De enige onvergeeflijke zonde in de islam is shirk, wat betekent dat je partners of andere goden naast Allah aanbidt.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de zonde (of lastering) tegen de Heilige Geest. Dit wordt ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd.
De allergrootste zonde in de islam is shirk (het toekennen van partners aan God), direct gevolgd door moedwillige moord en magie (sihr). In de traditie van de profeet Mohammed wordt gesproken over de zeven vernietigende zonden (al-Mubiqat).
Grote Zonden in de Islam
De zeven grote vernietigende zonden in de islam zijn shirk, hekserij en onterecht doden. Deze bekende lijst is afkomstig uit een authentieke overlevering (hadith) van de profeet Mohammed.
De 7 belangrijkste zonden in de islam zijn: 1- shirk (afgoderij); 2- hekserij; 3- het doden van iemand die Allah ons verboden heeft te doden; 4- het verduisteren van het bezit van wezen; 5- het aannemen van riba (woekerrente); 6- vluchten van het slagveld; en 7- het belasteren van kuise, onschuldige vrouwen.
Allah de Almachtige vergeeft alle zonden, behalve één onvergeeflijke zonde: Shirk. Shirk betekent iemand gelijkstellen aan Allah de Almachtige, ofwel een partnerschap aangaan. Het is het tegenovergestelde van de eenheid van Allah (SWT), oftewel Tawheed.
Er is geen onvergeeflijke zonde. Tenzij je dood bent voordat je om vergeving hebt gevraagd. Dit soort zonde is shirk. De reden waarom we extra voorzichtig moeten zijn, zelfs al is het vergeeflijk, is omdat we niet weten hoe lang we nog leven.
In de islam wordt het concept van 'zeven hemelen' (Samawat) genoemd in de Koran en overleveringen (Hadith). Dit verwijst niet naar het Paradijs, maar naar zeven gelaagde kosmische systemen of universa. Elke hemel heeft zijn eigen eigenschappen, engelen en profeten die de profeet Mohammed ontmoette tijdens zijn Nachtreis (Isra en Mi'raj).
Volgens de Bijbel hadden Jozef en Maria geen seks voor en tijdens de geboorte van Jezus, maar verschillen de meningen over de periode daarna.
De onvergeeflijke zonde is godslastering tegen de Heilige Geest. Godslastering omvat het bespotten en toeschrijven van de werken van de Heilige Geest aan de duivel.
In Nederland worden de Oud Gereformeerde Gemeenten en de Gereformeerde Gemeenten in Nederland (vaak de 'zwarte kousenkerken' genoemd) algemeen beschouwd als de strengste geloofsrichtingen. Deze bevindelijk gereformeerde stromingen hanteren strikte leefregels, zoals zondagsrust, sobere kleding (waaronder het dragen van een hoedje door vrouwen) en het afwijzen van moderne media.
Korte samenvatting: In de islam zijn er drie zonden die niet vergeven kunnen worden: Shirk (het toekennen van partners aan Allah), Kufr (ongeloof) en Nifaq (hypocrisie). Kennis van Shirk, Kufr en Nifaq helpt moslims om grote fouten te vermijden.
In de islam is seks binnen een wettig huwelijk volledig toegestaan en wordt het gezien als een mooie vorm van liefde, genot en samenzijn voor zowel de man als de vrouw. De belangrijkste regels hiervbij zijn dat het alleen mag tussen gehuwden, dat wederzijdse instemming en tederheid centraal staan, en dat er een aantal duidelijke verboden gelden.
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de zonde (of lastering) tegen de Heilige Geest. Dit wordt ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd.
De grootste zonde in de islam is shirk. Dit is het toekennen van deelgenoten aan Allah, zoals het aanbidden van iets of iemand anders dan Hij. Binnen de islam wordt dit gezien als de enige onvergeeflijke zonde als men hier niet oprecht berouw voor toont tijdens het leven.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
De zeven hoofdzonden zijn:
Allah vergeeft ALLE zonden — zonder limiet. Koran 39:53: "O Mijn dienaren die buitensporig tegen zichzelf gezondigd hebben, wanhoop niet aan Allahs barmhartigheid. Voorwaar, Allah vergeeft ALLE zonden. Hij is de Alvergevende, de Meest Barmhartige." Dit is de sterkste directe Koranische bevestiging van de hadith.
Wanneer Allah in de Koran zegt dat shirk (afgoderij) niet vergeven zal worden (Koran 4:48), verwijst dit naar degenen die sterven terwijl ze shirk begaan zonder zich te bekeren. Als iemand echter shirk begaat en zich vervolgens oprecht bekeert vóór zijn dood, kan Allah hem vergeven, zolang hij maar niet in die toestand sterft.
In de islam worden zonden vergeven door oprecht berouw te tonen (tawbah), vergeving te vragen (istighfar) en goede daden te verrichten. Allah belooft in de Koran (39:53) dat Hij alle zonden vergeeft voor wie zich met een eerlijk hart tot Hem wenst te wenden.
De grootste van de zonden die als al-Kaba'ir worden beschreven, is het toekennen van amuletten aan God, oftewel Shirk.
Hoogmoed staat bekend als hubris (van het Oudgriekse ὕβρις) of ijdelheid; het wordt beschouwd als de oorspronkelijke en ergste van de zeven hoofdzonden – de meest demonische – op bijna elke lijst. Hoogmoed wordt ook gezien als de bron van de andere hoofdzonden.
In de islam worden zonden gezien als overtredingen van de goddelijke wetten. Ze worden grofweg ingedeeld in kleine zonden en grote zonden (de 'zeven vernietigende zonden'). De ultieme onvergeeflijke zonde is shirk (het toekennen van deelgenoten aan Allah). Berouw (tawbah) is essentieel om vergeving te vragen.