Volgens het bijbelboek Exodus in de Bijbel in 1000 seconden waren er tien plagen in Egypte.
De Bijbel spreekt meestal over tien plagen in Exodus, namelijk water in bloed, kikkers en muggen. Soms denkt men aan zeven plagen door latere liederen in de Bijbel (zoals Psalm 78) of de zeven laatste plagen uit het boek Openbaring (de schalen van de gramschap van God).
Tien plagen
Er is wel een gedichtje dat als ezelsbruggetje kan dienen om de volgorde van de plagen te onthouden. Tel daarbij op je vingers mee: Bloed en kikker Mug en prikker Pest en puist Hagel druist Sprinkhaan, dikke duisternis Dood die 't eerst geboren is. 2. Jannine maakte deze 'kijkdeur' met de tien plagen.
De tien plagen van Egypte werden volgens de Bijbel op het land losgelaten, omdat de farao de Israëlieten als slaven gebruikte en ze ook na dringende verzoeken van God niet wilde vrijlaten. De plagen zouden in de oude stad Pi-Ramses, aan de Nijldelta hebben plaatsgevonden.
Johannes ziet dus dit wonderteken in de hemel: zeven engelen met zeven schalen, die zeven plagen bevatten. Deze schalen zullen in het volgende hoofdstuk, het begin van het einde, over de aarde en de ongelovigen worden uitgestort, wanneer Gods toorn zal worden voltrokken.
Plaag Tien: De Dood van de Eerstgeborenen
Er zal luid gejammer klinken in heel Egypte – erger dan ooit tevoren en erger dan ooit tevoren zal zijn.”
De plagen van Egypte zijn tien zware rampen uit het Bijbelboek Exodus die God over het land stuurde. Dit gebeurde nadat de koning van Egypte, de farao, weigerde om het Joodse volk vrij te laten. De plagen worden in de Bijbel beschreven als straffen om de macht van God te tonen.
Hoewel er weinig archeologisch en historisch bewijs is om de Bijbelse verhalen over de plagen, het bestaan van Mozes of de massale uittocht van de Israëlieten te bevestigen, veronderstellen wetenschappers dat een kettingreactie van natuurlijke verschijnselen de schijnbaar bovennatuurlijke rampen die in de Bijbel worden beschreven, zou kunnen verklaren.
Sommige geleerden meenden dat Farao telkens 24 dagen lang gewaarschuwd werd en dat iedere plaag slechts zeven dagen duurde. Andere geleerden zijn van mening dat er zeven dagen lang gewaarschuwd werd waarna iedere plaag 24 dagen duurde.
De tien woorden
De tien plagen van Egypte zijn de tien rampen die God volgens het Bijbelboek Exodus over Egypte stuurde. De volgorde is: water in bloed, kikkers, luizen of muggen, steekvliegen, veepest, zweren, hagel, sprinkhanen, duisternis en de dood van de eerstgeborenen.
De plagen omvatten het veranderen van de Nijl in bloed, plagen van kikkers, muggen, vliegen, veeziekte, zweren, hagel, sprinkhanen, duisternis en de dood van de eerstgeborenen. Het verhaal benadrukt Gods gerechtigheid en soevereiniteit, evenals Zijn bescherming van Zijn volk, dat gespaard bleef voor de plagen.
Openbaring → De Zeven Plagen – Studiegids - Yale Bijbelstudie.
Er is geen direct historisch of archeologisch bewijs dat Mozes echt heeft bestaan. Hij komt niet voor in oude Egyptische bronnen of andere seculiere geschriften uit die tijd, en ook voor de grote uittocht (de Exodus) is geen hard bewijs gevonden.
In chronologische volgorde waren dit:
Hij koos er echter voor om zijn volk door middel van de vele plagen te bevrijden, om zo openlijk zijn unieke karakter te tonen. Het is slechts gedeeltelijk juist om de plagen te zien als Gods bevrijding van zijn volk. De tien tekenen openbaarden zijn machtige kracht, zijn unieke karakter en zijn trouw aan zijn woord.
In Exodus, het tweede boek van de Bijbel, wordt er gesproken over 10 plagen die de oude Egyptenaren geteisterd hebben. Kikkers, muggen, steekvliegen, sprinkhanen: allemaal plagen die ze moesten doorstaan.
De tien scheppingsdaden zijn in chronologische volgorde: de Nijl die in bloed verandert, een kikkerplaag, gevolgd door muggen en vliegen, ziekte, zweren, hagel, sprinkhanen, eindeloze duisternis en vervolgens de dood van alle eerstgeborenen. Elk van deze negen plagen is een directe tegenhanger van het kwaad dat Farao Israël aandeed in Exodus 1.
Deze Egyptische plagen waren hevig en gevarieerd, passend bij de goden en godinnen die in de tijd van Mozes in Egypte heersten.
Of de uittocht uit Egypte (Exodus) echt is gebeurd, is in de wetenschap onderwerp van discussie. De meeste historici en archeologen geloven niet dat het verhaal exact zo is gebeurd als in de Bijbel staat. Er is geen archeologisch of Egyptisch bewijs gevonden voor een massale migratie van honderdduizenden slaven, veertig jaar in de woestijn, of de figuur Mozes.
Als buurland van Israël komt Egypte vaak in de Bijbel voor. Zowel in de oer geschiedenis van Genesis als in de tijd van de koningen en profeten speelt Egypte een belangrijke rol. Het meest terugkerende verhaal is dat van de uittocht van het volk Israël uit Egypte.
De Grote Pest van Londen van 1665 tot 1666
De pest kwam in Europa tot het einde van de 18e eeuw met tussenpozen voor, maar niet met de hevigheid en dodelijkheid van de Zwarte Dood in de 14e eeuw.
De Bijbel spreekt over zeven laatste plagen in het laatste boek Openbaring (hoofdstuk 15 en 16), die door zeven engelen met schalen vol van God worden uitgegoten. (Let op: het bekendste verhaal met tien plagen gaat over de Plagen van Egypte uit het boek Exodus, al noemen sommige psalmen er ook zeven).
De Schrift onthult dat God plagen zond als gevolg van ongehoorzaamheid en afgoderij. Exodus 32:35 geeft hiervan een voorbeeld: "Zo strafte de HEER het volk vanwege wat zij gedaan hadden met het gouden kalf dat Aäron gemaakt had." Lees meer over het Bijbelverhaal van de tien plagen van Egypte, toen God zijn volk bevrijdde uit de slavernij.