De zeven hoofdzonden in de christelijke traditie zijn hoogmoed, hebzucht en lust, samen met afgunst, gulzigheid, woede en traagheid.
De zeven hoofdzonden (of de zeven zonden van de mens) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, gulzigheid, woede en luiheid. Deze lijst van zeven hoofdzonden werd in de zesde eeuw vastgesteld door paus Gregorius de Grote. Het gaat in de christelijke traditie niet om losse daden, maar om diepe menselijke neigingen die tot ander kwaad kunnen leiden.
Ouders ongehoorzaam zijn Valse getuigenis / liegen onder ede Magie (Sihr) De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) noemde zeven vernietigende zonden, waaronder shirk, magie, moord, het consumeren van rente, het consumeren van het bezit van wezen, vluchten van het slagveld en het belasteren van kuis gelovige vrouwen.
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
Hoogmoed staat bekend als hubris (van het Oudgriekse ὕβρις) of ijdelheid; het wordt beschouwd als de oorspronkelijke en ergste van de zeven hoofdzonden – de meest demonische – op bijna elke lijst. Hoogmoed wordt ook gezien als de bron van de andere hoofdzonden. Hoogmoed wordt beschouwd als het tegenovergestelde van nederigheid.
Afvalligheid en godslastering
Volgens deze opvatting is zonde die tot de dood leidt een omarming van zondigheid, en niet een specifieke zonde die God niet zal vergeven. Dit is een bewijs dat de persoon geen "broeder" is. Op deze manier leidt hun zonde tot de dood en zouden ze niet verzekerd moeten zijn van hun redding.
In de kern plaatsen we onszelf, door te zondigen uit hoogmoed, boven God en tonen we onze zelfzuchtigheid. In het volgende hoofdstuk van Genesis, vlak na de zondeval, ontdekken we de tweede grote zonde. In het verhaal van Kaïn en Abel zien we afgunst ontstaan en de haat die opbloeit wanneer die afgunst niet beteugeld wordt.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Moord, met uitzondering op het uitvoeren van oorlogshandelingen, het uitvoeren van een wettige doodstraf en zelfverdediging. Woede die leidt tot het opzettelijke verlangen je naaste te doden of ernstig te verwonden. Terrorisme. Zelfmoord.
Het getal zeven komt veel voor in de islam: zeven hemelen, de rondgang (tawaf) rond de kaa'ba en de reizen tussen safa en marwa, zeven slapers, meerdere hadiths die het getal 7 speciale betekenis geven.
Aartsengel Gabriël in de Islam
In de Islam is Gabriël, daar Djibriel genoemd, de belangrijkste engel. Door zijn stem openbaart God zich aan de profeet Mohammed en hij begeleidt de profeet op zijn reis naar de hemel.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
De Bijbel spreekt over 'zonde' als mensen ingaan tegen de wil van God. Hieronder valt zowel verkeerd gedrag tegenover God zelf als verkeerd gedrag tegenover mensen. Door zonde wordt de relatie tussen God en de mensen verstoord. Die relatie kan weer hersteld worden als God de zonden vergeeft.
De acht gedachten waren gulzigheid, hebzucht, lusteloosheid, droefheid, wellust, toorn, ijdelheid en hoogmoed. Deze acht gedachten werden door Paus Gregorius I (540-604) gebruikt om de zeven zonden te formuleren.
Bijbelse zonden:
Uit onderzoek blijkt dat er in het Oude Testament 500 Bijbelse zonden voorkomen en in het Nieuwe Testament 67. Op de website www.WordofGodInternationalMinistries.org worden 667 zonden met Bijbelse verwijzingen genoemd.
De zeven hoofdzonden (in de volksmond ook wel de zeven dodelijke zonden genoemd) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, gulzigheid, woede en luiheid. In de christelijke traditie zijn dit geen losse daden, maar diepe menselijke neigingen die tot ander fout gedrag leiden.
In het christendom wordt de laster tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd) beschouwd als de allerzwaarste zonde. Daarnaast worden ongeloof en hoogmoed vaak gezien als de grootste fundamentele fouten tegenover God.
In het eerste verhaal van de Bijbel leidde de zonde van hoogmoed tot rebellie. De innerlijke houding van hoogmoed kwam tot uitdrukking in een uiterlijke daad van rebellie. Deze eerste zonde vond niet plaats op aarde, maar in de hemel.
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven. En iedereen die iets ten nadele van de Mensenzoon zegt, zal worden vergeven.
In Marcus 3:29 zegt Jezus: "Wie de Heilige Geest lastert, zal nooit vergeven worden; hij is schuldig aan een eeuwige zonde." Het evangelie van Matteüs voegt daaraan toe dat zelfs blasfemie tegen de Mensenzoon vergeven zal worden, maar niet blasfemie tegen de Heilige Geest (Matteüs 12:31-32).
Spreuken 6:16-19 16 Deze zes dingen haat de Heer, ja, zeven zijn Hem een gruwel: 17 een hoogmoedige blik, een leugenachtige tong, handen die onschuldig bloed vergieten, 18 een hart dat boze plannen smeedt, voeten die snel naar het kwaad rennen, 19 een valse getuige die leugens spreekt, en iemand die tweedracht zaait onder de broeders.
Vanuit de christelijke traditie (en de Bijbel) draait Gods wil uiteindelijk om één hoofdregel: liefde voor God en je naaste. Daarnaast zijn er de Tien Geboden. Zaken die hier concreet onder vallen en door God worden verboden, zijn onder meer:
Jehovah's Getuigen geloven in een almachtige God, Jehovah. Voor het Wachttorengenootschap is Jezus Christus het grootste voorbeeld. Hij is de eerste die de medemens bekeerd heeft en is de grootste Getuige, maar hij is geen goddelijkheid.
de overspeler kan door God vergeven worden, maar hij kan niet opnieuw trouwen; als hij dat wel doet, pleegt hij overspel.