eeuwige Schepper van het heelal. De kern van dit geloof is streng monotheïstisch: er is slechts één God, vaak aangeduid met de letters JHWH of de naam Hashem ("De Naam").
Het geloof van de Joden heet het jodendom. Dit is een van de oudste en de eerste monotheïstische godsdiensten ter wereld, wat betekent dat ze geloven in één God. Meer informatie over de identiteit en de achtergrond is te vinden bij het Joods Cultural Quarter.
Het jodendom herleidt al zijn oorsprong tot de tijd waarin God een verbond sloot met hun profeet Abraham en zijn nakomelingen; God zou hen tot een heilig volk maken en een bepaald gebied toewijzen. Het Joodse volk heeft grote waardering voor mannen uit het verleden zoals Abraham, Isaak, Jakob en de profeet Mozes.
In het jodendom wordt Jezus gezien als een historische Joodse leraar en rabbi. Hij wordt echter niet erkend als de Messias, de Zoon van God of een goddelijk figuur. Omdat hij niet de wereldvrede bracht of Israël verloste, voldoet hij niet aan de Joodse messiaanse verwachtingen.
Ja, seks is in het Jodendom niet alleen toegestaan, maar het wordt gezien als een heilige plicht en een gave van God binnen het huwelijk. Het is geen zonde of iets vies, en het dient zowel voor de voortplanting als voor wederzijdse liefde en plezier.
Joden geloven niet in Jezus als de Messias of Zoon van God vanwege drie hoofdredenen: het uitblijven van de vervulling van messiaanse profetieën, strikt monotheïsme, en een andere invulling van de verlossing. Volgens de joodse Otheo traditie heeft Jezus de verwachte wereldvrede en de volledige bevrijding van Israël niet gebracht. Otheo
Het opzeggen van de Shema, het bekendste Joodse gebed, voor het slapengaan kan een goede inleiding zijn op deze gesprekken. Door een Joods tintje toe te voegen aan het einde van de dag, of het nu door middel van gebed, een verhaal of een liedje is, geven ouders kleur en vorm aan het zelfbeeld en de kijk van kinderen op de wereld.
In het jodendom wordt God nooit afgebeeld. De namen van God die het vaakst in de Hebreeuwse Bijbel voorkomen, zijn het onuitgesproken Tetragrammaton (Hebreeuws: יהוה, geromaniseerd: YHWH) en Elohim. Andere namen die in het traditionele jodendom gebruikt worden om naar God te verwijzen, zijn Adonai, El-Elyon, El Shaddai en Shekhinah.
Wat zijn de tien geboden?
Polygamie in het Jodendom werd verboden door een geleidelijk proces. In de late oudheid, zo blijkt uit rabbijnse teksten, was het hebben van meerdere vrouwen door mannen iets dat gebeurde, maar niet bijzonder vaak. Er is geen echte manier om het zeker te weten.
Ja, joden en christenen geloven in dezelfde God. Ze delen dezelfde Schepper en dezelfde historische wortels in het Oude Testament, maar ze hebben een andere kijk op wie Hij precies is en hoe Hij zich laat zien.
Hoewel het Jodendom en de Islam beide monotheïstische godsdiensten zijn die teruggaan op de profeet Abraham, verschillen ze fundamenteel in hun heilige boeken, de status van profeten, de opvatting over de Messias en de mate waarin etniciteit en geloof met elkaar zijn verweven.
Het belangrijkste verschil tussen het jodendom en het christendom is de rol van Jezus, de opvatting over de Messias en de heilige boeken. Christenen geloven dat Jezus de Zoon van God en de verlosser is, terwijl joden geloven dat de Messias nog moet komen.
Het hindoeïsme wordt algemeen beschouwd als de oudste nog bestaande georganiseerde wereldreligie, met wortels en geschriften die teruggaan tot minstens 1500 voor Christus. Als we kijken naar de allereerste geloofsvormen van de mensheid, dan is het Animisme veruit het oudst.
Binnen het jodendom wordt Jezus niet gezien als de Messias, de Zoon van God of God zelf, maar in de moderne tijd soms wel als een historische joodse leraar.
In het jodendom wordt Jezus gezien als een historische Joodse leraar en rabbi. Hij wordt echter niet erkend als de Messias, de Zoon van God of een goddelijk figuur. Omdat hij niet de wereldvrede bracht of Israël verloste, voldoet hij niet aan de Joodse messiaanse verwachtingen.
De religieuze leider in het jodendom is een rabbijn, wat leraar betekent. Het jodendom heeft geen wereldwijd hoofd of centrale paus, maar kent lokale en landelijke leiders.
Koning der Joden is een titel die in het Nieuwe Testament voor Jezus wordt gebruikt, zowel aan het begin als aan het einde van zijn leven.
Orthodoxe Joden drinken uitsluitend kosjere wijn. De wijn moet Kasjroet (“competent”) zijn. De achtergrond hiervan staat in de Thora. Als voedsel in overeenstemming is met de regels van kasjroet, dan noemt men het kosjer.
Het eerste wat iemand 's ochtends na het ontwaken moet doen, is het Modeh Ani-gebed opzeggen.
Wat joden mogen eten: koosjer
Joden mogen geen vis en vlees samen eten. Het moet gescheiden zijn door tussen beide gerechten een snede brood te eten of iets te drinken. En er moet ook ander bestek gebruikt worden. Druivensap en wijn zijn koosjer als het hele productieproces onder rabbinaal toezicht gebeurt.
Joden geloven dat zolang iemand nog leeft, het leven de overhand kan halen op de dood. Ze willen het lot niet tarten door reeds vóór een overlijden iemands begrafenis te regelen.
Jezus was zelf een Jood. Hij werd geboren in een Joods gezin, leefde volgens de Joodse wetten en tradities, bezocht de synagoge en onderhield de Thora. Het christendom is pas na zijn leven ontstaan, mede gebaseerd op zijn leer.
Na afloop van de maaltijd begaven Jezus en zijn Apostelen zich naar de Hof van Getsemane waar Judas aan de hogepriesters verraadde wie van de aanwezigen Jezus was, door hem een kus te geven. Als loon voor zijn verraad kreeg hij 30 zilveren munten die in de volksmond meestal 'zilverlingen' worden genoemd.