Door WereldData · Gepubliceerd op
Ja, de Oostenrijkse psychiater Alfred Adler was een vroege pleitbezorger van gendergelijkheid, hoewel hij zichzelf nietje expliciet 'feminist' noemde. Zijn denkbeelden over de gelijkwaardigheid van man en vrouw vormden een belangrijk onderdeel van zijn individuele psychologie en droegen bij aan zijn breuk met Sigmund Freud.
Adler was een feministe die streed voor sociale hervormingen; dit was de reden voor zijn breuk met Sigmund Freud en de psychoanalyse (Bankart 1997).
De psychologie en filosofie van Alfred Adler, bekend als de individuele psychologie, draait om menselijke gelijkwaardigheid [5.7, 5.8], doelgericht gedrag [5.13] en de wil om ergens bij te horen [5.7]. In plaats van te kijken naar iemands verleden of onbewuste driften zoals Freud deed, keek Adler naar iemands doelen voor de toekomst [5.4] en de sociale omgeving [5.15].
Wilhelmina Drucker In Nederland voltrok zich vanaf het laatste kwart van de negentiende eeuw de Eerste Feministische Golf (ca. 1870-1920). Typerend hiervoor waren vooral twee dames, Aletta Jacobs en Wilhelmina Drucker, en de strijd voor het recht op gelijke onderwijskansen en politiek stemrecht voor vrouwen.
Het werk van Adler sluit meer aan bij het liberale feminisme, dat de nadruk legt op de "essentiële gelijkheid" tussen de geslachten en op het belang van wettelijke rechten, individuele keuzevrijheid en toegang tot economische kansen (Rhode, 1989).
Hij was een sociaal idealist en stond in zijn beginjaren bij de psychoanalyse (1902-1911) bekend als socialist. Adler was pragmatisch en geloofde dat leken de inzichten van de psychologie in de praktijk konden toepassen.
Feministen strijden voor gelijke rechten en kansen voor iedereen, onafhankelijk van geslacht of genderidentiteit. Ze richten zich op onderwerpen als gelijke beloning, abortusrechten, en het tegengaan van seksisme. Bekende figuren variëren van historische pioniers tot hedendaagse activisten:
Mary Wollstonecraft – de moeder van het moderne feminisme. – De geheime bibliotheek | Leeds Libraries Heritage Blog.
Historisch gezien wordt het feminisme onderverdeeld in vier golven; de eerste golf richt zich op het stemrecht van vrouwen, de tweede golf bevordert de bevrijding van vrouwen, de derde golf behandelt diversiteit en intersectionaliteit, en de vierde golf streeft ernaar vrouwen te versterken door middel van digitale media.
Mensen streven er voortdurend naar om in de toekomst te bereiken wat zij belangrijk of betekenisvol vinden. Adler geloofde dat er voor ieder mens drie fundamentele levenstaken zijn: werk, vriendschap en liefde of intimiteit. De werktaak is vervuld wanneer het werk zinvol en bevredigend is.
Adlers theorie richt zich op zelfbepaling. Volgens Adler is deze psychologische bepaling niet gebaseerd op historische gebeurtenissen in het leven van de persoon, maar op de keuzen en beslissingen van de persoon bij het uitzetten van zijn koers naar toekomstige resultaten.
Veel van Adlers ideeën, zoals de invloed van de geboorteplaats op de persoonlijkheid, zijn moeilijk wetenschappelijk te toetsen, waardoor het lastig is om oorzaak-gevolgrelaties vast te stellen of bevindingen te generaliseren naar grotere populaties. Een andere kritiek op de Adleriaanse theorie is de neiging om menselijk gedrag en motivatie te veel te vereenvoudigen.
Alfred Adler, die zich in 1911 van Freud afscheidde, ontwikkelde de individuele psychologie met een gemeenschapsgerichte benadering. Waar Freud zich concentreerde op individuele, onbewuste drijfveren, beschouwde Adler persoonlijkheidsontwikkeling als fundamenteel sociaal en gemeenschappelijk.
Als ondeelbaar geheel, als systeem, maakt de mens ook deel uit van grotere gehelen of systemen – het gezin, de gemeenschap, de hele mensheid, onze planeet en de kosmos. In deze contexten vervullen we de drie belangrijke levenstaken: werk, liefde en seks, en onze relatie met andere mensen – allemaal sociale uitdagingen.
Een veelgehoorde kritiek op de theorie van Adler is dat deze geen alomvattend ontwikkelingsmodel omvat (Mosak & Maniacci, 1999). Hoewel Adler (1956) benadrukte dat ervaringen in de vroege kindertijd cruciaal zijn voor de algehele ontwikkeling van de levensstijl van het kind, schetste hij niet expliciet een ontwikkelingstheorie.
Adler onderscheidde vier persoonlijkheidstypen op basis van de mate van sociale interesse en energie: heersend, neigend, vermijdend en sociaal nuttig.
Technieken die worden gebruikt in Adleriaanse speltherapie
Spellen: Bordspellen, kaartspellen en andere speelse activiteiten kunnen worden gebruikt om te observeren of kinderen in staat zijn om beurten te nemen, zich aan vooraf vastgestelde regels te houden, sportief te winnen of te verliezen en geconcentreerd te blijven.
Adler geloofde in aanmoediging en spoorde zijn patiënten vaak aan om zich te gedragen alsof ze de gewenste eigenschappen al bezaten. Het doel was niet om te misleiden, maar om een innerlijke verandering teweeg te brengen en individuen aan te zetten tot groei door hun gewenste kwaliteiten te omarmen.
Radicale feministen plaatsen de grondoorzaak van de onderdrukking van vrouwen in patriarchale genderverhoudingen, in tegenstelling tot rechtssystemen (zoals in het liberale feminisme) of klassenconflicten (zoals in het marxistisch feminisme).
Waar de eerste golf zich richtte op wettelijke rechten en kiesrecht, daagde de tweede culturele normen en patriarchale structuren uit. De derde golf omarmt diversiteit en intersectionaliteit en erkent de complexiteit van gender en identiteit in de hedendaagse samenleving.
Feminisme (of feminismes) is een verzamelnaam voor ideologieën en bewegingen die ongelijkheid op basis van gender en sekse bestrijden en streven naar emancipatie en gelijkheid. Er is niet één feminisme, er zijn meerdere stromingen.
Mary Wollstonecraft (/ˈwʊlstənkræft/, ook in het VK: /-krɑːft/; 27 april 1759 – 10 september 1797) was een Engelse schrijfster en filosofe, vooral bekend om haar inzet voor vrouwenrechten.
In De Heilige Familie citeerde Marx de utopische socialist en feminist Charles Fourier: " De verandering in een historisch tijdperk kan altijd worden bepaald door de vooruitgang van vrouwen op weg naar vrijheid ... De mate van emancipatie van de vrouw is de natuurlijke maatstaf voor algemene emancipatie."
Olympe de Gouges (geboren als Marie Gouze) stelde in 1791 de Verklaring van de rechten van de vrouw en de vrouwelijke burger op als tegenhanger van de Verklaring van de rechten van de mens (man) en de (mannelijke) burger van de Franse Revolutie.
Ironisch genoeg werd Mary Wollstonecraft (1759-1797), de vrouw die tegenwoordig het meest geassocieerd wordt met het begin van het feminisme, in de negentiende eeuw grotendeels genegeerd vanwege zorgen over haar turbulente en onconventionele privéleven.