De apostel Paulus werkte nauw samen met verschillende invloedrijke vrouwen in de vroege kerk, onder wie Febe, Priscilla en Junia. In zijn brieven noemt hij hen bij naam en prijst hij hun grote inzet voor het evangelie.
In zijn persoonlijke groeten prees Paulus de diensten van verschillende vrouwen, waaronder Phoebe, een diaken in Kenchreae (verzen 1-2); Priscilla, die samen met haar man Aquilla een huisgemeente leidde (verzen 3-5); Maria, een hardwerkende vrouw (vers 6); Junia, een apostel (vers 7); en Tryphena, Tryphosa en Persis, die zich inspanden...
Maria, Junia, Julia, Tryphaena, Tryphosa: arbeiders in de Heer
In zijn lofbetuigingen aan de Romeinen noemt de heilige Paulus nog vijf andere vrouwen bij naam. Hoewel de beschrijvingen kort zijn, geeft het feit dat Paulus hen specifiek noemt aan dat hij respect heeft voor hun dienstbaarheid. Julia wordt slechts genoemd als iemand die gegroet moet worden.
Vijf bijzondere vrouwen in de Bijbel
Het uitsluiten van vrouwen van geestelijke ambten, zoals priester of predikant, is voornamelijk gebaseerd op traditie en specifieke interpretaties van heilige boeken. Binnen het christendom (met name in de Rooms-Katholieke Kerk en orthodoxe stromingen) is het argument dat Jezus alleen mannen als apostelen koos en het ambt sindsdien voorbehouden is aan mannen.
De Bijbel geeft geen eenduidig antwoord over vrouwen in het ambt. Er is door de eeuwen heen flink gediscussieerd en de visies verschillen sterk per stroming.
Junia (1ste eeuw), de vrouwelijke apostel
Wie hetzelfde vers in oudere bijbelvertalingen opzoekt, komt voor een verrassing te staan: ze hebben van Junia — het mannelijke — Junias gemaakt! Pas na 1977 (!) werd het voor Bijbelwetenschappers duidelijk dat Junia een vrouw was.
De verhalen van deze grote vrouwen uit de Bijbel – Maria, Esther, Ruth en Maria Magdalena – zijn ook vandaag de dag nog belangrijk. Ze dienen als blijvende voorbeelden van geloof, moed en loyaliteit en illustreren de kracht van vertrouwen in Gods plan.
Mozes had twee vrouwen, Jakob en Abraham ook, David meerdere, Salomo nota bene zevenhonderd.
Het Nieuwe Testament begint met het geslachtsregister van Jezus Christus. Hierin komen vijf vrouwen voor, van wie er vier bij naam genoemd worden: Tamar, Rachab, Ruth en Maria. Verder wordt er verwezen naar de vrouw van Uria" - dat " is Bathseba.
Alle vrouwen worden gestraft voor de zonde van Eva en worden onder de heerschappij van de man gesteld. (Genesis 3:16) Tot de vrouw zeide Hij: Ik zal zeer vermenigvuldigen uw smart, namelijk uwer dracht; met smart zult gij kinderen baren; en tot uw man zal uw begeerte zijn, en hij zal over u heerschappij hebben.
Kolossenzen 3:16 zegt: “ Laat het woord van Christus rijkelijk in u wonen, en onderwijs en vermaan elkaar in alle wijsheid, en zing psalmen, lofzangen en geestelijke liederen met dankbaarheid in uw hart tot God.”
Hij noemde twee vrouwen in de kerk bij naam: Euodia en Syntyche. Ik heb medelijden met deze vrouwen. Deels omdat de apostel Paulus hen bij naam noemde (en zij daardoor onsterfelijk werden als de ruziënde vrouwen van de Filippijnse kerk).
Maar soms, in ons dagelijks leven en de moeilijkheden die we tegenkomen, kunnen we ons onzichtbaar en ondergewaardeerd voelen. Net zoals de minder bekende vrouwen in de Bijbel. Vandaag wil ik een aantal van die minder bekende vrouwen uit de Bijbel onder de loep nemen: Jehoseba, Abigail, Lois en Eunice.
Junia (persoon uit het Nieuwe Testament) Junia, ook wel ten onrechte Junias genoemd (Bijbels Grieks: Ἰουνία /Ἰουνίας, Iounia/Iounias), was een vroege christelijke vrouwelijke apostel in de eerste eeuw, bekend uit de brief van Paulus de Apostel aan de Romeinen.
Paulus spreekt over vrouwen die de leiding hadden over dergelijke huisgemeenten (Apphia in Filemon 2; Prisca in 1 Korintiërs 16:19). Deze praktijk wordt bevestigd door andere teksten die ook vrouwen noemen die kerken in hun huis leidden, zoals Lydia van Thyatira (Handelingen 16:15) en Nympha van Laodicea (Kolossenzen 4:15).
Het hebben van zoveel echtgenotes was waarschijnlijk een statussymbool voor Salomo. Veel van deze echtgenotes werden vermoedelijk verkregen als onderdeel van een politieke strategie: denk aan buitenlandse prinsessen die werden uitgehuwelijkt om vrede of bondgenootschappen te verzekeren. Ze werden waarschijnlijk ondergebracht op verschillende locaties die werden beheerd door eunuchen en ambtenaren.
Volgens de Bijbel is het huwelijk in de kern bedoeld voor één man en één vrouw, maar in het Oude Testament stond God het tijdelijk toe dat mannen meerdere vrouwen of bijvrouwen hadden. In het Nieuwe Testament wordt de oorspronkelijke norm van één vrouw per man hersteld.
De Bijbel bevat veel inspirerende vrouwen die op cruciale momenten moed, leiderschap en geloof toonden. Hier zijn drie krachtige voorbeelden, variërend van profetessen tot koninginnen en discipelen: Katholieke Vesting
Maria wordt al sinds het vroege christendom vereerd en wordt vaak beschouwd als de heiligste en grootste heilige.
Esther werd door God uitgekozen, “voor zo’n tijd als deze” (Esther 4:14), om zijn volk te redden. Ze was gehoorzaam en moedig en bracht haar eigen leven in gevaar om zo veel anderen te redden.
Verrassend genoeg nam hij vrouwen op in zijn geslachtsregister. Er zijn vijf vrouwen opgenomen in de afstamming van Jezus, waaronder Maria, de moeder van Jezus. Vrouwen worden in de Schrift vaak niet bij naam genoemd; Matteüs noemt er echter drie: Tamar, Rahab en Ruth. De moeder van Salomo, Batseba, wordt niet bij naam genoemd.
Vrouwen moeten gedurende uw samenkomsten zwijgen. Ze mogen niet spreken, maar moeten ondergeschikt blijven, zoals ook in de wet staat. Als ze iets willen leren, moeten ze het thuis aan hun man vragen, want het is een schande voor een vrouw als ze tijdens een samenkomst spreekt.
Ze laat Jezus geboren worden in een Esseense nederzetting bij Qumran aan de Dode Zee. Daar zou ook een Bethlehem hebben gelegen. Jozef en Maria waren lid van deze Esseense gemeenschap. Jezus trouwde later met Maria Magdalena. Ze kregen een dochter en na de kruisiging twee zoons.
De apostel Paulus leert dat seks hoort binnen het huwelijk tussen één man en één vrouw, dat het een gave is, maar dat ongetrouwd blijven ook goed is. Zijn kernpunten over dit onderwerp staan met name in zijn brieven aan de Korinthiërs.