Drie belangrijke signalen van hartfalen zijn Kortademigheid, Vermoeidheid en Vocht vasthouden. Meer informatie hierover vindt u bij de Hartstichting.
Vage klachten bij ernstig hartfalen zijn onder andere verminderde eetlust, een vol gevoel in de bovenbuik en 's nachts vaak moeten plassen. Deze subtiele signalen ontstaan doordat het hart minder goed pompt en organen minder zuurstof krijgen. U kunt betrouwbare en actuele adviezen vinden op Thuisarts of via de Hartstichting.
Hartfalen gaat meestal langzaam achteruit, waarbij de snelheid sterk verschilt per persoon en onvoorspelbaar is. De aandoening kan maanden tot jaren stabiel blijven, maar soms ook snel verergeren door een nieuwe gebeurtenis zoals een hartinfarct of infectie. Meer informatie over de Hartstichting vind je online.
De eerste symptomen van hartfalen zijn kortademigheid, vermoeidheid en vocht vasthouden. Deze vroege signalen ontstaan doordat het hart minder goed bloed pompt. Je kunt meer informatie vinden op Thuisarts of de Hartstichting.
Symptomen
Natrium is een van de grootste boosdoeners als het gaat om het verergeren van symptomen van hartfalen. Te veel zout kan ervoor zorgen dat uw lichaam vocht vasthoudt, wat leidt tot zwelling in uw benen, enkels of buik en uw hart extra belast. Let goed op de etiketten van voedingsmiddelen op verborgen natrium en probeer bewerkte of zoute voedingsmiddelen te beperken.
Bij hartfalen kan de bloeddruk verschillend zijn: vaak is deze te hoog (wat de oorzaak kan zijn), normaal, of laag (door de verminderde pompkracht of medicijnen). Een langdurig hoge bloeddruk belast het hart sterk, terwijl medicijnen tegen hartfalen de bloeddruk juist verlagen om het hart te ontlasten.
Hartfalen ontstaat doordat de pompfunctie van het hart tekort schiet en leidt hoofdzakelijk tot kortademigheid en vocht in de longen en in de benen. Tussen 20 en 30% van de mensen krijgt te maken met hartfalen, meestal als zij ouder zijn dan zeventig jaar.
Symptomen van hartfalen
Je bent sneller buiten adem dan je zou verwachten tijdens lichamelijke activiteit. Je voelt je zwak, licht in het hoofd of erg moe, vooral na beweging of lichamelijke activiteit. Je voelt je licht in het hoofd of duizelig. Je hebt zwelling in je voeten, enkels, benen of buik, of je voelt je opgeblazen.
Ja, je kunt oud worden met hartfalen, zeker bij een milde vorm, een vroege ontdekking en een goede behandeling. De gemiddelde leeftijd waarop mensen in Nederland overlijden aan de gevolgen van hartfalen is hoog: rond de 84 jaar voor mannen en 87 jaar voor vrouwen.
De twee belangrijkste en meest voorkomende oorzaken van hartfalen zijn coronaire hartziekten (zoals een eerder hartinfarct) en langdurig hoge bloeddruk. Andere veelvoorkomende factoren zijn hartklepaandoeningen, hartritmestoornissen en hartspierziekten.
De levensverwachting kan variëren afhankelijk van factoren zoals leeftijd, medische voorgeschiedenis en behandelingsopties. Gemiddeld is de levensverwachting ongeveer twee jaar na de diagnose van hartfalen. Bij hartfalen in stadium D is de levensverwachting doorgaans minder dan een jaar.
Overlijden aan hartfalen gebeurt doordat de pompkracht van het hart te kort schiet, wat leidt tot geleidelijke achteruitgang of een plotselinge hartstilstand. De laatste fase brengt vaak ernstige benauwdheid en extreme vermoeidheid met zich mee.
Ja, hartfalen is zeker een ernstige, chronische ziekte. Het hart pompt onvoldoende bloed rond, wat leidt tot klachten als extreme vermoeidheid, kortademigheid en vocht vasthouden. Het is in de meeste gevallen niet te genezen en kan na verloop van tijd progressief verergeren.
Hartfalen wordt ingedeeld in drie hoofdsoorten op basis van de pompfunctie (knijpkracht) van het hart: hartfalen met een verminderde knijpkracht (HFrEF), hartfalen met een behouden knijpkracht (HFpEF) en hartfalen met een matig verminderde knijpkracht (HFmrEF).
Een lage hartslag bij hartfalen wordt vaak veroorzaakt door medicijnen zoals bètablokkers, of door een verminderde werking van de prikkelgeleiding in het hart. Lees meer over de achtergrond en signalen hiervan bij de Hartstichting.
Belangrijke symptomen van hartproblemen zijn pijn op de borst, kortademigheid en extreme vermoeidheid. Als u acute of ernstige klachten heeft, neem dan direct contact op met een arts of bel de nooddiensten. Meer informatie en betrouwbare adviezen vindt u bij de Hartstichting.
Een gekweld hart is een hart dat nooit vreugde of hoop lijkt te kunnen vinden en vastzit in wanhoop.
Houd uw hart- en vaatgezondheid in de gaten met de Everlywell Hartgezondheid Thuistest voor Vrouwen en Mannen. Deze handige thuistest meet belangrijke indicatoren voor uw hartgezondheid, zoals cholesterol, triglyceriden en HbA1c-waarden, waardoor u vanuit uw eigen huis een duidelijk beeld krijgt van uw algehele hartgezondheid.
Daarnaast kan het zijn dat u wordt geadviseerd om zout (vanwege vochtretentie) en cafeïne (vanwege hartritmestoornissen) te vermijden. Uw arts zal u adviseren hoeveel en welke soorten vocht u mag drinken, aangezien de vochtinname soms beperkt moet worden.
Ja, hartfalen kan inderdaad plotseling ontstaan, wat ook wel acuut hartfalen wordt genoemd. Dit gebeurt vaak door een ingrijpende gebeurtenis zoals een hartinfarct, een ernstige hartritmestoornis of een plotseling probleem met een hartklep.
De gemiddelde leeftijd bij een dagopname vanwege hartfalen was in 2021 69 jaar voor mannen en 70 jaar voor vrouwen. De meeste dagopnamen vinden plaats in de leeftijdsgroep 55-84 jaar. Het gemiddelde aantal ligdagen is tussen 1980-2021 sterk afgenomen voor zowel mannen en vrouwen, van gemiddeld 19-24 dagen naar 7 dagen.
Zweten bij hartfalen komt door een verhoogde inspanning van het lichaam, stress van het zenuwstelsel en de strijd van het hart om genoeg bloed rond te pompen.
De richtlijnen van het American College of Cardiology/American Heart Association/Heart Failure Society of America uit 2017 voor de behandeling van hartfalen bevelen een bloeddrukdoel van <130/80 mm Hg aan (2).
Ja, hartfalen is deels via een bloedtest te meten doordat artsen letten op specifieke stoffen zoals BNP, NT-proBNP en de werking van andere organen. Een bloedtest op zich is echter niet genoeg om de diagnose te stellen; er is altijd extra onderzoek nodig.