Nee, het vagevuur is geen hel; het is een tijdelijke plaats of staat vanbranding en zuivering voor zielen die bestemd zijn voor de hemel, maar nog niet helemaal rein zijn. Volgens de Catechismus van de Katholieke Kerk verschillen beide fundamenteel in duur en eindbestemming.
Het belangrijkste verschil is dat het vagevuur een tijdelijke louteringsplaats is voor mensen die uiteindelijk naar de hemel gaan, terwijl de hel een eeuwige straf is voor wie God definitief afwijst. Beide concepten komen voornamelijk voor in de katholieke theologie.
Vanuit deze basisleer moeten we altijd onthouden dat (1) iemands verblijf in het vagevuur tijdelijk is, (2) het vagevuur iets anders is dan de hel, en (3) iemand in het vagevuur een zuivering ondergaat voor lichte zonden en de pijn die door zonden is veroorzaakt.
Het vagevuur is volgens het katholieke geloof de plek waar gelovigen na hun dood terechtkomen als hun ziel, vanwege tijdens hun leven begane zonden, nog niet volledig zuiver is. De gestorven moeten gelouterd worden door het vuur, voordat ze tot de hemel kunnen toetreden.
In het Bijbelboek Openbaring zegt Johannes over de hemelse stad Gods: “Niets wat onrein is kan er binnengaan.” (21, 27) Het 'vagevuur' wordt niet woordelijk in de Heilige Schrift genoemd, maar is wel degelijk verondersteld.
De vraag die ik wil onderzoeken is echter: "Is er enig bewijs dat Jezus heeft onderwezen dat zo'n plaats bestaat?" Zo ja, dan zou het gebruik van 1 Korintiërs 3:11-15 door de kerk voor het vagevuur overtuigender zijn. Er zijn twee Bijbelpassages waarin Jezus de realiteit van het vagevuur onderwees: Matteüs 5:25-26 en Matteüs 12:32.
Het vuur in het vagevuur heeft de kracht om de zonden en onvolmaaktheden van gelovigen af te branden. Daardoor wordt de ziel van de gelovige zuiver. Zodra alle zonden zijn afgebrand, gaan zij naar de hemel. Dat is een pijnlijk, maar tijdelijk proces.
Dante's versie van het vagevuur is buitengewoon gedetailleerd en in sommige belangrijke opzichten opvallend origineel. Ten eerste stelt hij zich het vagevuur voor als verdeeld in zeven terrassen, die elk overeenkomen met een ondeugd (in de volgorde die Dante ze ziet: hoogmoed, afgunst, woede, luiheid, hebzucht en verkwisting, gulzigheid en wellust).
Sint Thomas van Aquino schreef dat de zielen in het vagevuur een dubbele pijn kunnen verwachten: de pijn van het verlies, die bestaat uit het uitstel van de zalige aanschouwing, en de pijn van de zintuigen, die bestaat uit het vuur van het vagevuur.
A: Uw priester heeft waarschijnlijk gelijk dat de meeste mensen na hun dood een tijdje in het vagevuur doorbrengen. Maar naar het vagevuur gaan betekent niet dat iemand niet 'gered' is – integendeel zelfs. Iemand in het vagevuur is iemand die uiteindelijk en zeker voorbestemd is voor de hemel.
Het concept van een reiniging na de dood, waarbij de zonden en de gevolgen daarvan worden gereinigd, wordt ook in het Nieuwe Testament vermeld in passages zoals 1 Korintiërs 3:11-15 en Matteüs 5:25-26, 12:31-32. De leer van het vagevuur, of de uiteindelijke reiniging, maakt al deel uit van het ware geloof sinds vóór de tijd van Christus.
Het vagevuur of purgatorium (Latijn: "reinigingsplaats", "louteringsplaats") is volgens de Rooms-Katholieke Kerk een toestand waarin de zielen gereinigd worden van personen die stierven in vriendschap met God, zonder dat ze volledig zuiver waren.
Het vagevuur wordt door protestantse christenen steevast ontkend en krachtig bestreden. De eerste reden voor onze tegenstand is het gebrek aan bijbelse onderbouwing. De tweede reden is dat het de bijbelse leer van rechtvaardiging door geloof alleen, die zo centraal staat in ons geloof, ontkent.
