De geloofwaardigheid van de apostolische opvolging hangt af van je religieuze visie en traditie, waarbij rooms-katholieken en orthodoxen dit zien als een noodzakelijke, ononderbroken historische lijn, terwijl protestanten de nadruk leggen op de trouw aan de Bijbelse leer in plaats van een fysieke ambtsketen.
De bisschop moet afstammen van een ononderbroken lijn van bisschoppen die teruggaat op de oorspronkelijke apostelen die door Jezus Christus zijn uitverkoren. Apostolische successie is dus noodzakelijk voor de geldige viering van de sacramenten.
De kritiek op het Apostolisch Genootschap richt zich vooral op het autoritaire en hiërarchische verleden tot circa 2001, de gesloten cultuur rondom kinderen en de sterke persoonsverheerlijking van de apostel. Oud-leden meldden emotionele schade, verstikkende sociale controle en het gevoel dat er geen ruimte was voor een eigen mening.
De apostolische successie is de ononderbroken doorgave van het bisschopsambt (episcopaat), waarop de Kerk en haar hiërarchie steunen. Deze doorgave gebeurt door de bisschopswijding, die binnen de apostolische successie gezien wordt als teruggaand op de eerste apostelen.
Apostolische successie betekent de ononderbroken lijn van kerkelijk leiderschap van de apostelen tot de huidige bisschoppen. Katholieken zien het als Jezus' eigen fundament voor Zijn Kerk – een zichtbare, historische garantie van waarheid en gezag.
Over het algemeen verwerpen protestantse kerken de rooms-katholieke formulering van de apostolische opvolging vanwege de onschriftuurlijke grondslag ervan, evenals de gehechtheid aan het leergezag.
De apostolische opvolging van het ambt betreft de hele Kerk, maar het is niet iets dat voortkomt uit de Kerk als geheel, maar veeleer van Christus op de apostelen en van de apostelen op alle bisschoppen tot het einde der tijden.
Het Apostolisch Genootschap is tegenwoordig een vrijzinnige en open levensbeschouwing, maar kende tot rond het jaar 2000 een zeer streng, hiërarchisch en autoritair bewind. Veel oud-leden hebben aangegeven dat de opvoeding en de cultuur in die periode als verstikkend en beschadigend zijn ervaren.
Kritiek op de vijfvoudige bediening (apostel, profeet, evangelist, herder, leraar) richt zich voornamelijk op de theologische houdbaarheid en het risico op machtsmisbruik. Veel theologen stellen dat het in de praktijk eigenlijk om vier in plaats van vijf bedieningen gaat. Hier zijn de belangrijkste kritiekpunten:
Priesters (presbyters), die door de bisschoppen worden gewijd, zijn hun assistenten in de bediening. Zij hebben een geldige wijding omdat zij via de opvolging van hun bisschoppen verbonden zijn met de oorspronkelijke apostelen. In een tweede zin hebben ook zij apostolische opvolging.
De verwachting dat deze belofte van de Heer vervuld zal worden, is vandaag de dag net zozeer het middelpunt van het Nieuw-Apostolische geloof als de hoop van ieder individu om persoonlijk de wederkomst van Christus en de opname te ervaren.
Het eigen vermogen van het Apostolisch Genootschap bedraagt ongeveer 440 tot 460 miljoen euro. Dit vermogen is opgebouwd door decennialang verstandig te beleggen, giften van leden en legaten.
In het Westen staat de Orthodoxe Kerk ook bekend als de Oosters-Orthodoxe Kerk of de Grieks-Orthodoxe Kerk. De Orthodoxe Kerk kan haar ononderbroken lijn terugvoeren op de apostelen (apostolische successie), waardoor elke bisschop uiteindelijk zijn wijding ontvangt van onze Heer Jezus Christus.
