Ja, echtscheiding is toegestaan in de islam. Hoewel het huwelijk heilig is, is scheiden halal (toegestaan), maar het wordt gezien als het minst favoriete toegestane iets (mabroed) in de ogen van God. Als samenleven in vrede en liefde niet meer lukt, biedt de islam ruimte om het huwelijk netjes te beëindigen.
Het huwelijk is heilig, maar een scheiding is wél toegestaan (Arabisch: 'halal') en is dus niet 'haram''(Arabisch: zondig/verboden). De scheiding is een van de zaken die God verafschuwt, maar wel heeft toegestaan.
De Koran bevordert verzoening, door middel van onderhandelingen tussen de echtgenoten zelf of door het inschakelen van bemiddelaars uit hun families. Wanneer "wederzijds goed gedrag" echter niet mogelijk is, dient er een vriendschappelijke scheiding plaats te vinden. De Koran beschouwt echtscheiding dus als iets dat is toegestaan, maar niet als iets dat geprezen moet worden.
Een islamitische scheiding kan op twee hoofdmanieren plaatsvinden: door de man (talaq) of op initiatief van de vrouw (khul). Om religieuze en juridische problemen te voorkomen, is het raadzaam om advies in te winnen bij islamitische geleerden en tegelijkertijd de procedure via de Nederlandse wet te laten verlopen.
Bij een Islamitische scheiding zijn er verschillende manieren waarop het huwelijk kan worden beëindigd: Talaq (scheiding door de man): De echtgenoot moet drie keer uitspreken dat hij wil scheiden. Daarna volgt een wachttijd waarin verzoening nog mogelijk is. Pas na deze wachttijd is de echtscheiding definitief.
"Degenen die van plan zijn van hun vrouw te scheiden, moeten vier maanden wachten (afkoelingsperiode); als ze van gedachten veranderen en zich verzoenen, dan is Allah Vergevend en Barmhartig. Als ze de scheiding doorzetten, dan is Allah Hoorer en Kenner."
De zwaarste fout bij een echtscheiding is het handelen vanuit heftige emoties, wat leidt tot het verbergen van geld, het betrekken van de kinderen bij het conflict, of het stoppen van de communicatie.
De islam staat echtscheiding toe wanneer een huwelijk schade of onrecht veroorzaakt, of zijn doel niet kan bereiken. Geldige redenen zijn onder andere fysiek of emotioneel misbruik, verwaarlozing van huwelijksplichten, aanhoudende conflicten die niet door verzoening kunnen worden opgelost, en onoverbrugbare onverenigbaarheid.
Voor gelovigen is het scheiden echter soms extra lastig. Want dat u voor de Nederlandse wet kan scheiden, betekent nog niet dat uw scheiding voor de islamitische wet wordt erkend. Volgens de islam mag in principe alleen de man een scheiding uitspreken. Een moslima heeft dit recht in beginsel niet.
Voor de ontbinding van het religieuze huwelijk is nodig dat de man de talaq (verstoting van de vrouw) uitspreekt en dat daarvan een akte wordt opgesteld, waarmee de vrouw kan aantonen dat zij naar islamitisch recht niet meer gebonden is aan de man.
In het boeddhisme bestaat er geen 'religieus' huwelijk en dus ook geen 'religieuze' scheiding. Mogelijk kunt u harmonie bereiken en het huwelijk intact houden door over uw problemen te praten of ze op te lossen, bijvoorbeeld met hulp van buitenaf of door middel van verzoeningsmeditatie.
Nadat de echtgenoot de scheiding heeft uitgesproken, moet de echtgenote een bepaalde periode van 3 maanden of 3 menstruatiecycli ('iddat') wachten. Gedurende deze periode mag de echtgenote in hetzelfde huis blijven wonen en is de echtgenoot verantwoordelijk voor haar welzijn en onderhoud.
