Door WereldData · Gepubliceerd op
Koning Salomo had de meeste vrouwen in de Bijbel, namelijk 700 vrouwen en 300 bijvrouwen. Andere mannen met meerdere vrouwen waren David, Jakob en Abraham.
Mozes had twee vrouwen, Jakob en Abraham ook, David meerdere, Salomo nota bene zevenhonderd.
Abraham had drie vrouwen: Sara, Hagar en Ketura. Jakob, David en Salomo hadden ook allemaal meerdere vrouwen. Salomo had 700 vrouwen en 300 bijvrouwen.
Koning Salomo had duizend vrouwen, lezen we onder andere in Hooglied 8. Om precies te zijn: 700 vorstinnen en 300 bijvrouwen.
Salomo, de derde koning van Israël (regeerde ca. 968-928 v.Chr.), zou een harem hebben gehad met 700 vrouwen en 300 bijvrouwen (1 Koningen 11:3). Tot zijn vrouwen behoorden naar verluidt de dochter van de farao, evenals vrouwen van Moabietische, Edomitische, Sidonische en Hettitische afkomst (1 Koningen 7:8; 11:1).
2 De Heer had het volk Israël duidelijk opgedragen: ‘Jullie mogen niet met hen trouwen, want zij zullen jullie hart tot hun goden keren.’ Toch bleef Salomo hen liefhebben. 3 Hij had 700 vrouwen van koninklijke afkomst en 300 bijvrouwen. En inderdaad, zij keerden zijn hart van de Heer af.
Koning David had volgens de Bijbel zeker acht officiële vrouwen, naast een onbekend aantal bijvrouwen. Samen schonken zij hem talloze zonen en dochters.
Jesaja 4:1
Op die dag zullen zeven vrouwen één man vastgrijpen en zeggen: "Wij zullen ons eigen eten eten en onze eigen kleren kopen; laat ons alleen uw naam dragen. Neem onze schande weg!"
Tijdens de 7,5 jaar dat hij als koning van Juda in Hebron regeerde, was David getrouwd met Ahinoam, Abigail, Maacha, Haggith, Abital en Eglah. Nadat David zijn hoofdstad naar Jeruzalem had verplaatst, trouwde hij met Batseba. Elk van zijn eerste zes vrouwen schonk David een zoon, terwijl Batseba hem vier zonen schonk.
1 Koningen 11:1-5 MSG (The Message)
Hij had zevenhonderd koninklijke vrouwen en driehonderd bijvrouwen – duizend vrouwen in totaal! En zij verleidden hem om zich van God af te keren. Naarmate Salomo ouder werd, verleidden zijn vrouwen hem met hun vreemde goden en werd hij ontrouw – hij bleef niet trouw aan zijn God zoals zijn vader David had gedaan.
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
De Bijbel bevat veel inspirerende vrouwen die op cruciale momenten moed, leiderschap en geloof toonden. Hier zijn drie krachtige voorbeelden, variërend van profetessen tot koninginnen en discipelen:
Ondanks deze nuances in het Bijbelse perspectief op polygamie, hadden veel belangrijke figuren meer dan één vrouw, zoals Esau (Gen 26:34; 28:6-9), Jakob (Gen 29:15-28), Elkana (1 Samuel 1:1-8), David (1 Samuel 25:39-44; 2 Samuel 3:2-5; 5:13-16) en Salomo (1 Koningen 11:1-3).
Aartsvader Jakob, zoon van Isaak, had van vier vrouwen (Lea, Rachel, Bilha, Zilpa) zonen en dochters. Slechts één dochter wordt met name genoemd: Dina. Lea baarde zes zonen en Dina. Lea's zuster Rachel kreeg Jakobs twee jongste zonen.
Volgens de Bijbel had Abraham drie vrouwen:
De Vrouwenbijbel is een speciale editie van de Herziene Statenvertaling (HSV) die extra aandacht schenkt aan bekende en minder bekende vrouwen uit de Bijbel, de relatie met God, en de praktische toepassing in het dagelijks leven.
Het hebben van zoveel echtgenotes was waarschijnlijk een statussymbool voor Salomo. Veel van deze echtgenotes werden vermoedelijk verkregen als onderdeel van een politieke strategie: denk aan buitenlandse prinsessen die werden uitgehuwelijkt om vrede of bondgenootschappen te verzekeren. Ze werden waarschijnlijk ondergebracht op verschillende locaties die werden beheerd door eunuchen en ambtenaren.
Koning Salomo had volgens de BasisBijbel in totaal duizend vrouwen, bestaande uit 700 hoofdvrouwen (prinsessen) en 300 bijvrouwen.
Volgens het Bijbelse verhaal had Salomo 700 vrouwen en 300 bijvrouwen. De vrouwen werden beschreven als buitenlandse prinsessen, waaronder de dochter van de farao en vrouwen uit Moab, Ammon, Edom, Sidon en de Hethieten.
Volgens de Bijbel had Mozes twee vrouwen. Zijn eerste vrouw was de Midianitische Zippora, de dochter van Jetro. Zijn tweede vrouw was een Cusjitische (Ethiopische) vrouw, met wie hij volgens sommige tradities trouwde nadat Zippora uit beeld was verdwenen.
De term vrouw van god kan verwijzen naar de godin Asjera uit de vroege theologiegeschiedenis, naar een vrome vrouw die leeft volgens het geloof, of in overdrachtelijke zin naar concepten zoals wijsheid (Sophia).
II Sam. 3:2–5 vermeldt dat David zes vrouwen had toen hij in Hebron was: Ahinoam van Jizreël, Abigaïl, de vrouw van Nabil de Karmeliet, Maächa, dochter van Talmai, Haggith, Abital en Egla.
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
In tegenstelling tot de vrouw uit Spreuken 31 is de vrouw uit Spreuken 7 het prototype van de "wildebras". Ze is onstuimig en heeft haar houvast verloren; ze heeft besloten zelf te bepalen hoe ze haar leven wil leiden, wat haar seksualiteit is en hoe ze met mannen omgaat.
Naamah, een prinses van Ammon (een deel van het huidige Jordanië), die op veertienjarige leeftijd in Jeruzalem aankomt om met koning Salomo te trouwen en van al zijn vrouwen de enige is die zijn hart verovert en de moeder van zijn dynastie wordt, is de vertelster van de roman van Aryeh Lev Stollman, uitgegeven door Aryeh Nir/Modan (Tel Aviv) in het Hebreeuws.