Moderne Oost-Aziaten bezitten gemiddeld het meeste neanderthaler-DNA, gevolgd door Europeanen. Binnen de wetenschap wordt de term 'ras' bij mensen niet gebruikt; we behoren allemaal tot dezelfde soort (Homo sapiens). Mensen van buiten Afrika dragen een kleine hoeveelheid erfelijk materiaal van neanderthalers door vroege vermenging.
Onze nauwste voorouders uit de oudheid
Neanderthalers waren mensen zoals wij, maar ze vormden een aparte soort, Homo neanderthalensis. Samen met een Aziatisch volk dat bekend staat als de Denisovanen, zijn Neanderthalers onze nauwste verwanten onder de oude mensen. Wetenschappelijk bewijs suggereert dat onze twee soorten een gemeenschappelijke voorouder deelden.
Oost-Aziatische bevolkingsgroepen (zoals mensen met voorouders uit China, Japan en Korea) hebben het meeste neanderthaler-DNA.
We stellen vast dat, in overeenstemming met de recente bevinding van Meyer et al. (2012), Neanderthalers meer DNA hebben bijgedragen aan moderne Oost-Aziaten dan aan moderne Europeanen. Bovendien blijkt dat de Maasai in Oost-Afrika een klein, maar significant deel Neanderthal-DNA bezitten.
Denisovanen zijn nauwe verwanten van zowel moderne mensen als Neanderthalers en zijn waarschijnlijk zo'n 300.000 tot 400.000 jaar geleden van deze lijnen afgescheiden; ze zijn nauwer verwant aan Neanderthalers dan aan moderne mensen.
In sub-Saharaans-Afrikaanse populaties met een niet-sub-Saharaans-Afrikaanse afkomst kan maar liefst 1% van hun genoom worden toegeschreven aan Neanderthaler-sequenties die zijn geïntroduceerd door recente migratie en daaropvolgende vermenging van AMH-populaties afkomstig uit de Levant en Noord-Afrika.
Denisovanen hebben zich vermengd met moderne mensen, waarbij een hoog percentage ( ongeveer 5%) Denisova-DNA voorkomt bij Melanesiërs, Aboriginals in Australië en Negrito's in de Filipijnen. Daarentegen is slechts 0,2% afkomstig van Denisova-voorouders bij Aziaten van het vasteland en inheemse Amerikanen.
Onderzoek heeft echter aangetoond dat moderne mensen zo'n 50.000 jaar geleden voor het eerst in contact kwamen met Neanderthalers en Denisovanen, en dat ze samen kinderen kregen. Daardoor hebben veel mensen die nu leven een kleine hoeveelheid genetisch materiaal van deze verre voorouders.
Neanderthaler-DNA is onzichtbaar voor het blote oog; het verbergt zich in de interne mechanismen van je metabolisme en je immuunrespons. Wat we wel weten, is dat de Neanderthaler-erfenis in de mens een bewijs van ons aanpassingsvermogen is.
Het team heeft ook een zeldzame bloedgroep getraceerd, bekend als de RHD DIII type 4- variant, die is ontstaan bij Neanderthalers en via kruisingen op weg naar Zuidoost-Azië, meer dan 65.000 jaar geleden, bij de moderne mens terecht is gekomen.
Heb je voorouders buiten Afrika, dan is de kans groot dat jouw DNA voor 1 tot 3 procent afkomstig is van de Neanderthaler. Dit percentage kan variëren afhankelijk van het continent en de specifieke regio waar je roots liggen.
Hoewel mensen met autisme niet meer Neanderthaler-DNA hebben dan mensen zonder autisme, hebben onderzoekers ontdekt dat sommige van Neanderthalers afgeleide variaties vaker voorkomen bij mensen met autisme dan in de algemene bevolking.
