Vele belangrijke personen hebben zich ingezet voor de rechten van vrouwen, waaronder Aletta Jacobs, Mary Wollstonecraft en Elizabeth Cady Stanton. Zij vochten voor gelijke behandeling, onderwijs en kiesrecht.
In september 1918 diende het vrijzinnig-democratische Kamerlid Hendrik Pieter Marchant een initiatiefwet in tot instelling van actief kiesrecht voor vrouwen, de 'Wet Marchant'. Onder druk van revolutionaire bewegingen werd deze wet in 1919 aangenomen in Nederland. Deze wet trad in werking op 28 september 1919.
In 1911 richtte Josephine Dodge, die ook een beweging leidde om kinderdagverblijven op te richten voor werkende moeders, de National Association Opposed to Woman Suffrage (NAOWS) op. De NAOWS was vooral populair in steden in het noordoosten van de Verenigde Staten.
In 1883 dient Jacobs al een aanvraag in om zichzelf verkiesbaar te stellen maar dat verzoek wordt afgewezen. Wanneer haar man komt te overlijden stort ze zich, meer en fanatieker dan ooit, volledig op de rechten voor vrouwen over de hele wereld.
Mary Wollstonecraft was Verlichtingsfilosoof. Ze wordt gezien als de grondlegger van het feminisme. Mary was al heel jong gefrustreerd over het feit dat vrouwen als bezit werden gezien en niet dezelfde kansen hadden als mannen.
Susan B. Anthony was een voorvechter van vrouwenkiesrecht, abolitionist en activist voor vrouwenrechten. Carrie Chapman Catt was een voorvechter van vrouwenkiesrecht, vredesactivist en medeoprichter van de League of Women Voters. Septima Poinsette Clark was een onderwijzeres en burgerrechtenactiviste.
Wie de naam Aletta Jacobs hoort, denkt aan de eerste vrouwelijke arts en het vrouwenkiesrecht. Haar naam staat op scholen, straten en prijzen. Maar de kern van haar strijd ligt in dozen en brieven, zorgvuldig bewaard bij Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis.
Maar Davison had waarschijnlijk niet de intentie om zichzelf op te offeren. Ze kocht een retourticket voor de trein op de dag van Derby, wat erop wijst dat ze niet had gewild dat haar protest tot haar dood zou leiden. De WSPU organiseerde een rouwstoet voor Davison. 5000 vrouwen uit heel Groot-Brittannië kwamen samen in Londen.
Nieuw-Zeeland was in 1893 het eerste land ter wereld dat vrouwen definitief het stemrecht toekende bij parlementsverkiezingen. Vrouwen mochten er vanaf dat jaar stemmen, al kregen ze pas in 1919 het recht om zich ook zelf kandidaat te stellen.
De geschiedenis van vrouwenrechten is een eeuwenlange strijd voor gelijke behandeling. Deze ontwikkeling wordt vaak in drie grote 'feministische golven' ingedeeld. Deze bewogen geschiedenis leidde in Nederland onder andere tot het vrouwenkiesrecht in 1919 en de wettelijke afschaffing van handelingsonbekwaamheid in 1956.
Hoewel Suffragents zich uitsluitend richt op de New Yorkse afdeling van de Men's League, erkent Kroeger dat de organisatie een veel grotere reikwijdte had en een nationaal netwerk creëerde van prominente mannen die zich via hun publieke optreden inzetten voor vrouwenkiesrecht, zoals socialist Max Eastman, onderzoeksjournalist Upton Sinclair, ...
De 10 landen met de slechtste GII-scores zijn, in aflopende volgorde: Guinee, Mali, Haïti, Guinee-Bissau, Liberia, Afghanistan, Tsjaad, Somalië, Nigeria en Jemen, dat laatste staat op de lijst van landen waarvoor gegevens beschikbaar zijn.
UN Women. UN Women is de organisatie van de Verenigde Naties voor vrouwenrechten en gendergelijkheid. Vanuit field offices voert UN Women projecten uit in meer dan 90 landen en in New York zet UN Women diplomatieke druk op regeringen om discriminerende wetten en beleid te veranderen.
Wilhelmina Drucker In Nederland voltrok zich vanaf het laatste kwart van de negentiende eeuw de Eerste Feministische Golf (ca. 1870-1920). Typerend hiervoor waren vooral twee dames, Aletta Jacobs en Wilhelmina Drucker, en de strijd voor het recht op gelijke onderwijskansen en politiek stemrecht voor vrouwen.
Dit omvat het recht om vrij van geweld en discriminatie te leven; te genieten van de hoogst haalbare standaard van fysieke en mentale gezondheid; onderwijs te volgen; eigendom te bezitten; te stemmen; en een gelijk loon te verdienen.
Vrouwenkiesrecht in Nederland werd ingevoerd in 1917 (passief kiesrecht) en 1919 (actief kiesrecht), mede door de inzet van pioniers zoals Aletta Jacobs en Wilhelmina Drucker.
Hoewel vrouwen in Brunei stemrecht hebben, heeft het land sinds 1962 geen verkiezingen gehouden, waardoor zij hun recht niet hebben kunnen uitoefenen. Er is maar één land ter wereld waar vrouwen geen wettelijk stemrecht hebben: Vaticaanstad.
Pas in 1917 werd in Nederland het passief kiesrecht voor vrouwen ingevoerd. Vrouwen konden toen voor politieke functies gekozen worden, maar mochten niet zelf stemmen. In 1919 kregen vrouwen het felbegeerde actief kiesrecht, waardoor ze zelf mochten stemmen.
De bekendste voorvechtster van het vrouwenkiesrecht in Nederland is Aletta Jacobs, bijgestaan door figuren als Wilhelmina Drucker.
Volgens de Canadese wetgeving werden vrouwen niet als "personen" beschouwd. De Famous Five ( Emily Murphy, Henrietta Muir Edwards, Nellie McClung, Louise McKinney en Irene Parlby) lieten zich hierdoor niet ontmoedigen. Ze brachten hun zaak voor het Judicial Committee of the Privy Council in Londen, Engeland, wat destijds de laatste mogelijkheid tot beroep was.
Emily Wilding Davison. Emily Wilding Davison is vooral bekend als martelaar voor de vrouwenkiesrechtbeweging, nadat ze werd aangereden en gedood door het galopperende paard van koning George V.
Dianne Feinstein. Dianne Emiel Feinstein (geboren Goldman; 22 juni 1933 – 29 september 2023) was een Amerikaanse politica die van 1992 tot haar overlijden in 2023 senator was voor de staat Californië.
In 1789, het jaar van de Franse Revolutie, schreef Olympe de Gouges een Verklaring van de rechten van de vrouw. Deze beïnvloedde Mary Wollstonecraft (1759-1797), die het boek Rechtvaardiging van de rechten van vrouwen (1792) schreef.
Onder leiding van Elizabeth Cady Stanton, een jonge moeder uit het noorden van de staat New York, en de quaker-abolitioniste Lucretia Mott, woonden zo'n 300 mensen – voornamelijk vrouwen – de Seneca Falls-conferentie bij om een koers uit te zetten voor de vrouwenrechtenbeweging.
Aletta Jacobs veranderde de geschiedenis van Nederland. Ze werd arts in een tijd waarin vrouwen bijna geen kans kregen om te studeren. Daarna zette ze zich in voor gelijke rechten voor vrouwen. In dit artikel ontdek je wie ze was en wat ze heeft bereikt.