De drie belangrijkste oorzaken van conflicten zijn tegenstrijdige belangen, verschillen in waarden en normen, en miscommunicatie of relationele spanningen.
Conflicten ontstaan om diverse redenen, maar enkele veelvoorkomende oorzaken zijn onder andere tegenstrijdige belangen, misverstanden, waarden en overtuigingen, en persoonlijke verschillen. Bijvoorbeeld, wanneer partijen strijden om dezelfde middelen zoals tijd, geld of macht, ontstaan conflicten.
De oorzaken van conflicten
Een gebrek aan wederzijds begrip. Slechte communicatieve vaardigheden. Onduidelijke of onredelijke verwachtingen.
Naarmate het conflict verder escaleert, komen er steeds meer interpersoonlijke elementen naar boven.
Verschillende soorten conflicten – waaronder taakconflicten, relatieconflicten en waardenconflicten – kunnen baat hebben bij verschillende benaderingen van conflictoplossing. Op de werkvloer kan het soms lijken alsof bepaalde soorten conflicten er gewoon bij horen.
De drie soorten conflicten: taakconflict, relatieconflict en waardeconflict.
De meeste mensen associëren het met vechten, ruzie maken of met de vinger wijzen.
De drie C's – Samenwerking, Compromis en Communicatie – bieden een eenvoudig stappenplan om conflicten binnen een team op te lossen. Samenwerking: Laten we de krachten bundelen, toch? Het doel is om een oplossing te vinden waar iedereen tevreden mee is.
In de derde les van de training bespreekt Thomas Jordan de onderliggende oorzaken van conflicten. Hij is van mening dat conflicten vanuit drie verschillende perspectieven bekeken kunnen worden: het individu, de relatie en het systeem.
De rol van emoties in conflicten
Denk eens aan hoe makkelijk het is om boos, verdrietig of gefrustreerd te raken wanneer je wordt geraakt door een actie of uitspraak van iemand. Dat komt omdat onze emoties dienen als een soort alarmbel: ze laten ons weten dat er iets belangrijks op het spel staat.
Uitleg van van de conflictstijlen
Deze conflicten kunnen worden aangewakkerd door uiteenlopende factoren, waaronder politieke, economische, etnische, religieuze en territoriale geschillen. Enkele opmerkelijke voorbeelden van wereldwijde conflicten worden hieronder beschreven. Wereldoorlogen: De twee wereldoorlogen in de 20e eeuw.
Een conflict is een botsing tussen twee of meer partijen met onverenigbare belangen, meningen, doelen of behoeften. Het is een situatie waarin acties van de één de doelen van de ander in de weg staan, wat leidt tot spanning en onenigheid.
Conflict kan worden gedefinieerd als de waargenomen onverenigbaarheid van belangen, behoeften en doelen tussen twee of meer partijen, of simpelweg als elke situatie waarin twee of meer mensen vastlopen. Waargenomen verschillen komen voor in gezinnen, op de werkplek en in gemeenschappen – overal waar mensen met elkaar in contact komen.
Het Thomas-Kilmann Conflict Mode Instrument (TKI) is een veelgebruikte conflictstijlen test dat vijf fundamentele conflictstijlen identificeert: Doordrukken (Competing), Samenwerken (Collaborating), Compromis Sluiten (Compromising), Vermijden (Avoiding) en Toegeven (Accommodating).
Conflicten worden doorgaans ingedeeld in vier hoofdcategorieën op basis van de betrokken partijen: intrapersoonlijk (in jezelf), interpersoonlijk (tussen individuen), intragroeps (binnen één groep) en intergroeps (tussen verschillende groepen of afdelingen).
Vijf stappen om conflicten op de werkvloer aan te pakken
Al deze dynamieken dragen bij aan de neiging van mensen om conflicten te associëren met emoties zoals frustratie, angst, woede en vrees.
Wanneer u een conflict loslaat betekent dat dat u voor uzelf kiest. U neemt uw eigen verantwoordelijkheden, trekt er lering uit en gaat verder zonder uw emoties hier nog door te laten verstoren. Loslaten is niet het probleem negeren uit agressie of angst.
De 5 conflictstijlen van Thomas-Kilmann
De 7 fasen van het conflictescalatiemodel
Elke fase vertegenwoordigt een escalatieniveau: Onenigheid, Personalisatie, Het probleem groeit, Communicatie valt weg, Vijandbeelden, Open vijandigheid en Polarisatie.
Elke fase biedt een kans om in te grijpen, bij te sturen en problemen op te lossen voordat ze blijvende schade toebrengen aan werkrelaties en productiviteit. De vijf fasen zijn: latent conflict, waargenomen conflict, gevoeld conflict, manifest conflict en de nasleep van het conflict.
Er kunnen vier niveaus worden onderscheiden: binnen een individu (intrapersoonlijk conflict), tussen twee partijen (interpersoonlijk conflict), tussen groepen (intergroepsconflict) en tussen organisaties (interorganisatorisch conflict).
De ABC-driehoek maakt het mogelijk om drie basiscomponenten in conflicten te identificeren: houdingen, gedrag en tegenstellingen (zie voor meer details "Componenten van een conflict" in dit hoofdstuk, p. 77).
Onderhandelen, bemiddelen en arbitrage, vaak ADR of alternatieve geschillenbeslechting genoemd, zijn de meest bekende methoden.
Gezonde conflicten bevorderen compromissen en samenwerking. In plaats van zich uitsluitend te richten op het "winnen" van de discussie, werken partners samen om oplossingen te vinden, of op zijn minst een nieuw begrip te ontwikkelen, dat alle partijen tevredenstelt.