Ezechiël 33 vers 11 zegt dat God geen vreugde vindt in de dood van een slecht mens, maar wil dat iedereen zich bekeert en leeft. Je kunt de tekst nalezen in de De Bijbel Online.
Zeg tegen hen: Zo waarachtig als Ik leef, zegt de HEER God, Ik heb geen behagen in de dood van de goddelozen, maar in het feit dat de goddelozen zich van hun wegen afkeren en leven. Keer terug, keer terug van jullie slechte wegen, want waarom willen jullie sterven, o huis van Israël?
Exodus 33:11 herinnert ons eraan dat we door middel van gebed met God kunnen spreken.
Deze wolk komt eraan. Hij blijft erboven hangen. En vers 10 zegt: "Toen al het volk de wolkzuil bij de ingang van de tent zag staan, stonden allen op en aanbaden ieder bij de ingang van zijn tent." Zoals iedereen aan het aanbidden is.
Maar gij hoordet niet; en ook zijn bloed, zie, het wordt gezocht. 13 Dat is, Ik zal hen van hun staat afzetten, omdat zij slechts den bloten naam, maar niet de daad van herders hebben. 11 Want zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik, ja, Ik zal naar Mijn schapen vragen en zal ze opzoeken.
Het gaan van de weg van en met God is de weg die zicht geeft op de heerlijkheid van God. Gods heerlijkheid zien is ook meer dan wat hij op de berg Sinaï van God heeft gezien. Daar heeft hij de heiligheid van God gezien. God zegt hem toe dat hij Zijn heerlijkheid zal zien.
Toen Mozes God vroeg om hem Zijn heerlijkheid te tonen, zoals beschreven in Exodus 33:18, was het antwoord van de Heer zeer leerzaam. God definieerde Zijn heerlijkheid als een manifestatie van Zijn goedheid, de verkondiging van Zijn naam en de uitdrukking van Zijn genade en mededogen.
vers 12 En Mozes zeide tot den HEERE: Zie, Gij zegt tot mij: Voer dit volk op; maar Gij laat mij niet weten wien Gij met mij zult zenden; daar Gij gezegd hebt: Ik ken u bij name; en ook: Gij hebt genade gevonden in Mijn ogen.
Ezechiël 34:11-31: Nadat God de corrupte leiders van Israël heeft veroordeeld (zie de lezing van gisteren), belooft Hij zelf te komen om het volk te redden en hun goede Herder te zijn. Er wordt een nieuwe koning beloofd.
17Zeg daarom: Zo zegt de Heere HEERE: Ik zal u verzamelen uit de volken, en Ik zal u bijeenbrengen uit de landen waarover u verspreid bent, en Ik zal u het land van Israël geven. 18Zij zullen daarheen komen en daaruit al zijn afschuwelijke afgoden en al zijn gruweldaden wegdoen.
18 Als Ik tot den goddeloze zeg: Gij zult den dood sterven, en gij waarschuwt hem niet, en spreekt niet, om den goddeloze van zijn goddelozen weg te waarschuwen, opdat gij hem in het leven behoudt; die goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen.
Een hart vol aanbidding en eerbied. Jozua's verlangen om in de tent te blijven weerspiegelt een hart vol eerbied en aanbidding. Hij haastte zich niet naar buiten en was niet afgeleid – hij was gegrepen door de heiligheid van God. 4. God bereidde hem voor. Zelfs als Jozua het nog niet wist, bereidde God hem voor om te leiden.
De reden waarom niemand God kan zien en leven
Vanwege onze aard kunnen we God niet zien. Wij zijn sterfelijk, gemaakt van vlees en bloed, maar God is Geest (Johannes 4:24). God is eeuwig, niet gebonden aan tijd en ruimte.
"En Hij zei: 'Mijn aanwezigheid zal met u meegaan, en Ik zal u rust geven.'" (Exodus 33:14) Ik bid vandaag voor u: Moge, terwijl u uw activiteiten in deze uitdagende tijden verricht, de aanwezigheid van God bij u zijn en u de weg wijzen in uw inspanningen; moge u nooit in duisternis wandelen noch beschaamd raken, moge u niet ...
