Er zijn geen verzen bewust uit de Bijbel verwijderd, maar in moderne vertalingen (zoals de NBV21) ontbreken de tekstregels van zo'n zestien verzen in het Nieuwe Testament. Voorbeelden hiervan zijn Mattheüs 17:21, Marcus 9:44 en Handelingen 8:37.
Boeken die de Bijbel niet hebben gehaald zijn de apocriefe boeken en vroege christelijke geschriften, zoals het Evangelie van Thomas, het Boek van Henoch en het Evangelie van Petrus. Deze teksten werden om verschillende redenen niet opgenomen toen de officiële lijst van bijbelboeken (de canon) in de vroege kerk werd vastgesteld.
Deze apocriefe boeken vormden het einde van het Oude Testament en omvatten de volgende boeken: • 1 Esdras • 2 Esdras • Tobit • Judith • De rest van Esther • De Wijsheid van Salomo • Ecclesiasticus • Baruch met de brief Jeremia • De liederen van de drie heilige kinderen • De geschiedenis van Susanna • Bel en de draak • De ...
Antwoord: Handelingen 8:37 is in veel Bijbelvertalingen niet opgenomen omdat het niet voorkomt in de oudste en beste vertalingen van Handelingen. Er is geen poging gedaan om het te verbergen, aangezien het (met een uitleg) in de voetnoten van de meeste Bijbels te vinden is.
Het Boek van Henoch is niet in de reguliere Bijbel opgenomen omdat Joodse rabbijnen het nooit als goddelijk geïnspireerd hebben erkend. Het boek ontbrak in de oorspronkelijke Hebreeuwse canon en voldeed niet aan de criteria—zoals het juiste auteurschap en de juiste ontstaansperiode—die vroege kerkleiders hanteerden bij het samenstellen van het Oude Testament.
Henoch leefde vijfenzestig jaar, en verwekte Methusalach. En Henoch wandelde met God, nadat hij Methusalach verwekt had, driehonderd jaar; en hij verwekte zonen en dochters. Al de dagen van Henoch waren driehonderdvijfenzestig jaar. Henoch wandelde met God, en hij was niet meer, want God nam hem weg.
Het boek Henoch, met name 1 Henoch, spreekt over een figuur die wordt aangeduid als de "Zoon des Mensen", de "Uitverkorene" en de "Rechtvaardige", termen die christenen later identificeerden met Jezus Christus.
Men ontdekte dat sommige verzen in de loop der eeuwen door kopiisten waren toegevoegd, dus nam koning James deze latere toevoegingen op in zijn vertaling. Moderne vertalingen bevatten ze niet als onderdeel van de tekst, omdat ze geen deel uitmaakten van de oorspronkelijke teksten.
Sinaiticus, een van de zogenaamde "oudste en beste" vertalingen, laat echter ook vers 35 en 36 volledig weg! Vaticanus bevat vers 35 wel, maar vers 36 niet. Moderne vertalingen zoals de RSV, NRSV, ESV, sommige NASB's, de NIV en de Message laten het vers weg, niet gebaseerd op "de meerderheid" (die ze voortdurend negeren), maar voornamelijk op Vaticanus.
Matteüs 17:21 ontbreekt in veel moderne Bijbelvertalingen omdat het niet voorkomt in de vroegste Griekse manuscripten en waarschijnlijk later in de tekst is opgenomen door harmonisatie met Marcus 9:29.
Jezus Christus noemde de Heilige Geest 'Geest van de Waarheid' (Johannes 14:17; 15:26; Johannes 16:13) en waarschuwde ons: 'Alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden' (Matteüs 12:31).
De Naam in de Bijbel: De persoonlijke naam van God in de Hebreeuwse Bijbel wordt weergegeven door vier Hebreeuwse medeklinkers יהוה, bekend als het Tetragrammaton. Deze naam komt bijna 7000 keer voor in de Hebreeuwse Geschriften – veel vaker dan welke andere naam of titel dan ook.
Het kortste bijbelboek is 3 Johannes (in het Grieks qua aantal woorden) of Obadja (in het Oude Testament qua aantal verzen).
Volgens een bekende volkswijsheid staat de zin "wees niet bang" (of "vrees niet") precies 365 keer in de Bijbel: één keer voor elke dag van het jaar.
Het woord apocrief komt van het Griekse woord apokrufos, wat 'verborgen' betekent. De gedachte was dat de meeste Bijbelse boeken voor iedereen bedoeld waren. Maar de inhoud van sommige boeken was 'verborgen', alleen bestemd voor ingewijden. Die boeken werden 'apocriefe boeken' genoemd.
Wat kunnen we leren van Esther? Er zijn twee boeken in de hele Bijbel waarin de naam van God niet wordt genoemd. Hooglied is er één van en – misschien raad je het al – ook in het boek Esther staat nergens de naam van God, YHWH.
We doen dit door ons volledig aan God toe te wijden, te luisteren naar wat Hij zegt en anderen lief te hebben. Om misverstanden te voorkomen: Jezus vraagt ons niet om letterlijk een kruis met ons mee te dragen. Het opnemen van je kruis is eerder een dagelijkse mentaliteit die leidt tot een levensstijl die gericht is op anderen.
3 Jezus zei: "Als je ziet dat iemand iets verkeerds tegen je doet, spreek daar dan streng met hem over. Als hij er spijt van heeft, vergeef het hem dan. 4 Zelfs als hij zeven keer per dag iets verkeerds tegen je doet, en zeven keer bij je terug komt en zegt: 'Het spijt me,' dan moet je hem vergeven."
Deze studie presenteert een argument dat Lucas 23:17 authentiek is en werd weggelaten door een schriftgeleerde die de nadruk wilde leggen op de eis van de Joodse menigte en leiders dat Jezus gekruisigd zou worden.
Hoewel ze absoluut niet gelijkwaardig zijn aan de Nieuwe Wereldvertaling, zijn er twee andere Bijbelvertalingen die ik over het algemeen zou afraden: The Message-vertaling van Eugene Peterson en The Passion Translation, een recentere versie van Bethel en uit meer pinksterkringen.
Het antwoord ligt in de manuscripten die de vertalers van de King James Version (KJV) gebruikten. Simpel gezegd, de KJV was gebaseerd op een Griekse tekst die Mattheüs 18:11 bevatte, maar moderne vertalingen zijn gebaseerd op een andere reeks oudere manuscripten die dit vers niet bevatten.
De Engelse King James Version, ook wel "Authorized Version" genoemd, die in 1611 werd gepubliceerd, is een van de meest omstreden Engelse Bijbelvertalingen.