Ja, een zwangerschapstest is bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meestal positief, omdat je lichaam wel het zwangerschapshormoon hCG aanmaakt. Heel zelden is de test negatief doordat het hormoongehalte te laag is, maar vertrouw bij klachten nooit op een negatieve test.
Ja, je test altijd positief bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap omdat je lichaam het zwangerschapshormoon hCG aanmaakt. Een thuistest kan echter geen onderscheid maken tussen een normale zwangerschap en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Je kunt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap niet zelf testen met een normale zwangerschapstest thuis, maar een arts kan het wel vaststellen met een inwendige echo en bloedonderzoek. Een thuistest geeft gewoon 'zwanger' aan, omdat je lichaam wel het hormoon hCG aanmaakt.
Als je een zwangerschapstest doet, zal de uitslag positief zijn. Toch kan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zich niet normaal ontwikkelen.
Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan de hCG-concentratie op hetzelfde niveau blijven of heel langzaam stijgen, maar dat kan alleen worden vastgesteld door met een bloedonderzoek vast te stellen hoeveel hCG je in je bloed hebt. Meestal wordt dit gedaan in een dokterspraktijk of ziekenhuis.
Klachten bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Als de eileider scheurt kan ineens erge buikpijn ontstaan. Vaak heb je ook schouderpijn en het gevoel dat je moet poepen, terwijl er niets komt. Dit komt door bloed in de buikholte. Ook misselijkheid, braken, snelle pols, zweten en flauwvallen komen voor.
Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan het hCG-niveau in 48 uur met minder dan 66% stijgen. Er is enige overlap tussen de mogelijke trends in hCG-niveaus bij normale en buitenbaarmoederlijke zwangerschappen. Als het hCG-niveau echter langzaam stijgt of daalt, kan dit erop wijzen dat er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Je merkt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap meestal tussen de vijfde en twaalfde week van de zwangerschap, doordat je klachten krijgt zoals erge buikpijn en bloedverlies. In de allereerste weken (week 4 tot 5) voel jevaak nog niets afwijkends, behalve een positieve zwangerschapstest.
In werkelijkheid detecteren zwangerschapstesten het hormoon HCG in de urine, ongeacht waar de vruchtzak zich innestelt. Daarom kunt u, zelfs in het geval van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, nog steeds typische zwangerschapssymptomen ervaren en zal de test waarschijnlijk twee streepjes laten zien.
De belangrijkste symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn buikpijn aan één kant van de onderbuik, vaginaal bloedverlies en duizeligheid of schouderpijn. Deze klachten ontstaan meestal tussen de vier en twaalf weken van de zwangerschap.
De eerste symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn vaginaal bloedverlies en pijn in de onderbuik, die vaak optreden tussen week 5 en 12 van de zwangerschap. Deze beginnende klachten lijken vaak op een normale menstruatie of een miskraam.
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt meestal in het eerste trimester vastgesteld. De meest voorkomende zwangerschapsduur waarop de diagnose wordt gesteld, ligt tussen de 6 en 10 weken, maar de levensvatbaarheid van de foetus kan tot aan de bevalling worden vastgesteld.
Als u test op de eerste dag van uw verwachte menstruatie, kunt u ook een negatieve uitslag krijgen – zelfs wanneer u wel zwanger bent – indien: Uw test niet gevoelig genoeg is om te gebruiken voor vroeg testen. U niet de eerste urine van de dag hebt gebruikt; dan was de hCG-concentratie in uw urine niet hoog genoeg.
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt ontdekt via een vroege echo en bloedonderzoek, omdat artsen merken dat de baarmoeder leeg is terwijl het hormoon HCG wel stijgt. Vrouwen merken dit vaak door buikpijn aan één kant, vreemd bloedverlies of schouderpijn.
Een positieve zwangerschapstest betekent dat er hCG-hormoon in je urine zit, wat meestal wijst op een zwangerschap, maar een onterecht positieve uitslag of een vroege miskraam kan komen door een vroege miskraam, medicengebruik, of een verouderde test.
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap komt voor bij ongeveer 1 op de 100 tot 2 op de 100 zwangerschappen (minder dan 1% tot 2%). In de meeste gevallen (95%) nestelt de bevruchte eicel zich vast in een eileider.
Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zit de pijn meestal links of rechts onderin de buik, en kan het ook uitstralen naar je schouder of pijn doen bij het bewegen. Bel direct je huisarts, verloskundige of de spoedpost bij ernstige klachten.
Ja, bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap test je positief op een zwangerschapstest. Je lichaam maakt immers het zwangerschapshormoon hCG aan, net als bij een normale zwangerschap. Een thuistest kan dit hormoon meten in je urine.
Dan is het beter om de eerste 3 maanden niet zwanger te worden. Wanneer je bij een nieuwe zwangerschap ongeveer 2 weken over tijd bent, kan er een vroege vaginale echo worden gemaakt. We kijken dan waar het vruchtje zit. Het risico dat de innesteling weer buiten de baarmoeder is, is ongeveer 15 tot 20% hoger.
Een negatieve zwangerschapstest op urine (dus niet zwanger) betekent nog niet dat je geen extra-uteriene zwangerschap hebt: bij twijfel gebeurt er een bloedname door een arts. Van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kun je soms heel weinig last hebben, maar evengoed zeer ernstige symptomen ondervinden.
Als je hCG in je bloed hebt, kan het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn. Heb je geen hCG in je bloed, dan is het geen buitenbaarmoederlijke zwangerschap en ben je niet zwanger.
Als je te snel na je zwangerschap een thuistest hebt gedaan, heeft je lichaam mogelijk nog niet genoeg hCG aangemaakt om in de testresultaten te verschijnen. Dit noemen we een vals-negatieve uitslag. Een vals-negatieve uitslag betekent dat de test aangeeft dat je niet zwanger bent, terwijl je dat wel bent.
Symptomen. In het begin is het mogelijk dat je geen klachten ervaart. Later kan je vaginaal bloedverlies en/of pijn aan één kant of onderin de buik krijgen. Deze klachten kunnen voelen als een abnormale of late menstruatie of doen denken aan een miskraam.
Eerste signalen buitenbaarmoederlijke zwangerschap rond week 4 tot 6
Symptomen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ontwikkelen zich meestal tussen de 4e en 12e week van de zwangerschap. Sommige vrouwen hebben in eerste instantie geen symptomen. Ze komen er mogelijk pas achter dat ze een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebben wanneer een vroege echo het probleem aan het licht brengt of wanneer ze later ernstigere symptomen ontwikkelen.