Door WereldData · Gepubliceerd op
Genetisch gezien vormen Armeniërs een unieke, homogene en relatief geïsoleerde bevolkingsgroep met diepe wortels in het Armeens Hoogland. Ze vertonen sterke overeenkomsten met vroege neolithische landbouwers uit de regio en fungeren als een genetisch ankerpunt voor het Nabije Oosten.
Het genetische landschap in het Nabije Oosten vertoonde meer verwantschap met het neolithische Europa dan de huidige bevolking. Armeniërs lijken een vergelijkbare verwantschap te delen met die neolithische boeren, net als andere genetische geïsoleerde groepen in het Nabije Oosten, zoals Grieks-Cyprioten, Mizrahi-joden en christelijke gemeenschappen in het Midden-Oosten.
De Armeniërs of Armenen (Armeens: Հայեր, Hajer) zijn een volk dat tussen de 3000 en 4000 jaar oud is en zijn oorsprong heeft in het Armeens Hoogland, dat ongeveer overeenkomt met het huidige land Armenië en het huidige Oost-Turkije. Door de Armeense diaspora zijn de Armeniërs verspreid over de hele wereld.
De Armeniërs zijn een cultureel geïsoleerde bevolkingsgroep die van oudsher een regio in het Nabije Oosten bewoonde, begrensd door de Middellandse Zee, de Zwarte Zee en de Kaukasus. Ze zijn echter ondervertegenwoordigd in genetische studies en hebben een complexe geschiedenis, waaronder een grote geografische verplaatsing tijdens de Eerste Wereldoorlog.
De andere helft van het gemiddelde Armeense genoom bestaat meestal uit het Kaukasische jager-verzamelaarsgen, dat gedeeld wordt met andere Kaukasiërs en Assyriërs, het Iraanse neolithische landbouwgen en het Levantijnse Natufische jager-verzamelaarsgen, dat gedeeld wordt met Levantijnse Arabieren.
Armenië was oorspronkelijk een zelfstandig koninkrijk onder de naam Urartu. De eerste dynastieën op het grondgebied van de Armeense Hooglanden ontstonden in het 2e millennium vr. Chr. Een van hen was Hayasan (Khayasha, 16e eeuw voor Christus - 13e eeuw voor Christus), waarvan de naam "Armeens" zogenaamd is afgeleid.
Armeniërs zijn Indo-Europees, maar ze stammen niet af van de Iraanse migraties naar de regio, zoals Koerden, Perzen, enzovoort. Azeri's zijn etnisch Iraans, maar werden geturkificeerd tijdens de heerschappij van de Orghuz-Turken over Noord-Iran.
Het Armeense volk behoort tot de oorspronkelijke etnische groepen van het noordwesten van Iran en heeft daar een duizenden jaren oude, gedocumenteerde geschiedenis. De regio (of delen ervan) heeft in de loop der tijd meerdere malen deel uitgemaakt van het historische Armenië.
En de meerderheid van de Armeens-Amerikanen, inclusief de autochtone bevolking, heeft wortels in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Alle statistische en vergelijkbare volkstellingen beschouwen Armeniërs als inwoners van het Midden-Oosten of West-Azië (vergelijkbaar met Iran).
Als we Armeniërs en mensen uit de Kaukasus vergelijken, zullen we drie belangrijke kenmerken opmerken die Armeniërs onderscheiden: een langwerpige neus, lichaamsbeharing en een platte nek.
Armenië is een van de oudste landen ter wereld en omvatte oorspronkelijk een veel groter gebied dan nu. Armenië was vroeger een koninkrijk en was op zijn grootst onder koning Tigran de Grote (95 v. Chr. -66 v.
Ararat/Urartu
De naam Ararat werd in de Bijbel al in de 1e eeuw na Christus veranderd in Armenië, in historiografische werken en zeer vroege Latijnse vertalingen.
De Armeense cultuur is ouder dan Europa, ouder dan Griekenland of Rome.
Familiaire mediterrane koorts, soms ook wel "Armeense ziekte" genoemd, is een erfelijke aandoening die vooral voorkomt bij mensen met een Armeense, Arabische, Joodse, Turkse of andere etnische achtergrond afkomstig uit het Middellandse Zeegebied.
Antropologen bevestigen het kenmerkende uiterlijk van Armeense ogen, met hun grotere, bredere, ietwat droevig ogende vorm, lange wimpers en dikke, gebogen wenkbrauwen.
Syriërs, net als andere groepen in de Levant, bleken voor 81-87% af te stammen van Levantijnen uit de Bronstijd, verwant aan de Kanaänieten en de invloed van de Kura-Araxes-cultuur van vóór 2400 v.Chr.; 8-12% was afkomstig uit Oost-Afrika en 5-10% van Europeanen uit de Bronstijd.
Nee, Armenië is geen moslimland, maar een christelijk land. Ongeveer 94% van de bevolking hoort bij de Armeens-Apostolische Kerk. Armenië was in het jaar 301 zelfs het eerste land ter wereld dat het christendom als staatsreligie koos.
Al zijn vier grootouders waren Armeniërs die begin 20e eeuw vanuit het Ottomaanse Rijk naar de Verenigde Staten emigreerden. Ze waren afkomstig uit de provincies Kars en Ardahan in het huidige Turkije. De familie verliet het Ottomaanse Rijk vóór het begin van de Armeense genocide in 1915.
Achtergrond informatie. Armenië heeft een oppervlakte van 29.800 km² (0,7 maal Nederland, iets kleiner dan België) en telt ongeveer drie miljoen inwoners waarvan 65 procent in steden woont. De bevolking van Armenië is zeer homogeen van samenstelling.
Er bestaan bilaterale betrekkingen tussen Armenië en Iran. Ondanks religieuze en ideologische verschillen blijven de relaties tussen de twee landen over het algemeen hartelijk en zijn beide strategische partners in de regio.
Of het nu gaat om Media, Perzië of Iran, of het nu gaat om het regime van de Achaemeniden uit de 6e-4e eeuw v.Chr., of later de Parthen of Sassaniden, de Safavidische dynastie in de middeleeuwen of de vroegmoderne tijd, de Qajars, of de huidige Islamitische Republiek, de Armeniërs en de Perzen delen een eeuwenoude band die ...
Nee, Armenië is geen Russisch land, maar een onafhankelijke republiek met een eigen taal, cultuur en overheid. Wel heeft het land een lange geschiedenis met Rusland en was het vroeger onderdeel van de Sovjet-Unie.
In Nederland wonen meer dan twintigduizend Armeniërs, sommigen beweren zelfs dat het er nu bijna veertigduizend zijn. Veel Armeniërs wonen in Twente, vooral in Almelo. Daarnaast zijn er ook gemeenschappen te vinden in Amsterdam, Assen en enkele andere plaatsen in ons land.
Etnisch gezien zijn het Indo-Ariërs en spreken ze een nieuwe Perzische taal, Farsi genaamd. Genetisch gezien zijn de Tadzjieken nauw verwant aan de Perzen, die een vergelijkbare taal spreken en ook afstammen van Indo-Europeanen.
Abrikoos (tsiran) De abrikoos, ook wel "Armeense vrucht" genoemd ("prunus armeniaca" in het Latijn), is een van de symbolen van Armenië. De abrikoos is een soort visitekaartje van ons land.