Ja, er is zeker nog hoop. Na drie miskramen is de kans op een volgende gezonde zwangerschap gemiddeld nog steeds 65% tot 70%.
Een herhaalde miskraam is zwaar en verdrietig. Maar in de meeste gevallen is er wel hoop. Veel vrouwen krijgen uiteindelijk wel een gezond kind, ook na meerdere miskramen.
Na 3 keer achter elkaar een miskraam, is onderzoek naar de oorzaak mogelijk. We onderzoeken het bloed, de baarmoeder en de eierstokken. Het is belangrijk dat u beseft dat vaak geen oorzaak voor de miskramen gevonden wordt. Als er wel een oorzaak is, is die niet altijd te behandelen.
De kans op een goede en gezonde zwangerschap na drie miskramen is nog steeds het grootst en ligt gemiddeld rond de 65% tot 70%. Hoewel de kans op herhaling na drie miskramen ongeveer 35% is, betekent dit dat de grote meerderheid van de vrouwen alsnog een voldragen zwangerschap ervaart.
Zelfs na drie miskramen heeft een vrouw nog steeds 60 tot 80 procent kans om zwanger te worden en een voldragen zwangerschap te voldragen. Vaak kiezen vrouwen ervoor om op natuurlijke wijze zwanger te blijven proberen, maar in bepaalde situaties kan een arts behandelingen voorstellen om het risico op een nieuwe miskraam te verkleinen.
Na een miskraam krijgen de meeste vrouwen een gezonde zwangerschap. Het hebben van één of twee miskramen betekent niet dat u een verhoogd risico loopt op een toekomstige miskraam. U zult doorgaans geen onderzoeken of tests ondergaan, tenzij u minstens twee miskramen achter elkaar heeft gehad.
Ongeveer 1 tot 2% van alle vrouwen die zwanger worden, krijgt te maken met herhaalde miskramen. Het maakt niet uit of je voor of tussen de miskramen in, 1 of meer kinderen kreeg. Een eerdere miskraam betekent ook niet dat je meer kans hebt op een nieuwe miskraam.
Als u twee of meer miskramen achter elkaar heeft gehad, kan uw zorgverlener onderzoek voorstellen om de oorzaak te achterhalen voordat u opnieuw probeert zwanger te worden. Mogelijke onderzoeken zijn onder andere: Bloedonderzoek. Een bloedmonster kan helpen om te bepalen of uw hormonen of immuunsysteem niet goed functioneren.
Veel artsen adviseren om minstens 3 maanden te wachten (3, 4), terwijl de Wereldgezondheidsorganisatie een minimum van 6 maanden aanbeveelt (5, 6). Er zijn echter geen gegevens die deze aanbevelingen ondersteunen, en eerdere studies hebben aangetoond dat de baarmoeder mogelijk ontvankelijker is voor een zwangerschap direct na een vroege miskraam (7).
Een van de verhoogde risico's bij een tweelingzwangerschap is de miskraam van een van de tweelingen, ook wel het vanishing twin syndrome genoemd. Hoewel de overgebleven baby over het algemeen gezond ter wereld komt, kan het een hartverscheurend verlies zijn voor ouders die te horen hadden gekregen dat ze een tweeling verwachtten.
Een miskraam kan het gevolg zijn van een slechte bloedtoevoer naar de zwangerschap of van een ontsteking. Sommige vrouwen worden geboren met een onregelmatig gevormde baarmoeder, en bij anderen kunnen zich in de loop der tijd afwijkingen aan de baarmoeder ontwikkelen. Ook het immuunsysteem van een vrouw kan een rol spelen bij herhaalde miskramen.
Ongeveer 1 op de 4 vrouwen krijgt in haar leven te maken met één of meerdere miskramen. Medisch gezien eindigt 10% tot 15% van alle vastgestelde zwangerschappen in een miskraam, waarbij één miskraam veruit het meest voorkomt.
