Volgens de christelijke Bijbel is er één specifieke zonde die nooit wordt vergeven: de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de eeuwige zonde genoemd).
Volgens de Bijbel is de enige zonde die God niet vergeeft de lastering tegen de Heilige Geest (ook wel de onvergeeflijke of eeuwige zonde genoemd). In de christelijke theologie betekent dit dat iemand bewust, blijvend en met koppigheid de goedheid en de werking van God afwijst, waardoor vergeving niet mogelijk is omdat de persoon er zelf voor kiest om Gods genade niet te ontvangen.
Jezus Christus noemde de Heilige Geest 'Geest van de Waarheid' (Johannes 14:17; 15:26; Johannes 16:13) en waarschuwde ons: 'Alle soorten zonden en godslasteringen zullen de mensen vergeven worden, maar de godslastering tegen de Heilige Geest zal de mensen niet vergeven worden' (Matteüs 12:31).
De zeven hoofdzonden (in de volksmond ook wel de zeven dodelijke zonden genoemd) zijn hoogmoed, hebzucht en lust, aangevuld met afgunst, gulzigheid, woede en luiheid. In de christelijke traditie zijn dit geen losse daden, maar diepe menselijke neigingen die tot ander fout gedrag leiden.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
Samenvatting van het antwoord. De 7 belangrijkste zonden in de islam zijn: 1- shirk (afgoderij); 2- hekserij; 3- het doden van iemand die Allah ons verboden heeft te doden; 4- het verduisteren van het vermogen van wezen; 5- het aannemen van riba (woekerrente); 6- vluchten van het slagveld; en 7- het belasteren van kuise, onschuldige vrouwen.
De zeven hoofdzonden zijn:
Moord, met uitzondering op het uitvoeren van oorlogshandelingen, het uitvoeren van een wettige doodstraf en zelfverdediging. Woede die leidt tot het opzettelijke verlangen je naaste te doden of ernstig te verwonden. Terrorisme. Zelfmoord.
In het Nieuwe Testament worden verschillende zaken concreet veroordeeld (maar zelden expliciet zonde genoemd), zoals "boze gedachten, moord, overspel, ontucht, diefstal, valse getuigenissen en laster" (Matteüs 15:18-19), "hebzucht, kwaadaardigheid, bedrog, ...
6) Gulzigheid-Matigheid
Gulzigheid uit zich in buitensporig en ongecontroleerd eet- en drinkgedrag. Het enige doel van dit gedrag is lustbevrediging. Een vraatzuchtig mens is te vergelijken met een varken.
Dit zijn degenen die je vertrouwen hebben beschaamd, je goedheid hebben misbruikt of je innerlijke rust hebben verstoord. Leer waarom het vergeven van de verkeerde mensen je mentale helderheid kan schaden, je energie kan uitputten en je herstel kan vertragen. Het gaat hier niet om bitterheid, maar om het beschermen van je grenzen en het erkennen van je eigenwaarde.
Godslastering tegen de Geest – de onvergeeflijke zonde – is een voortdurende verharding van je hart tegen de Heilige Geest, die je probeert te leiden tot bekering van je zonden en geloof in Christus. Bovendien is het een kwestie van het hart die zich manifesteert in je woorden.
Antwoord. Johannes 20:23: Als u iemands zonden vergeeft, worden ze hem vergeven; als u iemand de vergeving onthoudt, wordt die hem onthouden. Marcus 2:7 stelt dat alleen God zonden kan vergeven (vgl. Psalm 1:1).
Zij die zich schuldig hebben gemaakt aan de onvergeeflijke zonde van het verloochenen van de Heilige Geest en de onvergeeflijke zonde van het vergieten van onschuldig bloed, moeten Gods gerechtigheid onder ogen zien. Zij moeten de volle straf van de gerechtigheid ondergaan.
Exodus 20. Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hierboven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel er niet voor neer en vereer ze niet, want Ik, de HEER, uw God, duld geen ontrouw.
de overspeler kan door God vergeven worden, maar hij kan niet opnieuw trouwen; als hij dat wel doet, pleegt hij overspel.
De grootste zonde is het afwijzen van de redding die Christus voor ons heeft verworven. De reden dat het "onvergeeflijk" wordt genoemd, is dat iemand in die geestesgesteldheid nooit berouw zal hebben van die zonde en daarom nooit vergeving zal ontvangen.
Daarom zeg ik jullie: elke zonde en elke laster kan vergeven worden, maar godslastering tegen de Geest zal niet vergeven worden. Wie kwaad spreekt over de Zoon van de Mens, zal vergeven worden, maar wie kwaad spreekt over de Heilige Geest, zal niet vergeven worden, noch in deze tijd, noch in de toekomende tijd (Matteüs 12:31-32).
De zeven zonden, in de christelijke traditie beter bekend als de zeven hoofdzonden, zijn hoogmoed, hebzucht en lust. Paus Gregorius de Grote stelde deze lijst in de zesde eeuw op als de diepere wortels van al het menselijk kwaad.
In het eerste verhaal van de Bijbel leidde de zonde van hoogmoed tot rebellie. De innerlijke houding van hoogmoed kwam tot uitdrukking in een uiterlijke daad van rebellie. Deze eerste zonde vond niet plaats op aarde, maar in de hemel.
De zeven hoofdzonden (ook wel de zeven zonden genoemd) zijn: hoogmoed, hebzucht en lust. Dit christelijke overzicht van menselijke ondeugden werd in de zesde eeuw vastgesteld door paus Gregorius de Grote.
Op deze manier stellen we vandaag een hernieuwde aandacht vast voor de traditie van de 'zeven hoofdzonden': hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, gulzigheid, toorn en luiheid.
Ze worden niet expliciet in de Bijbel genoemd, maar ontwikkeld binnen de vroegchristelijke theologische traditie, gebaseerd op verschillende Bijbelpassages. In de standaardlijst van de Katholieke Kerk zijn de zeven hoofdzonden: hoogmoed, afgunst, woede, gulzigheid, lust, luiheid en hebzucht.
In de islam is er slechts één zonde die absoluut niet wordt vergeven als iemand daarmee sterft zonder oprecht berouw: shirk (het toekennen van partners aan Allah). Alle andere zonden, hoe groot ook, kan God vergeven als Hij dat wil.
Ouders ongehoorzaam zijn Valse getuigenis / liegen onder ede Magie (Sihr) De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) noemde zeven vernietigende zonden, waaronder shirk, magie, moord, het consumeren van rente, het consumeren van het bezit van wezen, vluchten van het slagveld en het belasteren van kuis gelovige vrouwen.