In de katholieke leer verwijst het vagevuur naar de uiteindelijke reiniging van hen die in staat van genade zijn gestorven, en laat in hen slechts "de heiligheid achter die nodig is om de vreugde van de hemel binnen te gaan"; het is volkomen anders dan de straf van de verdoemden en heeft geen verband met de vergeving van zonden voor het heil.
De negen dagen van gebed voor de Heilige Zielen in het Vagevuur, samengesteld door de heilige Alphonsus Liguori, is een langduriger manier om voor de overledenen te bidden.
In Nederland wordt de bevindelijk gereformeerde stroming, met kerken zoals de Gereformeerde Gemeenten en de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland, in de in de volksmond vaak als het "zwaarste" christelijke geloof gezien. Dit komt door de strenge leer, de soberheid in het dagelijks leven en de nadruk op de zonde van de mens.
"Let erop dat u geen van deze kleinen veracht; want Ik zeg u dat hun engelen in de hemel altijd het aangezicht van mijn Vader, die in de hemel is, zien." Weten de zielen in het vagevuur dat ze in het vagevuur zijn? Ja. Verschillende heiligen en mystici hebben gezegd dat God de zielen een korte "glimp" van God geeft voordat ze het vagevuur betreden.
De kerk geeft de naam vagevuur aan deze laatste zuivering van de uitverkorenen, die volkomen verschilt van de straf van de verdoemden. Het vagevuur is geen alternatief lot voor de hemel of de hel, en het is ook geen tweede kans op verlossing. Het vagevuur is slechts het laatste proces van onze heiliging.
Laten we voor ons voorbeeld en ter vergelijking eens kijken naar het verhaal van een arme ziel in het vagevuur, wiens lijden gedurende 15 minuten aanvoelde als een jaar. Dit betekent ruwweg dat 1 seconde aanvoelt als 8 uur, waardoor een halve minuut aanvoelt als een week; twee minuten = een maand, 1 dag = een eeuw en 1 week = 7 eeuwen!
In het vagevuur bestaat geen tijd zoals wij die kennen. Het vagevuur is een staat van zuivering, geen plaats, zoals paus Benedictus al aangaf in zijn encycliek Spe Salvi. Het is moeilijk om aan onszelf te denken in een staat van zijn zonder ook te denken aan het feit dat we ons ergens in die staat bevinden.
De terrassen van het vagevuur liggen in de omgekeerde volgorde van de cirkels van de hel (de cirkel van lust is technisch gezien de eerste in de hel na het voorgeborchte, terwijl het terras van lust in het vagevuur de laatste laag is).
Het kan best zijn dat u niet bekend bent met de openbaringen van zowel Sint Alfonsus als Sint Teresa, die stellen dat de meeste zielen op eerste kerstdag (en niet op Allerzielen!) uit het vagevuur worden bevrijd. Het lijkt erop dat het vagevuur het minst bevolkt is op het Hoogfeest van de Geboorte van de Heer.
Thomas Aquinas betoogde ertegen, terwijl Sint Alphonsus Liguori er vóór pleitte. De algemene consensus lijkt te zijn dat, hoewel de zielen in het vagevuur zich normaal gesproken niet bewust zijn van onze gebeden, het toch mogelijk is dat God hen soms onze gebeden openbaart en hun gebeden namens ons aanvaardt.
Het belangrijkste verschil is dat het vagevuur een tijdelijke louteringsplaats is voor mensen die uiteindelijk naar de hemel gaan, terwijl de hel een eeuwige straf is voor wie God definitief afwijst. Beide concepten komen voornamelijk voor in de katholieke theologie.
De heilige zielen in het vagevuur ondergaan een zuiverend lijden van liefde. Dit zuiverende lijden van liefde wordt 'satispassie' genoemd. Omdat de heilige zielen niet door eigen inspanningen gezuiverd kunnen worden, boeten zij voor hun zonden door een zuiverend lijden te ondergaan dat heiligheid en rechtvaardigheid herstelt.