De twee verzen die hierboven in Ezechiël 18 en 32 worden aangehaald, verklaren duidelijk dat God geen behagen schept in de dood van wie dan ook, zelfs niet van de goddelozen. Het doet Hem geen plezier, alleen pijn, om een van Zijn wonderbaarlijke schepselen, de mens, die naar Zijn beeld is geschapen, te doden. Hij zou er veel liever voor kiezen dat ze zich van hun zondige wegen afkeren en leven.
Ezechiël verzekert hen dat God geen behagen schept in straffen. Hij heeft liever dat ze zich bekeren. Dan zal Hij het verleden vergeven en kunnen ze een nieuwe start maken (10-11). De profeet herinnert het volk eraan dat ieder individu een persoonlijke verantwoordelijkheid heeft om het juiste te doen om Gods zegeningen te mogen ontvangen.
Ezechiël 33:11 Zeg tegen hen: Zo waarachtig als Ik leef, zegt de soevereine HEER, Ik heb geen behagen in de dood van de goddelozen, maar liever dat zij zich van hun wegen afkeren en leven. Keer om! Keer om van jullie slechte wegen! Waarom willen jullie sterven, o huis van Israël?
22 Zeg daarom tegen het volk Israël: Dit zegt de Heer: Wat Ik ga doen, doe Ik niet voor júllie. Nee, Ik doe het om de volken te laten zien wie Ik ben. Want júllie hebben Mij bij hen voor schut gezet. 23 Maar Ik zal laten zien wie Ik ben.
(20-21) De verantwoordelijkheid om de rechtvaardigen te waarschuwen.
Wanneer een rechtvaardige man zich afkeert van zijn rechtvaardigheid: De voorgaande verzen spraken over Ezechiëls verantwoordelijkheid om de goddelozen te waarschuwen. Vervolgens vertelde God hem dat hij ook de verantwoordelijkheid had om de rechtvaardigen te waarschuwen die van Gods pad zouden kunnen afdwalen.
Wie zondigt, moet sterven
Maar stel dat een goed mens ophoudt met goed te leven. Stel dat hij verschrikkelijke dingen gaat doen, en een misdadiger wordt. Dan zullen de goede dingen die hij vroeger gedaan heeft, hem niet redden van de straf. Hij zal sterven omdat hij nu zondigt en misdaden pleegt.
Ezechiël 11:18-20 is een belofte van God.
We hebben God nodig om ons te redden van onze zonden, ons te vergeven en ons van onze zonden te reinigen. Sterker nog, we hebben God nodig om ons een nieuwe geest te geven en een nieuwe geest in ons te leggen die ons in staat stelt om volgens zijn geboden te leven, zijn regels te volgen en ze te gehoorzamen. Dat kunnen we niet op eigen kracht.
Lees Ezechiël 11:14-21
Ezechiël krijgt een boodschap voor de ballingen om hen hoop te geven. Het lijkt erop dat de mensen die in Israël zijn achtergebleven, denken dat ze nu vrij spel hebben om te doen wat ze willen, nu de eerste groep mensen in ballingschap is weggevoerd.
Ezechiël 11:19-20 roept ons op tot bekering en geloof in de Heer.
Dat U Uw Geest in hen zou leggen. God, voor allen die zich bekeerd hebben en in Jezus als Heer geloofd hebben. Die dit wonderbaarlijke werk van wedergeboorte, van opnieuw geboren worden, hebben ervaren.
De Oudtestamentische Schrifttekst van vandaag komt uit Ezechiël 34:11-16, 20-24. Ezechiël schetst een levendig beeld van Gods onwrikbare belofte om Zijn uitverkoren volk te leiden en te herstellen als een Goede Herder, die Zijn barmhartige omhelzing tot ieder van ons uitstrekt. God zoekt de verlorenen, verzorgt de gewonden en versterkt de zwakken.
Ezechiël 19 is een klaaglied over de tragische ondergang van de laatste koningen van Juda (Joahaz, Jojakin en Zedekia) en het einde van het koningshuis. Het hoofdstuk is opgebouwd uit twee beeldende metaforen: een leeuwin met haar welpen en een verdorde, verbrande wijnstok.
Ezechiël 37 beschrijft een jammerklacht over een uitzichtloze toestand: 'Onze beenderen zijn verdord en onze hoop is vergaan, wij zijn afgesneden! ' (vers 11). Velen denken bij deze woorden aan de Holocaust. Bij Yad Vashem, het Holocaust Herdenkingscentrum in Jeruzalem, staat dit vers ook bij de ingang te lezen.