John Wesley had scherpe kritiek op het calvinisme, met name op de leer van de dubbele predestinatie en de onvoorwaardelijke uitverkiezing. Hij vond dat deze leer Gods liefde en rechtvaardigheid aantastte, hoewel hij wel kon instemmen met de visie op de rechtvaardiging.
(Wesley zei ooit beroemd dat hij, wat betreft rechtvaardiging, " geen haarbreedte van mening verschilde" met hem (Calvin).) Toch is Thorsen ervan overtuigd dat de overtuigingen, waarden en praktijken van John Wesley volledig Bijbels zijn, een bron van vitaliteit voor de kerk blijven en, nou ja, beslist meer zijn...
Wesley was wellicht de meest uitgesproken Engelse voorstander van het arminianisme. De leer van de voorbereidende genade vormde de theologische basis van zijn overtuiging dat alle mensen door geloof in Christus gered kunnen worden.
Op veel vlakken, zoals de manier waarop predestinatie, de dood van Christus en de volharding worden begrepen, staan Wesleyanen op een ander spoor dan Calvinisten. Bovendien erkennen de meeste Wesleyanen tegenwoordig de rol van vrouwen in kerkelijk leiderschap, terwijl de meeste gereformeerde Calvinisten dat niet doen.
De vijf punten van het calvinisme
Het calvinisme, gebaseerd op de leer van Johannes Calvijn, draait om de absolute soevereiniteit van God. De kern omvat vijf theologische leerstellingen (de 'Dordtse Leerregels'): totale verdorvenheid van de mens, predestinatie (God kiest wie gered wordt), beperkte verzoening, onweerstaanbare genade en de volharding van de gelovigen.
De leer van de beperkte verzoening (ook wel definitieve verzoening genoemd) stelt dat Jezus' plaatsvervangende verzoening vast en zeker was in haar doel en in wat zij bewerkstelligde. Dit impliceert dat alleen de zonden van de uitverkorenen door Jezus' dood werden verzoend.
Het calvinisme lijkt een Bijbelser systeem te zijn dan het arminianisme. De Bijbel maakt duidelijk dat de mens in totale verdorvenheid geboren wordt (Genesis 6:5; Jeremia 17:9; Romeinen 3:10-18). Vanwege onze zondige staat is onvoorwaardelijke uitverkiezing essentieel voor onze redding (Romeinen 8:29-30, 9-11; Efeziërs 1:4-6, 11-12).
Calvinisme is van oudsher een aanduiding voor een protestantisme kerkelijke stroming, waarin het gedachtegoed van kerkhervormer Johannes Calvijn centraal staat.
Wesley onderwees inderdaad de leer van de voorbereidende genade, maar het is niet juist om te zeggen dat hij de vrije genade niet predikte. Iain Murray wijst er in zijn werk over Wesley (en Whitefield) in Evangelicalism Divided op dat Wesley geen calvinist was, maar dat hij de vrije genade van het evangelie wel duidelijk en trouw predikte.
" Voor ultracalvinisten is zijn naam even verachtelijk als de naam van de paus voor een protestant: je hoeft alleen maar over Wesley te spreken, en elk denkbaar kwaad verschijnt voor hun ogen, en geen enkel lot wordt als afschuwelijk genoeg beschouwd voor zo'n aartsketter als hij was."
Methodisten, te beginnen met onze stichter John Wesley, hebben altijd een ander standpunt ingenomen, namelijk het arminianisme. John Wesley verzette zich fel tegen de calvinistische theologie, omdat hij geloofde dat deze Gods goedheid verdraait en het belang van heiligheid in het christelijke leven ondermijnt.
John Wesley was een invloedrijke anglicaanse predikant en theoloog, vooral bekend als de oprichter van de methodistische beweging in de 18e eeuw. Hij werd geboren in Lincolnshire, Engeland, in 1703 en groeide op in een streng gezin onder leiding van zijn moeder, Susanna, die veel waarde hechtte aan zelfdiscipline en onderwijs.
Wesley was een populaire prediker, dus begon hij te preken over wat hij zag tijdens zijn reizen door Engeland, van kerk tot kerk. Zijn preken tegen de dode religie en vóór de Heilige Geest leverden hem alle kerken in zijn land op.
Wesley leefde veel later dan Calvijn, en de extreme context van de Reformatie was niet langer zo levensbedreigend.
John Benjamin Wesley (Epworth (Engeland), 17 juni 1703 – Londen, 2 maart 1791) was een Brits theoloog en predikant. Hij is de grondlegger van het methodisme. Wesley werd bekend vanwege zijn opwekkingsbijeenkomsten.
In Nederland wordt de bevindelijk gereformeerde stroming, met kerken zoals de Gereformeerde Gemeenten en de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland, in de in de volksmond vaak als het "zwaarste" christelijke geloof gezien. Dit komt door de strenge leer, de soberheid in het dagelijks leven en de nadruk op de zonde van de mens.
De kritiek van Johannes Calvijn op de Rooms-Katholieke Kerk richtte zich voornamelijk op de macht van de paus, de misstanden rondom de liturgie en het afwijken van de Bijbel. Hij vond dat de kerk zichzelf tot een corrupte en valse kerk had gemaakt.
De Nederlandse Grondwet is zelfs sterk gebaseerd op calvinistische principes, standpunten en uitgangspunten. Vandaag de dag telt het katholicisme de meeste aanhangers in Nederland, daarna volgt het calvinisme.
Het antwoord is natuurlijk nee. Het calvinisme ontstond pas aan het einde van Luthers leven. Het arminianisme ontstond lang na Luthers dood. Luther zelf heeft zich dus nooit bemoeid met de controverse die het gereformeerde protestantisme na de Reformatie verdeelde.
Het arminianisme in de Kerk van Engeland was in wezen een uiting van de ontkenning van het calvinisme, en slechts enkele theologen hingen het klassieke arminianisme aan; de rest was ofwel semi-pelagiaans of pelagiaans.
De belangrijkste reden waarom zoveel christenen het calvinisme verwerpen, is omdat de calvinistische god onveranderlijk heeft bepaald, nauwgezet heeft voorbestemd en het zeker heeft gemaakt dat ze dat zouden doen, zodat ze niet anders zouden kunnen.
Calvinisten geloven dat God aan het begin der tijden een beperkt aantal zielen heeft uitgekozen om verlossing te schenken, en dat geen enkel individu tijdens zijn of haar sterfelijke leven iets kan doen om het eeuwige lot te veranderen. Of je bent uitverkoren, of je bent niet uitverkoren, en daar is niets meer aan toe te voegen.
In tegenstelling tot de calvinistische leer van de 'onvoorwaardelijke uitverkiezing', verkondigde zijn evangelie duidelijk dat God elke zondaar liefheeft op een manier die niemand van de redding uitsluit. Dr. Graham predikte een redding die universeel van aard is. Hij geloofde dat allen die hem hoorden, deel uitmaakten van Gods verlossingswerk in Christus.
De vijf punten van het calvinisme kunnen worden onthouden met het acroniem TULIP, dat staat voor totale verdorvenheid, onvoorwaardelijke uitverkiezing, beperkte verzoening, onweerstaanbare genade en volharding der heiligen.