De zalving van de jonge David door de profeet Samuël (1 Samuël 16) symboliseerde dat God hem uitkoos als de nieuwe koning van Israël en hem toerushte met de Heilige Geest. De olie was een uiterlijk teken van een innerlijke, goddelijke verkiezing en betrof geen politieke staatsgreep, maar een door God geleide roeping.
Samuel neemt olie en giet die over David heen, waarmee hij hem tot koning zalft. De olie was slechts een uiterlijk symbool van iets veel belangrijkers. Het symboliseerde de uitstorting van de Heilige Geest over David – net zoals brood en wijn in het avondmaal het lichaam en bloed van Jezus symboliseren.
In de Bijbel is zalving het aanbrengen van olie als fysiek teken van goddelijke uitverkiezing, heiliging of bescherming. Het betekent letterlijk dat iemand of iets 'apart wordt gezet' voor een speciale taak door God.
De naam David heeft zijn oorsprong in het Hebreeuws, waar het 'geliefde' betekent. Het is een naam die diep geworteld is in de Bijbelse traditie, bekend als de naam van de tweede koning van Israël, die ook de beroemde psalmen schreef.
David wordt vaak gezien als een type van Christus. Zijn leven was een voorloper van dat van de volmaaktere mens, Jezus Christus, die uit het huis van David stamde. David vertegenwoordigt goddelijke liefde, geïndividualiseerd in het menselijk bewustzijn. Liefde in Zijn (God) is het idee van volmaakte eenheid in al het bestaan.
In 1 Samuel 16 zalfde God David tot de volgende koning van Israël. Uit het proces van Davids selectie en zijn dienst aan Saul openbaart God zeven lessen voor het zijn van een leider voor Hem. Deze omvatten: (1) vertrouwen; (2) geloof; (3) integriteit; (4) geleid worden door de Geest; (5) onderwerping; (6) dienstbaarheid; en (7) aanbidding.
Het symboliseerde kracht, eenheid en goddelijke bescherming. En toen de moderne zionistische beweging in de 19e eeuw ontstond, werd de Davidster gekozen als haar embleem.
Daarentegen was David, door God uitverkoren vanwege zijn hart, een toonbeeld van moed, gehoorzaamheid, loyaliteit, berouw en geduld. Hoewel onvolmaakt, vertrouwde David op God en toonde hij eigenschappen waarnaar gelovigen kunnen streven.
De jongensnaam David betekent 'geliefde', 'lieveling' of 'vriend'. De naam komt uit het Hebreeuws (van het woord Dāwîḏ).
Babynaam voor een jongen: David. Betekenis: Geliefde. Oorsprong: Hebreeuws.
De ziekenzalving bestaat uit deze symbolen:
Er is het symbool van de "olie "dat verwijst naar Jezus' goedheid en liefde, die verzacht en geneest. Zalven met olie is zieken nabij komen, in Jezus' naam, om hen hoop en toekomst te schenken.
Jezus is volgens het Nieuwe Testament door zijn zalving toegerust met goddelijke volmacht om als koning te heersen over het Rijk der Hemelen. Als Jezus in het Nieuwe Testament de 'gezalfde' wordt genoemd, betekent dat niet dat hij met echte olie is gezalfd. De zalving van Jezus is van zuiver geestelijke aard.
Een synoniem voor zalving is afhankelijk van de context, zoals oliesel, wijding, onctie (medisch of godsdienstig) of troost (figuurlijk). Het woord duidt vaak op het aanbrengen van heilige olie of zalf, of het overdrachtelijk verlichten van leed.
David werd driemaal gezalfd. Hij werd in het geheim gezalfd voordat hij in het openbaar trad. Hij werd gezalfd om te dienen voordat hij leiding gaf. Hij werd gezalfd om te wachten.
De sleutel en de scepter zijn traditionele symbolen van koninklijke macht en gezag. Christus, de gezalfde, is de erfgenaam van David en bezitter van het koninkrijk. Jezus zelf gebruikte dit symbool ook, waarmee hij de profetische relatie tussen het aardse koninkrijk van David en het koninkrijk van God aantoonde.
Ten derde, na een burgeroorlog tussen de stammen van Israël, zalfden alle oudsten van Israël David tot koning over het hele volk, en erkenden hem als koning van heel Gods volk (2 Samuël 5:1-5). In de ogen van het volk hadden Davids tweede en derde zalvingen "meer betekenis", omdat die zalvingen David wereldlijke macht gaven.
Variaties. De naam Davida is een vrouwelijke variant van de mannelijke naam David, die een van de meest herkenbare en verspreide namen ter wereld is.
Toen God van alle zonen van Isaï David uitkoos als toekomstige koning van Israël, was dat vanwege Davids hart. 'Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart. ' David was een man naar Gods hart.
De naam David betekent in het Hebreeuws 'geliefde' of 'lieveling'.
Davids trots, egoïsme en machtsmisbruik leidden hem tot lust, begeerte, diefstal, leugens en uiteindelijk moord. David was zo verblind door zijn macht en positie dat hij niet zag dat hij zelf precies datgene was geworden wat hij haatte.
Davids verhaal herinnert ons eraan dat moed en geloof hand in hand gaan. Je hoeft niet alles perfect voor elkaar te hebben. Je hoeft alleen maar te weten Wie je overeind houdt. Versterk je geloof in de Heer, en Hij zal je in staat stellen alles te doen waartoe Hij je in Zijn naam roept.
(27-1) Inleiding. De prijs voor Davids zonde van moord en overspel was hoog. Hij bracht de rest van zijn leven door met spijt. In één psalm uitte hij zijn innerlijke kwelling en smeekte hij om vergeving.
Het woord אדמוני is verwant aan אדום (' rood ') en wordt meestal vertaald als 'roodachtig', verwijzend naar Davids huidskleur in plaats van zijn haar. Niemand weet met zekerheid wat אדמוני/אדמני betekende, hoewel de meeste geleerden geloven dat het afkomstig is van dezelfde stam als de kleur rood, אדום, en 'roodachtig' betekent.
De Davidster wordt erkend als het symbool van het Joodse volk en de moderne staat Israël. De driehoeken zijn gelijkzijdig en gelijkhoekig, cyclisch en tangentieel, en hebben een belangrijke mystieke betekenis. De oorsprong van de Davidster wordt door mondelinge overlevering in verband gebracht met het embleem op het strijdschild van koning David.
In het Bijbelse verhaal van de boeken Samuel wordt David beschreven als een jonge herder en harpspeler wiens hart toegewijd is aan Jahweh, de enige ware God. Hij verwerft roem en wordt een held door de reusachtige Filistijnse krijger Goliath te doden.