Juridisch gezien is er natuurlijk geen vaste leeftijd voor een scheiding. Echtparen van elke leeftijd kunnen scheiden, zelfs als ze in de tachtig of negentig zijn. Maar het feit dat een stel kán scheiden, betekent niet automatisch dat ze dat ook zouden moeten doen.
Wil je als vrouw scheiden, zonder geldige reden? Dan moet je echtgenoot in veel gevallen instemmen en kan jij khul' aanvragen. Dit betekent vaak dat hij een financiële compensatie krijgt van jou. In beide gevallen ondersteunen wij als mediator en zorgen ervoor dat het communicatieproces zo goed mogelijk verloopt.
Na een talaq (scheiding) heeft de vrouw recht op de volledige betaling van de bruidsschat, indien deze nog niet is betaald. De man is verplicht haar financieel te onderhouden tot het einde van de wachtperiode of tot de bevalling van haar kind, indien zij zwanger is.
Ongeveer 50% tot 54% van de gescheiden mensen ervaart op enig moment gevoelens van spijt, zo blijkt uit diverse onderzoeken. Dit varieert echter sterk: van milde twijfel tot diepgaande spijt waarbij partners overwegen om weer bij elkaar te komen.
Een scheiding met wederzijds goedvinden en op verzoek van de vrouw, waarbij zij ermee instemt de bruidsschat (de verplichting die de bruidegom aan de bruid betaalt bij een islamitisch huwelijk) terug te betalen of haar man een tegemoetkoming te geven. Dit geeft een vrouw de mogelijkheid om een scheiding aan te vragen.
Een vrouw mag zichzelf niet scheiden, behalve in specifieke gevallen die door islamitische geleerden zijn vastgelegd, zoals de volgende: als ze een clausule in het huwelijkscontract heeft opgenomen die haar het recht geeft om zichzelf te scheiden; als de echtgenoot haar de bevoegdheid geeft om zichzelf te scheiden (tafwid).
Volgens de islamitische wet kan een vrouw een Khula-scheiding aanvragen zonder toestemming van haar man, maar ze moet een geldige reden hebben en de zaak moet worden beoordeeld door een islamitische rechtbank of geleerde.
De uitspraak die aan ʿAlī (RA) wordt toegeschreven, wordt vaak als volgt geparafraseerd: " Speel zeven jaar met je kind, voed hem zeven jaar op en wees zeven jaar lang zijn vriend." Deze betekenis wordt vermeld in werken over islamitische pedagogie en adab, waaronder Ibn Qayyims besprekingen van tarbiyah (in betekenis).
Een moslimvrouw kan in het huwelijkscontract haar recht op scheiding van haar echtgenoot vastleggen door middel van talaq at-tafwid. Dit betekent in wezen dat de echtgenoot zijn recht op talaq aan zijn vrouw overdraagt door middel van een delegatie, zodat zij een scheiding kan initiëren zonder dat zijn toestemming nodig is.
Een islamitische scheiding kan op twee hoofdmanieren plaatsvinden: door de man (talaq) of op initiatief van de vrouw (khul). Om religieuze en juridische problemen te voorkomen, is het raadzaam om advies in te winnen bij islamitische geleerden en tegelijkertijd de procedure via de Nederlandse wet te laten verlopen.
De drie belangrijkste redenen om te scheiden zijn uit elkaar groeien, ontrouw (vreemdgaan), en een gebrek aan communicatie.
Ook wie er als eerste vertrok, heeft spijt van de scheiding. Verschillende onderzoeken tonen aan dat de partner die de relatie beëindigde vaker spijt heeft van de scheiding dan de andere partij.
Als u en uw partner (nog) niet officieel willen scheiden, maar niet meer samen willen of kunnen wonen, kan een proefscheiding uitkomst bieden. Partners gebruiken deze periode vaak om rust en ruimte te creëren en om praktisch en emotioneel te ervaren hoe het is om uit elkaar te zijn zonder officieel te scheiden.