Mozes is vooral bekend om drie grote daden: het bevrijden van het volk Israël uit de slavernij in Egypte, het kloven van de Rode Zee, en het ontvangen van de Tien Geboden op de berg Sinaï.
Mozes was een centrale profeet in het jodendom, christendom en de islam. Hij bevrijdde de Israëlieten uit de slavernij in Egypte, leidde hen veertig jaar door de woestijn en ontving de Tien Geboden op de berg Sinaï.
De Hebreeuwse Bijbel/het Oude Testament schrijft Mozes de verdienste toe dat hij de Israëlieten uit de slavernij in Egypte leidde, de Tien Geboden van Jahweh ontving en de Israëlieten naar het "Beloofde Land" bracht.
In Exodus 14 vers 21 en 22 staat: “Toen Mozes zijn hand uitstrekte over de zee, zo deed de HEERE de zee weggaan, door een sterken oostenwind, dien gansen nacht, en maakte de zee droog, en de wateren werden gekliefd.
Mozes is de grootste profeet van Israël, want met niemand ging JHWH zo vertrouwelijk om als met hem. De God van Abraham, Isaak en Jacob openbaarde aan hem zijn naam. Hij was het die de Israëlieten uit Egypte leidde en aanvoerde tijdens hun woestijntocht naar het beloofde land.
Wat hadden de drie tekenen die God aan Mozes gaf te maken met de bevrijding van de Israëlieten uit Egypte? Hoe kunnen een staf die in een slang verandert, een hand vol lepra en water uit de Nijl dat in bloed verandert, Gods volk bemoedigen?
' [11] Maar Mozes sprak tot God: 'Wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan, en dat ik de Israëlieten uit Egypte zou leiden?' [12] God antwoordde hem: 'Ik zal u bijstaan, en dit is het teken dat Ik het ben die u zendt: als u het volk uit Egypte hebt geleid, zult u Mij vereren op deze berg.
Mozes verbleef veertig dagen en veertig nachten bij de HEER, zonder brood te eten of water te drinken. En hij schreef de woorden van het verbond op de stenen tafelen – de Tien Geboden. Exodus 34:28.
Volgens de Bijbel had Mozes twee vrouwen. Zijn eerste vrouw was de Midianitische Zippora, de dochter van Jetro. Zijn tweede vrouw was een Cusjitische (Ethiopische) vrouw, met wie hij volgens sommige tradities trouwde nadat Zippora uit beeld was verdwenen.
De joodse Bijbel bestaat uit de driedelige TeNaCh: Tora ('Wet'), Nevie'iem ('Profeten') en Chetoeviem ('Geschriften'). De Tora wordt ook wel de Wet van Mozes genoemd.
Mozes was een Hebreeuwse profeet, leraar en leider die leefde in de 13e eeuw voor Christus. Hij bevrijdde de Hebreeën uit de Egyptische slavernij. Op de berg Sinaï stichtte hij de religieuze gemeenschap die bekend staat als Israël, waar de Tien Geboden werden gegeven. Mozes wordt in de Joodse traditie vereerd als de grootste profeet en leraar.
God zei tegen Mozes dat hij tegen de rots moest spreken en dat er water zou komen. Mozes had God dit al eerder zien doen (lees Exodus 17). Mozes riep het volk bijeen. Maar in plaats van tegen de rots te spreken zoals God had opgedragen, sloeg Mozes met zijn staf op de rots.
Een van zijn voornaamste prestaties was de bevrijding van zijn volk, de Hebreeën, uit de slavernij in Egypte en het leiden van hen naar het Heilige Land. Hij wordt beschouwd als degene die Israël "de religieuze en de burgerlijke wet" schonk, waardoor ze "onder alle volken eer" verwierven en hun faam zich over de hele wereld verspreidde.
De vijf boeken van Mozes zijn Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Deze boeken vertellen het verhaal van het Joodse volk. Draag het boek van de Torah op dat een speciale betekenis voor u of iemand in uw leven heeft. Indien gewenst, kiezen wij er graag een voor u uit.
34:29-35). De Israëlieten konden de weerspiegeling van Gods heerlijkheid op het gezicht van Mozes niet verdragen. Vandaar dat hij een bedekking, een doek of een sluier voor zijn gezicht moest binden. De Statenvertaling gebruikt het woord 'deksel' (zowel in Exod.
Mozes heeft dit probleem al een paar hoofdstukken eerder aangekaart, door te protesteren dat hij "nooit een man van woorden" is geweest en " traag van spraak en traag van tong " (4:10). En in vers 6:30 herhaalt hij opnieuw dat hij sprakeloos is en vraagt hij zich af hoe hij Farao zover kan krijgen dat hij naar hem luistert.
Zippora wordt niet goed beloond. Op een gegeven moment, vóór de uittocht uit Egypte, stuurt Mozes haar en de kinderen weg (Exodus 18:2). Na de uittocht komt haar vader, de priester van Midian (hier Jethro genoemd), Mozes bezoeken en brengt Zippora en haar twee zoons mee.
De vrouw van Mozes heet Sippora (ook wel Zippora genoemd), wat 'vogeltje' betekent. Ze was de dochter van Jetro, de priester van Midjan. Wikipedia
Vanuit Gods perspectief heeft Mozes zijn geloof in de Heer verloren, die in staat was Israëls ontrouw te overwinnen. Mozes geloofde niet in God en beschouwde Jahweh niet als de heilige God die de zwakheid van zijn volk kon overwinnen. En dat is precies wat Numeri 20:12 beschrijft als Mozes' zonde!
De wet van God werd overtreden; de toorn van de HEER ontbrandde. Mozes smeekte in gebed, maar ook door te vasten. Mozes pleitte dat God hen niet zou vernietigen, maar dat Hij zich zijn belofte aan Abraham, Isaak en Jakob zou herinneren. Mozes vastte tweemaal veertig dagen en veertig nachten.
Mozes groeit op als 'prins van Egypte' aan het hof van de farao. Maar als hij veertig jaar is, verandert zijn leven plotseling; hij ziet hoe een Egyptische man een Hebreeuwse slaaf mishandelt, en wordt zo kwaad dat hij de Egyptenaar doodslaat. Als dit bekend wordt bij de farao, vlucht Mozes naar het land Midian.
5 Zo stierf Mozes, de dienaar van de HEER, daar in het land Moab, overeenkomstig het woord van de HEER. 6 Hij (de HEER) begroef hem in het dal in het land Moab, tegenover Beth-Peor, en tot op de dag van vandaag weet niemand waar zijn graf is.
Mozes was werkelijk uniek omdat hij rechtstreeks met God kon spreken, zoals je met ieder ander mens zou praten. Mozes wist dat het God was, omdat al zijn profetieën waren uitgekomen en omdat hij de invloed van de Heilige Geest had.
God laat Zich zien
God doet dit door Mozes in een kloof in een rots te zetten en Mozes te bedekken met Zijn hand. Vervolgens trekt de Heer voorbij en mag Mozes God van achteren zien. Als God langs komt, vertelt Hij aan Mozes van Zijn goedheid, genade en ontferming.
Tien plagen