De term 'apostolisch geloof' kan verwijzen naar de klassieke belijdenis die in bijna alle christelijke kerken wordt gebruikt, of naar de specifieke stroming van de apostolische beweging (zoals de Nieuw-Apostolische Kerk of het Apostolisch Genootschap).
Het Oud-Katholicisme hecht waarde aan de apostolische opvolging, waarmee zowel de ononderbroken handoplegging door bisschoppen door de tijd heen (het historische episcopaat) als de voortzetting van het gehele leven van de kerkelijke gemeenschap door woord en sacrament door de eeuwen heen wordt bedoeld.
Apostolische successie betekent dat de bisschoppen die we vandaag hebben, voortbouwen op dezelfde ononderbroken traditie die teruggaat tot de apostelen. Zoals anderen al hebben opgemerkt, betekent dit dat de apostelen bisschoppen aanstelden, en die bisschoppen op hun beurt bisschoppen aanstelden, en die bisschoppen vervolgens weer bisschoppen aanstelden, tot op de dag van vandaag.
Er is geen sluitend wetenschappelijk of filosofisch bewijs dat God niet bestaat. Omdat de meeste opvattingen over God verwijzen naar een entiteit of kracht buiten onze fysieke werkelijkheid, kan God niet direct in een laboratorium worden getest of weerlegd.
Het strengste geloof in Nederland is niet één enkele religie, maar de stroming der bevindelijk gereformeerden binnen het protestantisme, vaak aangeduid als de 'zwartekousenkerken'. Deze groepen staan bekend om hun zeer strenge interpretatie van de Bijbel en een behoudende leefwijze.
Er is geen sluitend wetenschappelijk bewijs dat de hele Bijbel letterlijk waar is, maar er is wel archeologisch en historisch bewijs dat veel personen, plaatsen en gebeurtenissen uit de Bijbel echt hebben bestaan. Of de Bijbel 'waar' is, hangt af van hoe je het boek leest: als een exact geschiedenisboek of als een geloofsboek.
De Apostolische Kerk verschilt hierin doordat zij het apostelschap beschouwt als een goddelijke gave die God aan ieder mens op elk moment kan schenken. Dit betekent dat hedendaagse personen die blijk geven van geavanceerd geestelijk leiderschap en begeleidingskwaliteiten, als officiële apostelen van Jezus Christus kunnen worden beschouwd.
Ja, er zijn in Nederland verschillende apostolische stromingen en gemeenschappen actief, waarvan de Nieuw-Apostolische Kerk en het Apostolisch Genootschap de bekendste zijn.
In het katholicisme is "van pauselijk recht" de term die wordt gebruikt voor kerkelijke instellingen (religieuze en seculiere instituten, apostolische genootschappen) die ofwel door de Heilige Stoel zijn opgericht, ofwel door haar zijn goedgekeurd middels een formeel decreet dat bekendstaat onder de Latijnse naam decretum laudis ('decreet van lof').
Apostolische opvolging is het geloof dat het gezag dat Christus aan zijn apostelen gaf, in een ononderbroken lijn is doorgegeven aan hun opvolgers, zodat de bisschoppen van de Kerk in continuïteit staan met de Twaalf. Omdat het woord 'opvolging' nergens in de Schrift voorkomt, beweren sommigen dat deze leer een latere uitvinding is.
Het gaat er ten onrechte van uit dat geestelijke autoriteit wordt doorgegeven via een ononderbroken menselijke lijn in plaats van door Gods soevereine aanstelling via Zijn Woord en Geest. Nergens in de Schrift vinden we dat de apostelen leren dat hun autoriteit zou worden geërfd via een fysieke of institutionele opvolging (vgl.
Bovendien zijn er twee belangrijke methoden om de apostolische opvolging te traceren. De traditionele opvatting is gebaseerd op de fysieke handoplegging door bisschoppen bij de wijding van nieuwe bisschoppen, waarmee wordt teruggevoerd naar degenen die door de apostelen als hun opvolgers waren gewijd.