Iran heette vroeger officieel Perzië. In 1935 vroeg de lokale regering andere landen om voortaan de eigen naam van het land te gebruiken.
Perzië werd geregeerd door een sjah. De laatste sjah was erg pro-Westers en voerde snel veranderingen in, maar kreeg te maken met veel protesten en tegenstanders. In de Iraanse Revolutie van 1979 werd de sjah afgezet en werd Iran een islamitische republiek onder leiding van een ayatollah.
Iran wordt in de Bijbel genoemd, met name in het Oude Testament, onder de naam "Perzië" of "Paras" in sommige vertalingen.
Om precies te zijn gaan ze terug tot 17 november 1623. De sjah van Perzië, want zo heette Iran tot 1935 officieel, verleende toen een aantal handelsprivileges aan de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) voor de aankoop van zijde in Iran.
Iran heette tot 1935 Perzië en is dus erfgenaam van het oude Perzische keizerrijk dat lange tijd het Midden-Oosten beheerste. In 1979 maakte een revolutie een einde aan de heerschappij van de Shah en de monarchie. Nadien werd Iran een islamitische republiek en verzuurden de tot dan toe goede banden met het Westen.
De Keizerlijke Staat Iran, in de westerse wereld officieel bekend als de Keizerlijke Staat Perzië tot 1935 en algemeen aangeduid als Pahlavi-Iran, was de Iraanse staat onder het bewind van de Pahlavi-dynastie.
Hoewel het gebied dat het huidige Iran is, nooit op dezelfde manier gekoloniseerd is als India, werd het land in de 18e eeuw stukje bij beetje afgebroken en wat overbleef, werd min of meer de facto gekoloniseerd door Rusland en Groot-Brittannië.
Nee, Iran is zeker niet altijd islamitisch geweest. Het land, historisch bekend als Perzië, heeft een rijke geschiedenis van duizenden jaren, waarin het door verschillende godsdiensten en culturen is gevormd.
De Parthen werden opgevolgd door het Sasanidische Rijk (224-651), dat een gouden tijdperk inluidde in de geschiedenis van de Iraanse beschaving en bestond tot de Arabische verovering van Iran. Middeleeuws Iran wisselde af tussen heerschappij door grote buitenlandse rijken en verdeeldheid in verschillende kleinere koninkrijken.
Om verwarring te voorkomen tussen de twee buurlanden Iran en Irak, die beide betrokken waren bij de Tweede Wereldoorlog en bezet werden door de geallieerden, verzocht Winston Churchill tijdens de Conferentie van Teheran aan de Iraanse regering om de oude en onderscheidende naam "Perzië" te gebruiken door de Verenigde Naties [d.w.z. de geallieerden] ...
Iran staat er ook om bekend dat er graven van enkele Bijbelse figuren te vinden zijn. In Susa (het oude Sjoesjen) bevindt zich een plek waarvan men vermoedt dat het het graf van de profeet Daniël is. In Hamadan (het oude Ecbatana) is een plek waarvan men denkt dat het de graven van Esther en Mordechai zijn. Deze graven worden bezocht door pelgrims van verschillende Abrahamitische religies.
Israël beschouwt Iran als een existentiële bedreiging. Israël beschuldigt Iran van genocidale intenties, terwijl Iran Israël beschuldigt van genocide in Gaza. Daarom streeft Israël naar sancties en militaire actie tegen Iran om te voorkomen dat het land kernwapens verwerft.
Bijbelse namen voor het zuidelijke deel van het oude Mesopotamië zijn onder andere Shinar (het oude Sumer), Chaldea en Babylon, en voor het noordelijke deel Assyrië. De oude taal van de regio heet Akkadisch, genoemd naar de stad Akkad, een van de steden die door Nimrod in Shinar werden gesticht (Genesis 10:10).
Net als in veel andere landen in het Midden-Oosten is polygamie in Iran toegestaan. Om ook een andere vrouw te mogen trouwen heeft een man in Iran wel toestemming nodig van zijn eerste echtgenote. Veel komt polygamie in het land niet voor; de meeste Iraniërs moeten er niets van hebben.
De Iraanse volkeren stammen af van de Ariërs, een Indo-Europees volk dat rond 1000 v. Chr. naar Iran en de genoemde streken migreerde.
Farah Diba (geboren op 14 oktober 1938) is de weduwe van Mohammad Reza Pahlavi, de laatste sjah van Iran (vaak aangeduid als Perzië). Ze was keizerin (shahbanu) van 1967 tot de Iraanse Revolutie in 1979.
Mohammad Reza Shah Pahlavi (geboren 26 oktober 1919 in Teheran, Iran – overleden 27 juli 1980 in Caïro, Egypte) was de sjah van Iran van 1941 tot 1979, toen hij de Iraanse revolutie ontvluchtte en zijn heerschappij officieel eindigde na een referendum over de grondwet.
Hoewel Iran nooit een kolonie is geweest, droeg het niettemin de last van het Britse imperialisme. Door middel van kapitaal, corruptie en dwang zorgden de AIOC en de diplomatieke dienst ervoor dat Iran werd opgenomen in het 'informele imperium' en dat de Iraanse olie-industrie in het belang van Groot-Brittannië functioneerde.
De Iraanse neutraliteit werd genegeerd en het land verloor zijn feitelijke onafhankelijkheid aan de bezettingsmacht. De Britse en Sovjetautoriteiten domineerden het gebruik van de belangrijkste wegen en de Trans-Iraanse spoorlijn voor hun eigen doeleinden en ronselden en zetten Iraanse manschappen en materieel in voor de oorlogsinspanningen.
Ja, Iran komt voor in de Bijbel, van Genesis tot de profetieën over de eindtijd, maar onder zijn oude naam, Perzië.
De islam is de belangrijkste religie in Iran. Achtennegentig procent van de Iraanse bevolking is moslim, waarvan de meerderheid sjiitisch (89 procent) en de rest soennitisch is (10 procent).
Een groot deel van de voorheen 80.000 leden tellende Iraanse Joodse gemeenschap had Iran in 1978 verlaten. Vervolgens vluchtte of emigreerde meer dan 80% van de overgebleven Iraanse Joden tussen 1979 en 2006 uit het land. Begin 2013 woonde er nog een kleine Joodse gemeenschap van naar schatting 10.000 mensen in Iran als beschermde minderheid.
Vrouwen kunnen niet buiten Iran reizen zonder toestemming van hun echtgenoot, kunnen de doodstraf krijgen bij overspel. Een man kan zijn vrouw verbieden te werken. Vrouwen mogen niet zingen voor publiek, tenzij ze dat in een koor doen. De hoofddoek is verplicht; het niet dragen ervan kan zwaar bestraft worden.
Het christendom, het jodendom en het zoroastrisme zijn officieel erkend en beschermd en hebben enkele voorbehouden zetels in het parlement van Iran.