Door WereldData · Gepubliceerd op
In de Bijbel sluit God het verbond met Abraham niet in drie verschillende vormen, maar bevestigt Hij één doorgaand verbond met Abraham en zijn nageslacht (dat later doorloopt via Isaäk en Jakob). Wel wordt dit verbond in het boek Genesis op verschillende momenten en manieren gemarkeerd en herhaald:
Gods verbond met Abraham (Genesis 15 en 17) is een onvoorwaardelijke belofte. God belooft Abraham een talrijk nageslacht en het land Kanaän. Als teken van dit eeuwige verbond en als verbintenis wordt de besnijdenis ingesteld, waarbij Abraham zijn geloof toont.
Het eerste deel en de drie beloften richten zich op Abram als individu. God belooft hem een natie, zegeningen en een grote naam. Om een natie te worden, moet Abram zich afscheiden van zijn familie en zijn thuisgebied om een nieuw volk te vormen dat een eigen grondgebied bewoont.
De twee- en drieverbondenleer zijn theologische stromingen binnen de gereformeerde theologie die verschillen in hoe zij de relatie (het 'verbond') tussen God en de mens indelen. Ze discussiëren over de vraag of het genadeverbond en het verbond der verlossing één of twee aparte verbonden zijn.
De Bijbelse verbonden vormen de rode draad van Gods reddende handelen door de Schrift heen. Hoewel sommige theologen beweren dat er drie verbonden aan voorafgingen (het verbond van verlossing, het verbond der werken en het verbond der genade), is het eerste expliciete verbond in de Schrift dat tussen God en Noach na de zondvloed.
Er zijn verschillende verbonden in de Bijbel, maar vijf verbonden zijn cruciaal voor het begrijpen van het Bijbelse verhaal en Gods verlossingsplan: het Noachitische verbond, het Abrahamitische verbond, het Mozaïsche verbond, het Davidische verbond en het Nieuwe Verbond.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
Het verschil in het aantal verbonden houdt hiermee verband dat bij de leer van de drie-verbonden een onderscheid gemaakt wordt tussen de raad des vredes (ook wel verbond des vredes) en het genadeverbond. Bij de twee-verbonden worden die twee niet gescheiden en spreekt men alleen over het genadeverbond.
Het eerste verbond dat we in de Schrift tegenkomen, is het verbond der werken. Het wordt soms het Adamitische verbond genoemd, omdat het met Adam in de hof van Eden werd gesloten. De Westminster Shorter Catechism 12 noemt het het 'verbond des levens', omdat het naleven van de bepalingen leven zou schenken.
De Drie-eenheid (of Triniteit) is de christelijke leer die stelt dat God één ondeelbare essentie is, maar bestaat in drie goddelijke Personen: de Vader, de Zoon (Jezus Christus) en de Heilige Geest. Ze zijn gelijkwaardig, eeuwig en één in wezen, maar hebben elk een eigen rol:
Daarom is het verbond met Abraham zo belangrijk voor jou en mij. Het is de belofte van NAGESLACHT, PRIESTERSCHAP, EEN BELOOFD LAND en het is de hoop dat we door Gods VOLHARDENDE GENADE ooit op Hem zullen lijken!
Op deze zondag staan Genesis 12:1-9 en Genesis 15:1-6 centraal: God roept Abram om op reis te gaan van de stad Charan naar het land Kanaän. En hij belooft aan Abram dat hij veel nakomelingen zal krijgen.
De zegen van Abraham is drievoudig: geestelijk, fysiek en financieel. Galaten 3:29 zegt: "Als u van Christus bent, bent u Abrahams nageslacht en erfgenamen volgens de belofte." Dat betekent dat u geestelijk, fysiek en financieel gezegend bent.
In Genesis 17 hernieuwde God opnieuw zijn belofte. God zou Abraham en Sara een zoon geven. En hier werd Abraham opgedragen zijn verbond met God te bezegelen door middel van besnijdenis.
Volgens de Bijbel had Abraham drie vrouwen:
In de christelijke traditie en de Bijbel worden veel beloften van God genoemd die troost en hoop bieden. Hier zijn tien bekende beloften:
De schuld ligt volledig bij de menselijke kant van het wederzijdse verbond. Zo begrijpen we precies waarom Paulus in Hebreeën 8 schreef zoals hij schreef over dit Oude Verbond. Het leidde tot slavernij, bleek gebrekkig, bevatte slechte beloften en verdween – allemaal omdat het volk zijn deel van de overeenkomst niet nakwam.
Het verbond met Abraham is een eeuwigdurende, goddelijke belofte (Genesis 17). God beloofde Abraham een groot nageslacht, het land Kanaän en dat alle volken van de aarde door hem gezegend zouden worden. Als teken van dit eenzijdige verbond stelde God de besnijdenis in.
Het Oude Verbond is een levenloze verzameling morele voorschriften, maar het Nieuwe Verbond biedt Gods kracht om voor Hem te leven. God geeft in beide verbonden dezelfde morele instructies, maar in het nieuwe verbond voorziet Hij in zijn Heilige Geest, die zowel de motivatie als de kracht verschaft om die instructies na te leven (Fil. 2:13).
Als je gereformeerd bent, hangt wat wel of niet mag sterk af van de specificiteit en de zwaarte van de stroming. Er is een groot verschil tussen vrijere gereformeerde kerken en strengere, bevindelijk gereformeerde kerken. Belangrijke richtlijnen en gebruiken binnen orthodoxe of zwaardere stromingen betreffen de zondagsrust, kleding en leefregels.
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
In het christendom zijn er allerlei symbolen en rituelen die vaak te maken hebben met de verhalen in de Bijbel en het leven van Jezus Christus.
Wat is deze zonde? In Matteüs 12:31-32 zegt Jezus: 'Daarom zeg Ik u: Elke zonde en elke godslastering kan de mensen worden vergeven, maar wie de Geest lastert kan niet worden vergeven.
Eén eeuwige of onvergeeflijke zonde (godslastering tegen de Heilige Geest), ook wel bekend als de zonde die tot de dood leidt, wordt in verschillende passages van de synoptische evangeliën genoemd, waaronder Marcus 3:28-29, Matteüs 12:31-32 en Lucas 12:10, evenals in andere passages van het Nieuwe Testament, zoals Hebreeën 6:4-6, Hebreeën 10:26-31 en 1 Johannes 5:16.
Galaten 5:21 zegt: " Afgunst, moord, dronkenschap, losbandigheid en dergelijke. Ik heb u van tevoren gezegd, zoals ik u ook in het verleden heb gezegd, dat zij die zulke dingen doen, het koninkrijk van God niet zullen beërven." Deze laatste groep omvat zonden die een directe en negatieve impact hebben op de mensen om ons heen.