Reageren op een chronische klager doe je door duidelijke grenzen te stellen, het gesprek te sturen of actie te vragen. Drie effectieve manieren zijn: vraag om een oplossing, stuur aan op iets positiefs, of stel een harde grens.
Stel grenzen. Je kunt niet steeds hetzelfde gesprek voeren. Praat over je wens om te helpen, maar benoem ook de stress die het geklaag op jou heeft. Je zou hen kunnen aanmoedigen om met een professional te praten om hun problemen aan te pakken.
Op de werkvloer zou je bijvoorbeeld kunnen zeggen: " Ik wil graag met je bespreken hoe we dit kunnen oplossen, maar ik probeer niet steeds weer op dezelfde klacht in te gaan." In persoonlijke relaties zou je kunnen zeggen: "Ik begrijp dat je overstuur bent, maar laten we er vijf minuten over praten en dan over iets anders." Grenzen stellen helpt om te voorkomen dat de klacht zich herhaalt...
Soorten klagers
Mensen die aandacht zoeken door te klagen. Ze blijven maar doorzeuren over hoe ze het slechter hebben dan alle anderen. Chronische klagers: zelfs als ze hun klaagzang niet uiten, denken deze personen er waarschijnlijk wel over na. Volgens psychologen is dit gedrag dwangmatig.
Bescherm je eigen energie door duidelijke grenzen te stellen en niet mee te gaan in de klaagzang. Luister kort zonder oordeel, maar verleg de focus in het gesprek bewust naar concrete oplossingen of lichtere onderwerpen. Blijf vriendelijk, maar neem afstand als de negativiteit te zwaar wordt.
Om deze grenzen te stellen, communiceer je assertief maar respectvol en wees consequent in het handhaven ervan om het belang ervan te benadrukken. Erken bovendien wanneer je afstand moet nemen van een negatief persoon door minder tijd met hem of haar door te brengen of onderwerpen te vermijden die negativiteit oproepen.
Wees open en oprecht over het gedrag van de ander en help hen inzien dat ze aanhoudend klagen zonder een oplossing aan te dragen. Misschien hebben ze zelfs niet door dat ze zo negatief overkomen. Confrontatie is key, zolang je het assertief houdt: “Het valt me op dat je erg negatief bent.
Voor sommigen is constant klagen een manier om met stress, angst of gevoelens van machteloosheid om te gaan. Zoals Verywell Mind stelt, kunnen ze door hun grieven te uiten een gevoel van controle over hun omstandigheden krijgen, zelfs als dat illusoir is.
Iemand klaagt altijd door een behoefte aan aandacht, het vermijden van eigen verantwoordelijkheid of een aangeleerde pessimistische gewoonte. Ze zoeken vaak geen oplossing, maar willen vooral gehoord worden.
Iemand die niet tegen kritiek kan, noemen we doorgaans overgevoelig, lichtgeraakt of defensief. Als feedback steevast leidt tot boosheid of ontkenning, spreken we in psychologische zin vaak van narcistische trekken of een kwetsbaar ego.
Als je merkt dat je op het punt staat te klagen, pauzeer dan even en herformuleer je gedachte. In plaats van te zeggen: "Bah, mijn reistijd is zo lang", probeer eens: "Mijn reistijd geeft me de tijd om naar mijn favoriete podcast te luisteren." Je perspectief veranderen betekent niet dat je uitdagingen negeert; het gaat erom je te concentreren op wat wél binnen je macht ligt.
Luister naar de zorgen
Vraag ze: "Waarom denk je dat?" of "Ik hoor je en ik zou graag willen dat je verdergaat" om ze aan te moedigen hun klachten verder toe te lichten. Dit laat zien dat je ze niet als een belemmering of lastpost beschouwt en dat hun ideeën net zo waardevol kunnen zijn als die van ieder ander.