Utrogestan 400 mg mag alleen tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap worden gebruikt ter voorkoming van een miskraam tot aan de 16e week van de zwangerschap en mag enkel vaginaal worden toegediend.
Een regenboogbaby is een kindje dat later wordt geboren na dat verlies.
Sommige mensen lijken binnen een paar weken de gebeurtenis te verwerken. Voor anderen kan het langer duren. Het kan ook zijn dat jij en je partner (als je die hebt) op verschillende manieren rouwen. Sommige mensen willen over hun gevoelens praten, terwijl anderen dat te pijnlijk vinden.
Je kunt medisch gezien alweer na 2 tot 3 weken vruchtbaar zijn en direct na een miskraam weer zwanger worden, al is het voor je cyclus en de verwerking soms fijn om één menstruatie af te wachten. Er is geen medische verplichting om te wachten; je lichaam is er klaar voor zodra je emotioneel en fysiek hersteld bent.
De meeste miskramen gebeuren in de allerprilste weken, met name tussen week 4 en week 6 van de zwangerschap. Veruit de meeste miskramen vinden plaats in het eerste trimester (vóór week 12), omdat de celdeling en de aanleg van organen in deze periode in een heel hoog tempo gaan.
Na het zien van een kloppend hartje bij 6 weken zwangerschap is de kans op een miskraam flink afgenomen tot ongeveer 1% tot 3%. Dit is een geruststellende mijlpaal, omdat een kloppende hartactie aantoont dat de celdeling en ontwikkeling van vitale organen goed op gang zijn.
Wees niet meteen ongerust als je wat bloed verliest tijdens de zwangerschap. In de meeste gevallen is er niets aan de hand. Ben je 4 weken zwanger en verlies je veel bloed, zoals tijdens een menstruatie dan is het belangrijk om contact op te nemen met je verloskundige. Dit kan namelijk duiden op een miskraam.
Dit wordt een 'onverklaarbare' herhaalde miskraam genoemd. Dit kan erg verdrietig zijn en ervoor zorgen dat u zich erg angstig voelt om het opnieuw te proberen. Maar probeer te onthouden dat de meeste stellen waarschijnlijk in de toekomst een succesvolle zwangerschap zullen hebben, zelfs na 3 miskramen achter elkaar.
Er is geen eenduidig antwoord op de vraag wanneer je weer aan het werk moet. Het is echter belangrijk om jezelf de tijd te geven om fysiek en emotioneel te herstellen. Je wilt misschien zo snel mogelijk na een verlies weer aan het werk. Maar het kan ook zijn dat je meer tijd nodig hebt om afstand te nemen van je werk.
Na een miskraam kun je een achtbaan aan emoties en lichamelijke symptomen ervaren, terwijl je lichaam herstelt. Het duurt een paar weken tot een maand of langer om fysiek te herstellen na een miskraam. Je herstel hangt af van hoe ver je in de zwangerschap was.
Bij twee of meer miskramen zoeken we naar een laag aantal eicellen (verminderde ovariële reserve), problemen met de baarmoeder zoals poliepen of vleesbomen of een abnormaal gevormde baarmoeder, afwijkende antistoffen in het bloed en andere problemen met het immuunsysteem, bloedstollingsstoornissen of hormonale problemen.
Een herhaalde miskraam is het spontaan verlies van drie of meer opeenvolgende zwangerschappen met dezelfde biologische vader in het eerste trimester; het treft 1% tot 2% van de vrouwen, van wie bij de helft geen aanwijsbare oorzaak is. Het is een bron van aanzienlijk leed en psychische problemen.
Ongeveer 10% tot 20% van de bekende zwangerschappen eindigt in een miskraam. Maar het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger. Dit komt omdat veel miskramen vroeg in de zwangerschap plaatsvinden, voordat mensen beseffen dat ze zwanger zijn. De term miskraam klinkt misschien alsof er iets mis is gegaan tijdens de zwangerschap.