Bij Virumandi Andi Thevar (Tamil Nadu, India) werd de oude Y-DNA-marker M130 aangetroffen. Dit gen komt alleen voor bij de directe afstammelingen van de eerste migrant van de Afrikaanse kust (70.000 jaar geleden).
'Genetisch onderzoek toont aan dat de meeste mensen buiten Afrika ongeveer 2% Neanderthaler-DNA hebben ', zegt professor Stringer. 'We denken dat de moderne mensen die zich zo'n 60.000 jaar geleden naar Azië verspreidden, zich vermengden met de Neanderthalers.'
Hoewel het onmogelijk is om met zekerheid te zeggen in welke mate, is men het er over het algemeen over eens dat Neanderthalers sterker waren dan Homo sapiens. De kortere, gedrongenere en gespierdere bouw van Neanderthalers betekende vanzelfsprekend dat ze goed waren toegerust voor kracht.
De neanderthaler is ongeveer 40.000 jaar geleden uitgestorven door een combinatie van kleine familiegroepen, het opgaan in de moderne mens en domme pech.
Nederlanders hebben een West-Europese genetische achtergrond, die voornamelijk bestaat uit een mix van vroege landbouwers uit Anatolië, westerse jager-verzamelaars en eeuwenlange regionale migraties.
Het uiterst gedetailleerde wassen beeld van de neanderthaler krijgt een donkerdere huidskleur. Toen het beeld vijftien jaar geleden gemaakt werd, was de consensus dat de Homo neanderthalensis een bleke huid had.
Dit wordt opgeslagen in je genen. Bij een bevruchting krijgt elk mens precies de helft van het DNA van de vader en de helft van de moeder. Ieder mens heeft bepaalde stukjes DNA die deze persoon uniek maken. DNA is een soort unieke genetische vingerafdruk.
Ze waren sterk gespierd en gemiddeld 1,65m groot. Neanderthalers waren jagers en leidden een rondtrekkend bestaan. In Veldwezelt legden archeologen vier tijdelijke kampen en een ontginningsplaats voor vuursteen bloot. De sporen zijn tussen de 133.000 en 58.000 jaar oud.
Uit een onderzoek blijkt dat kruisingen tussen Neanderthalers en moderne mensen voornamelijk plaatsvonden tussen mannelijke Neanderthalers en vrouwelijke moderne mensen. Wanneer Neanderthalers en moderne mensen samen nakomelingen kregen, kwam er slechts weinig Neanderthal-DNA van het X-chromosoom in de menselijke genenpool terecht.
De directe voorouder van de Neanderthaler was de Heidelbergmens. De Heidelbergmens ontwikkelde zich 600.000 jaar geleden uit Homo erectus, die vanuit Afrika naar Europa en andere werelddelen was getrokken. Terwijl in Europa de eerste Neanderthalers verschenen, ontstonden in Afrika de Cro-Magnonmensen (Homo sapiens).
Terwijl de moderne mens vrijwel geen neanderthaler-DNA op zijn X-chromosomen heeft, bleek de neanderthaler op deze plek juist flink wat menselijk DNA te hebben; zo'n 62 procent meer dan op andere chromosomen.
Men denkt dat de moderne mens Europa begon te bewonen tijdens het Boven-Paleolithicum, zo'n 40.000 jaar geleden. Sommige bewijzen tonen de verspreiding van de Aurignacien-cultuur aan. Vanuit een puur patrilineair Y-chromosoomperspectief lijkt het erop dat haplogroep C1a2, F en K2a de oudste aanwezigheid in Europa vertegenwoordigen.
We weten het niet precies. Er zijn verschillende hypotheses die met elkaar in conflict zijn: 1) Ziekten. Het is mogelijk dat we tijdens onze migratie naar Eurazië besmettelijke ziekten hebben verspreid waar Neanderthalers en Denisovanen geen immuniteit voor hadden. Vergelijkbaar met hoe de inheemse Amerikanen werden gedecimeerd door de pokken die vanuit Europa werden geïntroduceerd.