Voortdurend klagen kan een relatie op veel manieren verpesten. Het kan spanning en woede veroorzaken, de ander het gevoel geven dat hij of zij altijd fout zit, en een breuk tussen de twee tot gevolg hebben.
Omgaan met iemand die altijd gelijk wil hebben doe je door de strijd niet aan te gaan, de aanname los te laten en te kiezen voor rust in plaats van je gelijk te halen.
"Zeg niet tegen hen dat ze ieders leven zuur maken en dat ze jou persoonlijk irriteren." Mensen klagen om verschillende redenen: sommigen om aandacht te krijgen, sommigen omdat ze niet goed tegen frustratie kunnen, anderen omdat ze het gevoel hebben dat de verantwoordelijkheid elders ligt (dit staat bekend als een externe locus of control).
Daarnaast kunnen het tonen van empathie, het gesprek naar positievere onderwerpen leiden, oplossingsgerichte vragen stellen en je eigen ervaringen delen, helpen om het gesprek weg te sturen van voortdurend klagen, als je die aanpak verkiest boven het beëindigen van negatieve gesprekken.
De 4 meest bekende typen narcisten zijn de grandioze narcist, de verborgen narcist, de kwaadaardige narcist en de communale narcist. Hoewel psychologen vaak meer subtypen onderscheiden, worden deze vier hoofdvormen het vaakst gebruikt om verschillen in gedrag te verklaren.
Typische uitspraken van een narcist zijn vaak bedoeld om de schuld bij een ander te leggen, zoals “Dat heb ik nooit gezegd”, “Je bent veel te gevoelig” en “Als jij je anders gedroeg, was ik niet zo boos”. Ze gebruiken deze woorden om macht te behouden en jou te laten twijfelen aan de werkelijkheid.
Een manipulatieve narcist is iemand met een sterke focus op eigen belang die bewuste psychologische spelletjes gebruikt, zoals gaslighting, schuldverschuiving en het bespelen van emoties, om volledige controle over anderen te krijgen en te behouden.
Klagen over weer, verkeer (zowel files als treinvertraging) en politiek is erg populair. Je hoort mensen bijvoorbeeld vaak morren dat de politiek niets doet, maar je ziet ze ook geen actie ondernemen om zelf wat te doen of bewust iets niet te doen.
De gaslighter voelt zich zekerder en zekerder en denkt dat hij of zij ertoe doet en nodig is. Dit doet een gaslighter vaak niet doelbewust. Dit is hem of haar aangeleerd en omdat het steeds bevestiging oplevert, wordt het steeds hardnekkiger.
eind 14e eeuw, compleinen, "klagen, bewenen, treuren," ook "kritiek leveren, ontevredenheid uiten, bekritiseren," ook "een formele beschuldiging of aanklacht indienen bij een autoriteit," van de stam van Oudfrans complaindre "klagen" (12e eeuw), van Vulgar Latijn *complangere, oorspronkelijk "op de borst slaan," van Latijn com-, hier wellicht een ...
De beste reactie op agressieve klagers is om naar hun klachten te luisteren, hun problemen te erkennen en hen precies te laten weten hoe en wanneer deze zullen worden opgelost. Ze zijn op zoek naar resultaten, dus je moet hen een gedetailleerde planning geven voor de oplevering van een oplossing.
Onderzoek toont aan dat langdurige blootstelling aan cortisol de hippocampus kan doen krimpen, waardoor je minder goed in staat bent dingen helder te onthouden en je emoties te beheersen. Het resultaat is een frustrerende vicieuze cirkel. Chronisch klagen overspoelt je hersenen met cortisol. Een verhoogd cortisolgehalte beschadigt de hippocampus.
"Iemand die veel klaagt, heeft dat vaak doorheen de jaren aangeleerd. Dat kan te maken hebben met gebeurtenissen uit het verleden. Wie als kind bijvoorbeeld vaak te horen kreeg dat hij of zij niet mocht wenen maar sterk moest zijn, zal op den duur onthechten van zijn of haar emoties.